1. Εφόσον το σύστημα καλλιέργησε τόσα χρόνια τη διχόνοια και την αντιπαλότητα ανάμεσα στους κλάδους των εργαζομένων, ανάμεσα στους συνδικαλιστικούς φορείς και ανάμεσα στις πολιτικές ιδεολογίες που δήθεν μας υπερασπίζονται, και πέτυχε να μας χειραγωγήσει, η λύση του προβλήματός μας πρέπει να αναζητηθεί στην ανατροπή αυτής της τακτικής. 2. Εφόσον υπάρχουν τόσοι άνεργοι συμπολίτες μας που το σύστημα δεν τους επιτρέπει να επιβιώσουν, όσοι εργαζόμαστε δεν πρέπει να χαρίζουμε το μισθό μας στο κράτος του ΔΝΤ, για να θρέφεται και να θεριεύει.
Παίρνοντας υπόψη τα παραπάνω, προτείνω στους συναδέλφους μου ως μέθοδο αγώνα όχι την αντιπαλότητα, αλλά την αλληλεγγύη και ως συγκεκριμένο τρόπο δράσης τη στιγμή αυτή όχι την απεργία, αλλά την εργασία και την απόδοση του μισθού μας σε ομάδες που επλήγησαν από τα μέτρα της Κυβέρνησης.
Ας δουλέψουμε 3 μέρες για τους συμπολίτες μας, όχι ως φιλάνθρωποι, αλλά ως αλληλέγγυοι για τη δημιουργία ταμείου αλληλοβοήθειας. Ενδεικτικά αναφέρω: μία μέρα για τους συναδέλφους μας που απολύθηκαν, μία μέρα για τον αγώνα της ΕΡΤ, που η κατάργησή της αποτελεί απόδειξη της καταστρατήγησης των δημοκρατικών θεσμών, και μία για όλους τους απολυμένους που δεν έχουν ούτε επίδομα ΟΑΕΔ.
Ας δώσουμε ως εκπαιδευτικοί ένα πρότυπο αγώνα στην πονεμένη και απελπισμένη ελληνική κοινωνία. Αν δεν το δώσουμε εμείς, ποιος;
Κούρφαλη Χριστίνα, εκπαιδευτικός - φιλόλογος
