Σύλλογος ΠΕ Ελασσόνας: 5η Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

   Εκπαιδευτικός, παιδαγωγός, καθηγητής, δάσκαλος. Όποιο όνομα κι αν του δώσεις, η σημασία είναι η ίδια. Μία μορφή και ο σκοπός μεγαλειώδης. Υπηρέτης της ανάγκης του ανθρώπου να γνωρίσει όσα βλέπει και να δημιουργήσει όσα φαντάζεται, να οπλιστεί με τη δύναμη του νου και ν’ ανέβει ψηλά,  προσεγγίζοντας το μεγαλείο της ανθρώπινης οντότητας. Όλοι διατηρούμε αναλλοίωτη στη μνήμη μας την εικόνα του πρώτου μας δασκάλου, αλλά και των επόμενων εκπαιδευτικών στη πορεία της εκπαίδευσής μας που με το πολυδιάστατο έργο τους συνέβαλλαν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας και της αντίληψης μας για τον κόσμο, ενώ παράλληλα καθόρισαν και την ενήλικη επαγγελματική μας ταυτότητα. Τα λόγια του δασκάλου γαλουχούν νέους και μεγάλους με ιδέες, αξίες, ανθρωπισμό.

    Αυτόν το δάσκαλο όπου γης τιμά η UNESCO από το 1994, έχοντας καθιερώσει την 5^η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών. Μέσω του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Εκπαιδευτικών δίνεται η ευκαιρία να επικεντρωθεί η προσοχή των πολιτών στο σημαντικό ρόλο που έχουν οι εκπαιδευτικοί στη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος για όλους τους μαθητές παγκοσμίως.

    Δυστυχώς όμως η 5^η Οκτωβρίου 2013 στην πατρίδα μας,  βρίσκει τον εκπαιδευτικό να οδηγείται στην απαξίωση, την υποβάθμιση, την οικονομική εξαθλίωση - προσφέροντάς του το παροιμιώδης «τρεις κι εξήντα» - που έντεχνα και σταθερά φαίνεται να επιδιώκει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας τα τελευταία χρόνια.

   Μαζί του βέβαια και η απαξίωση του Δημόσιου Σχολείου. Και αυτό διακρίνεται από την υποχρηματοδότηση των σχολείων, τους μηδαμινούς διορισμούς, την ανάλγητη διάθεση του Υπουργείου, με την άρνησή του να δώσει αποσπάσεις στους εκπαιδευτικούς - ακόμα και σε αυτούς που έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας - διαλύοντας οικογένειες, με την υποβάθμιση σχολείων προκειμένου να «εξοικονομήσει»  εκπαιδευτικούς και χρήματα για τους δανειστές.

    Έχει συμβεί κι αλλού και σε άλλες εποχές. Τότε πάλι κάποιοι θέλησαν να επιβάλουν το σκοτάδι, την εξαθλίωση, τη χειραγώγηση. Φάνηκε να κερδίζουν μάχες, όχι όμως και τον πόλεμο. Η ιστορία δείχνει ότι ο άνθρωπος είναι προορισμένος να αναζητά την αλήθεια, τη  γνώση. Και οι δάσκαλοι στέκονται δίπλα του. Δεν έμαθαν να σωπαίνουν και να καταθέτουν εύκολα τα όπλα.

  Συνεχίζουν να οδηγούν, να καθοδηγούν, να συμπορεύονται, προσφέροντας γνώση με την ομορφιά της αλήθειας και του ήθους.