Για τις προσλήψεις αναπληρωτών στα καλλιτεχνικά μαθήματα απάντησε στη Βουλή ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Νίκος Παπαϊωάννου.
Η συζήτηση αφορούσε ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ, Γιάννη Δελή, για τα κενά εκπαιδευτικών σε μουσική, εικαστικά και θεατρική αγωγή.
Τα στοιχεία για διορισμούς και προσλήψεις αναπληρωτών
Ο κ. Παπαϊωάννου ξεκίνησε την απάντησή του σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει λόγος διαφωνίας σε ένα βασικό σημείο, «η μουσική, τα εικαστικά, η θεατρική αγωγή δεν είναι μαθήματα δεύτερης κατηγορίας. Προφανώς έχουν ουσιαστική θέση στο σχολείο, γιατί η εκπαίδευση δεν είναι μετάδοση γνώσεων. Για μας τα μαθήματα αυτά είναι καλλιέργεια, έκφραση, δημιουργικότητα.»
Αναφέρθηκε, μάλιστα, στην ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, την οποία νομοθέτησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, λέγοντας ότι με τον τρόπο αυτό δίνεται ακόμη μεγαλύτερη αξία στις τέχνες, τη μουσική, τον χορό και το θέατρο.
Ο Υφυπουργός Παιδείας παρέθεσε στοιχεία για τη στελέχωση των σχολείων, υποστηρίζοντας ότι «από το 2020 μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος διορισμών 4.184 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών καλλιτεχνικών μαθημάτων, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Μόνο φέτος διορίστηκαν 194 εκπαιδευτικοί.»
Για τις προσλήψεις αναπληρωτών, ανέφερε ότι φέτος επιλέχθηκε η πρώτη φάση να προχωρήσει νωρίτερα, ώστε οι τοποθετήσεις να γίνουν μέχρι την έναρξη των μαθημάτων, με 751 αναπληρωτές καλλιτεχνικών μαθημάτων να προσλαμβάνονται σε αυτή τη φάση - 381 στην Πρωτοβάθμια και 370 στη Δευτεροβάθμια. Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν κενά,
Γιατί η β΄ ανάθεση «δεν είναι νέα επιλογή»
Ο κ. Παπαϊωάννου απάντησε και στο ζήτημα της δεύτερης ανάθεσης των καλλιτεχνικών μαθημάτων σε εκπαιδευτικούς ΠΕ70, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για θεσμικό πλαίσιο που ισχύει από το 2017. Όπως είπε, «για μας η πρώτη επιλογή παραμένει η κάλυψη των μαθημάτων από τον εκπαιδευτικό της αντίστοιχης ειδικότητας. Δεν είναι αρχαία, για να κάνω και ιστορία. Είναι συγκεκριμένα καλλιτεχνικά μαθήματα. Άλλο πράγμα η κιθάρα, άλλο πράγμα το βιολί ή οτιδήποτε.
Η πρόβλεψη λοιπόν αυτή λειτουργεί, όταν αυτό δεν είναι εφικτό, για να μην χαθεί η διδακτική ώρα, όπου ενδεχομένως ένας μουσικός διαφορετικού οργάνου στην αρμονία ή στη βασική θεωρία της μουσικής μπορεί να διδάξει.»
Στη δευτερολογία του, πρόσθεσε «η δυνατότητα ανάθεσης μαθημάτων αισθητικής αγωγής σε εκπαιδευτικούς ΠΕ70 ενεργοποιείται όταν δεν έχουν καλυφθεί οι συγκεκριμένες ώρες. Αυτό προβλέπεται ρητά στο άρθρο 11 του προεδρικού διατάγματος 79 του 2017. Δεν είναι μια νέα επιλογή της σημερινής πολιτικής ηγεσίας. Πρόκειται για θεσμικό πλαίσιο που ισχύει από το 2017. Η β΄ ανάθεση δεν προηγείται της εκπαιδευτικής ειδικότητας, έπεται της αδυναμίας κάλυψης των συγκεκριμένων ωρών από την αντίστοιχη ειδικότητα.»
Και κατέληξε «δεν λέει κανείς, λοιπόν, ότι ο δάσκαλος υποκαθιστά την επιστημονική εξειδίκευση του μουσικού, του εικαστικού ή του θεατρολόγου. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη δίνει στο σχολείο τη δυνατότητα να μην μείνει το διδακτικό αντικείμενο ακάλυπτο, όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος εκπαιδευτικός ειδικότητας. Άρα, λοιπόν, μπορούμε να συζητήσουμε για το θεσμικό πλαίσιο, όπως και για τα μαθήματα που θέσατε, που θα εξεταστεί. Αλλά άλλο αυτό και άλλο να παρουσιάζετε μια ρύθμιση ως μια σημερινή επιλογή υποβάθμισης των καλλιτεχνικών μαθημάτων.»
Αναλυτικά ο διάλογος στη Βουλή
«ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, κάνατε φέτος διορισμούς, τους μισούς βέβαια απ' όσους υποσχεθήκατε, κάνατε και τις προσλήψεις των αναπληρωτών, καλύψατε πάνω-κάτω τα μισά κενά μέχρι τώρα.
Αλλά, ξέρετε, οι εκπαιδευτικοί των καλλιτεχνικών μαθημάτων βρίσκονται σε αναβρασμό, καθώς είναι ελάχιστος ο αριθμός αυτών που διορίστηκαν ή προσλήφθηκαν ως αναπληρωτές σε σχέση με τα πραγματικά κενά που υπάρχουν στα δημοτικά σχολεία και τα γυμνάσια. Δεν αναφέρω τα λύκεια, γιατί εκεί πολύ απλά δεν υπάρχουν καλλιτεχνικά μαθήματα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΟΕ, της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας της Ελλάδας, σήμερα είναι 500 τα λειτουργικά κενά στα δημοτικά σχολεία. Συγκεκριμένα λείπουν 183 εκπαιδευτικοί μουσικής, 85 θεατρικής αγωγής και 230 εκπαιδευτικοί εικαστικών.
Αυτές οι ελλείψεις φυσικά προστίθενται στις τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα σχολεία, αφού τα λειτουργικά κενά σε όλα τα σχολεία της χώρας ξεπερνούν αυτή τη στιγμή τις 21.000 παρακαλώ, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εκατοντάδες αναπληρωτές μουσικοί, εικαστικοί και θεατρολόγοι, οι οποίοι δούλεψαν την περσινή χρονιά, έχουν μείνει και είναι έως αυτή τη στιγμή άνεργοι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή τους και τον οικογενειακό τους προγραμματισμό.
Όμως οι επιπτώσεις ως προς αυτό δεν βαραίνουν μονάχα τους εκπαιδευτικούς και τα εργασιακά τους δικαιώματα. Βαραίνουν και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, κύριε Υπουργέ. Αφενός υπάρχει μια μεγάλη μερίδα αυτών των μαθητών, οι οποίοι δεν διδάσκονται καθόλου -προσέξτε, καθόλου- μουσική, εικαστικά και θεατρική αγωγή. Μάλλον δεν τα δίνετε και τόση σημασία, δεν έχουν και τόση σημασία για εσάς. Για παράδειγμα, στο λύκειο δεν υπάρχει καθόλου αισθητική αγωγή.
Αφετέρου είναι συχνό το φαινόμενο, τώρα τελευταία, της δεύτερης ανάθεσης των καλλιτεχνικών μαθημάτων σε εκπαιδευτικούς ΠΕ70, ειδικά στα δημοτικά σχολεία, κάτι βέβαια που συνιστά έναν μεγάλο αναχρονισμό και γυρνάει την εκπαίδευσή μας στις εποχές εκείνες που ο δάσκαλος τα δίδασκε και όλα, και μουσική, και ζωγραφική, και γυμναστική, και μαθηματικά, και γλώσσα, τα πάντα.
Με αυτόν τον τρόπο βέβαια -ξέρουμε γιατί το κάνετε- το Υπουργείο σας και η Κυβέρνηση εξοικονομείτε θέσεις εργασίας, μπαλώνετε τα κενά εκ των ενόντων, χωρίς όμως κανένα επιστημονικό και παιδαγωγικό κριτήριο.
Επειδή λοιπόν η αισθητική αγωγή οφείλει να αποτελεί -και αποτελεί κατά την άποψή μας- συστατικό κομμάτι του σχολείου, με βάση και τη συμβολή της στην ολόπλευρη ανάπτυξη, σας ρωτάμε τι θα κάνετε με αυτά τα κενά και αν θα καταργήσετε το αντιεπιστημονικό μέτρο της δεύτερης ανάθεσης.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Πάρις Κουκουλόπουλος): Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Βουλευτά, θέλω να ξεκινήσω την απάντησή μου με κάτι, στο οποίο πιστεύω δεν υπάρχει λόγος να διαφωνούμε και είναι κάτι το οποίο θα συμφωνήσουμε, δεν έχει να κάνει ούτε με την ταξική διαφορά την οποία επικαλείστε στο τέλος της οποιασδήποτε τοποθέτησης ούτε τίποτα.
Η μουσική, τα εικαστικά, η θεατρική αγωγή δεν είναι μαθήματα δεύτερης κατηγορίας. Προφανώς έχουν ουσιαστική θέση στο σχολείο, γιατί η εκπαίδευση δεν είναι μετάδοση γνώσεων. Για μας τα μαθήματα αυτά είναι καλλιέργεια, έκφραση, δημιουργικότητα και νομίζω, όπως είπα και σε μια προηγούμενη απάντηση, τα τελευταία επτά χρόνια από τις πολλές ρηξικέλευθες μεταβολές που έχουν γίνει στην παιδεία, να σας θυμίσω για το θέμα αυτό την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, που αυτή η Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, νομοθέτησε, έτσι ώστε να πάρουν ακόμα μεγαλύτερη αξία και οι τέχνες, και η μουσική, και ο χορός, και το θέατρο.
Από εκεί και πέρα όμως, όταν συζητάμε για τη στελέχωση των σχολείων πρέπει να μιλάμε με πραγματικά δεδομένα. Από το 2020 μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος διορισμών 4.184 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών καλλιτεχνικών μαθημάτων, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Μόνο φέτος διορίστηκαν 194 εκπαιδευτικοί. Άρα η εικόνα μιας πολιτικής που εγκαταλείπει συστηματικά τις συγκεκριμένες ειδικότητες δεν επιβεβαιώνεται νομίζω από αυτά τα στοιχεία.
Έρχομαι στις προσλήψεις αναπληρωτών. Φέτος επιλέξαμε να προχωρήσουμε στην πρώτη φάση νωρίτερα, ώστε οι τοποθετήσεις να γίνουν μέχρι την έναρξη των μαθημάτων και μόνο σε αυτή τη φάση προσλήφθηκαν 751 αναπληρωτές καλλιτεχνικών μαθημάτων, 381 στην πρωτοβάθμια, 370 στη δευτεροβάθμια.
Ξέρουμε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν κενά, δεν είπε κανένας όχι. Δεν ερχόμαστε εδώ για να ισχυριστούμε ότι την 1η Σεπτεμβρίου εξαφανίστηκε κάθε λειτουργική ανάγκη. Για τον λόγο αυτό στη β΄ φάση των προσλήψεων, που θα είναι αναπληρωτών και προγραμματίζεται για το τέλος Σεπτεμβρίου, θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός αυτός.
Όσον αφορά όμως το ζήτημα της λεγόμενης β΄ ανάθεσης, επειδή στην ερώτησή σας παρουσιάζεται περίπου ως μια νέα επιλογή της σημερινής ηγεσίας, θέλω να σας πω ότι για μας η πρώτη επιλογή παραμένει η κάλυψη των μαθημάτων από τον εκπαιδευτικό της αντίστοιχης ειδικότητας. Δεν είναι αρχαία, για να κάνω και ιστορία. Είναι συγκεκριμένα καλλιτεχνικά μαθήματα. Άλλο πράγμα η κιθάρα, άλλο πράγμα το βιολί ή οτιδήποτε.
Η πρόβλεψη λοιπόν αυτή λειτουργεί, όταν αυτό δεν είναι εφικτό, για να μην χαθεί η διδακτική ώρα, όπου ενδεχομένως ένας μουσικός διαφορετικού οργάνου στην αρμονία ή στη βασική θεωρία της μουσικής μπορεί να διδάξει.
Θα επανέλθω στη δευτερολογία μου.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Πάρις Κουκουλόπουλος): Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Δελής έχει τον λόγο για τη δική του δευτερολογία.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΛΗΣ: Σας άκουσα, κύριε Υπουργέ.
Αυτό που πρέπει να πούμε ξεκινώντας τη δευτερολογία είναι ότι συστηματικά εδώ και πολλά, πολλά χρόνια όλες οι κυβερνήσεις υποβαθμίζετε, υποβαθμίζουν τα καλλιτεχνικά μαθήματα στη δημόσια εκπαίδευση. Ενδεικτικά μόνο την τελευταία δεκαετία σε πρώτη και δευτέρα δημοτικού, στις πιο τρυφερές δηλαδή ηλικίες, μειώθηκαν οι δύο ώρες της μουσικής -προσέξτε, της μουσικής- σε μία. Στην πέμπτη και έκτη Δημοτικού αφαιρέθηκε τελείως το μάθημα της θεατρικής αγωγής. Τα παιδιά αυτά δεν χρειάζονται καμία θεατρική αγωγή. Και στο λύκειο εξαφανίστηκαν -εξαφανίστηκαν όμως παντελώς- όλα τα καλλιτεχνικά μαθήματα.
Είπατε πριν από λίγο ότι για εσάς αυτά τα μαθήματα δεν είναι μαθήματα δεύτερης κατηγορίας. Πού να ήταν! Τι θα γινόταν; Φανταστείτε! Πώς τα λέτε αυτά; Τα λέτε την ώρα που έχετε κάνει όλα αυτά τα πράγματα.
Κατά τ' άλλα περισσεύουν τα μεγάλα λόγια των κυβερνώντων, όπως και τα δικά σας πριν από λίγο, για την καλλιέργεια της φαντασίας, της δημιουργικότητας και της κριτικής σκέψης στο σχολείο. Με την τέχνη απούσα είναι δυνατόν; Κι όμως, αυτά λέτε.
Για πολλά χρόνια επίσης, γιατί υπάρχει κι άλλη μια πλευρά, το διδακτικό προσωπικό των καλλιτεχνικών μαθημάτων παραμένει στην πλειοψηφία του, εκτός ελαχίστων, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, αναπληρωτές δηλαδή, οι οποίοι προσλαμβάνονται και απολύονται. Και από τη συντριπτική πλειοψηφία των σχολικών μονάδων -χρόνια περάσαμε απ' αυτές- απουσιάζουν οι απαραίτητες εκείνες υποδομές και ο σύγχρονος εξοπλισμός που απαιτούνται για τέτοιου είδους διδακτικά αντικείμενα.
Για το μάθημα των εικαστικών δεν θες μονάχα τέσσερις τοίχους. Θες και άλλα πράγματα, όπως και για το μάθημα της μουσικής, με βάση και τις δυνατότητες της εποχής. Βέβαια ανάλογη εικόνα υπάρχει και στα εργαστήρια των ΕΠΑΛ, στην τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση, τα ξέρετε.
Δηλαδή, με λίγα λόγια, την ώρα που δισεκατομμύρια ευρώ δίνονται απλόχερα από το κράτος σας για τους νατοϊκούς εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία, η αισθητική αγωγή, η οποία θα μπορούσε να παίξει σημαντικότατο ρόλο στην ανάπτυξη, την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών, επομένως και στη συνολική διαμόρφωση της ανθρώπινης συνείδησης που μας ενδιαφέρει, αυτή η αισθητική αγωγή εξοβελίζεται και η καλλιτεχνική εκπαίδευση λογίζεται ως ένα κόστος.
Προσέξτε, δεν θεωρούνται κόστος οι τεράστιες κρατικές δαπάνες για την πολεμική προετοιμασία, για τις «ασπίδες του Αχιλλέα» για παράδειγμα, και για την καπιταλιστική ανάπτυξη των κερδών των ομίλων. Εκεί θεωρούνται αυτά αναπτυξιακά κίνητρα. Θεωρείτε κόστος και δεν περισσεύουν, όπως λέτε, χρήματα για να προσληφθεί ένας αναπληρωτής καλλιτεχνικών μαθημάτων στον Πειραιά, το Περιστέρι, τη Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα. Αυτά θεωρείτε κόστος. Πότε; Πότε όλα αυτά;
Σήμερα, κύριε Υπουργέ, σήμερα που οι νέοι άνθρωποι παντού γύρω τους -το βλέπετε, βλέπετε τι γίνεται- συναντούν τη βία, τον ανταγωνισμό, τη μοναξιά, τον φόβο, τα αδιέξοδα που τους επιβάλλει η σαπίλα αυτού του συστήματος που ζούμε, φτάνοντας πολλές φορές και σε πολύ τραγικές συνέπειες, όπως εκείνο το περιστατικό με τις δύο μαθήτριες στην Ηλιούπολη.
Αντί λοιπόν το Υπουργείο σας να πάρει μέτρα για την ουσιαστική ενίσχυση αυτών των εντατικών αντικειμένων και του ρόλου τους στη διαπαιδαγώγηση και τη στήριξη των νέων ανθρώπων -στα λόγια καλοί είστε, αλλά τα έργα απέχουν πάρα πολύ- ακολουθείτε τακτική συρρίκνωσης και εξαφάνισης από τα αναλυτικά προγράμματα αυτών των πιο κρίσιμων και χρήσιμων μαθημάτων.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Πάρις Κουκουλόπουλος): Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο για τη δευτερολογία του.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Βουλευτά, δύο σκέλη, πριν μπω στη δευτερολογία μου, δύο σημεία.
Είπατε ότι αυτοαναιρέθηκα σε σχέση με αυτά τα οποία είπατε και αυτά που είπα εγώ στην πρωτολογία μου. Επειδή νομίζω ότι καταγράφονται οι απαντήσεις, είπα ξεκάθαρα ότι ξέρουμε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν κενά. Είπα ξεκάθαρα ότι δεν ερχόμαστε εδώ για να ισχυριστούμε ότι την 1η Σεπτεμβρίου εξαφανίστηκε κάθε λειτουργική ανάγκη από κάθε σχολείο. Είπα, επίσης, πολύ εμφατικά για τον αριθμό των καθηγητών των εικαστικών γενικότερα που προσελήφθησαν πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια και τα τελευταία χρόνια, αλλά και αυτήν τη χρονιά μέχρι τώρα.
Άρα, όλα αυτά δεν καταδεικνύουν ότι υπάρχει μια αντίφαση, καταδεικνύουν ότι υπάρχει στόχευση την οποία υπηρετούμε. Από εκεί και πέρα, επίσης, είναι προφανές ότι δεν είναι ώρα να συζητήσουμε, διότι ακόμα και επερώτηση αν είχαμε και σε θέματα μελών ΔΕΠ των πανεπιστημίων, πάλι θα είχαμε την ίδια επωδό στο τέλος «Πληρώνουμε για τον “Αχιλλέα” και δεν πληρώνουμε για τον καθηγητή πανεπιστημίου». Είναι μια μόνιμη επωδός. Δικαίωμά σας.
Όμως, ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν, να συμμετέχετε στον διάλογο για το νέο σχολείο. Αν όλα αυτά που λέτε τα πιστεύετε και χαίρομαι που τα πιστεύετε, να τα καταθέσετε στην εθνική επιτροπή, να γίνει ένας γόνιμος διάλογος με όλους τους ειδικούς και εκεί να δούμε πού βρισκόμαστε.
Έρχομαι τώρα στην ερώτηση σας όσον αφορά τη β΄ ανάθεση. Η δυνατότητα ανάθεσης μαθημάτων αισθητικής αγωγής σε εκπαιδευτικούς ΠΕ70 ενεργοποιείται όταν δεν έχουν καλυφθεί οι συγκεκριμένες ώρες. Αυτό προβλέπεται ρητά στο άρθρο 11 του προεδρικού διατάγματος 79 του 2017.
Και θέλω να υπογραμμίσω το εξής, γιατί έχει σημασία η σημερινή συζήτηση. Δεν είναι μια νέα επιλογή της σημερινής πολιτικής ηγεσίας. Πρόκειται για θεσμικό πλαίσιο που ισχύει από το 2017. Μπορεί βεβαίως κάποιος να ζητά την αλλαγή αυτού του πλαισίου. Είναι μια διαφορετική συζήτηση. Την ακούω. Αλλά πρέπει να περιγράφουμε με ακρίβεια τι ισχύει.
Η β΄ ανάθεση δεν προηγείται της εκπαιδευτικής ειδικότητας, έπεται της αδυναμίας κάλυψης των συγκεκριμένων ωρών από την αντίστοιχη ειδικότητα. Κι εσείς νομίζω ως δάσκαλος στην καριέρα σας μπορούσατε να κάνετε, λιγότερο ή περισσότερο -και επειδή και οι γονείς μου ήταν δάσκαλοι-, περισσότερα των βασικών μαθημάτων ενός δασκάλου.
Δεν λέει κανείς, λοιπόν, ότι ο δάσκαλος υποκαθιστά την επιστημονική εξειδίκευση του μουσικού, του εικαστικού ή του θεατρολόγου. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη δίνει στο σχολείο τη δυνατότητα να μην μείνει το διδακτικό αντικείμενο ακάλυπτο, όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος εκπαιδευτικός ειδικότητας.
Άρα, λοιπόν, μπορούμε να συζητήσουμε για το θεσμικό πλαίσιο, όπως και για τα μαθήματα που θέσατε, που θα εξεταστεί. Αλλά άλλο αυτό και άλλο να παρουσιάζετε μια ρύθμιση ως μια σημερινή επιλογή υποβάθμισης των καλλιτεχνικών μαθημάτων.
Σας ευχαριστώ.»
