Με ένα θερμό και ιδιαίτερα φορτισμένο μήνυμα προς τους συναδέλφους της, η εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου αποτιμά τον πολύμηνο αγώνα που αναπτύχθηκε γύρω από την υπόθεσή της και ευχαριστεί όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό της.
«Έφτασε η ώρα να πω ευχαριστώ», αναφέρει, απευθυνόμενη σε συναδέλφους, συναγωνιστές, συντρόφους και στη νομική ομάδα που τη στήριξε.
Η ίδια κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην οικονομική και ηθική συμπαράσταση, στις συγκεντρώσεις, τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις, τις εκδηλώσεις, τις υπογραφές και τα ψηφίσματα, αλλά και στις καθημερινές εκδηλώσεις αλληλεγγύης μέσα και έξω από τα σχολεία.
Ξεχωρίζει ακόμη τα μηνύματα, τις αγκαλιές και τα «κράτα γερά», τονίζοντας ότι η στήριξη αυτή έδωσε δύναμη σε έναν αγώνα μεγάλης διάρκειας.
Κατά τη Χρύσα Χοτζόγλου, η κινητοποίηση απέκτησε ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά, αγκαλιάστηκε πλατιά και συνέβαλε τελικά στην επιστροφή της στη σχολική αίθουσα.
Στο μήνυμά της συνδέει τον συγκεκριμένο αγώνα και με προηγούμενες αθωωτικές αποφάσεις για απεργούς εκπαιδευτικούς σε Τρίπολη και Κομοτηνή, καθώς και με την αποτροπή, όπως αναφέρει, αντίστοιχων μέτρων εναντίον άλλων εκπαιδευτικών.
«Όλοι και όλες καταλαβαίναμε τι δρόμος θα άνοιγε αν πέρναγε. Κι έτσι ανοίξαμε τον δικό μας δρόμο», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, καλεί τους εκπαιδευτικούς να συνεχίσουν μέσα από τα σωματεία και τις συνελεύσεις, με αιτήματα το δωρεάν δημόσιο σχολείο για όλα τα παιδιά, τη μόνιμη και σταθερή εργασία και αξιοπρεπείς μισθούς.
«Ξεκίνησε όμορφα αυτή η χρονιά», καταλήγει.
Το μήνυμα της Χρύσας Χοτζόγλου
Έφτασε η ώρα να πω "Ευχαριστώ, συναδέλφισσες/συνάδελφοι, συναγωνίστριες/συναγωνιστές, συντρόφισσες/σύντροφοι, πολύτιμη νομική ομάδα.
Για την συγκλονιστική αλληλεγγύη του αγώνα, την οικονομική στήριξη, την έγνοια όλους αυτούς τους ατέλειωτους μήνες. Για τον χρόνο, τον κόπο, τα μεροκάματα.
Για τις συγκεντρώσεις, τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις, τις συσκέψεις, τους συντονισμούς, τις επιτροπές, τις εκδηλώσεις, την οικονομική ενίσχυση από τους πενιχρούς μισθούς του καθενός και της καθεμιάς, τις πρωτοβουλίες, τις υπογραφές, τα ψηφίσματα, τα κείμενα, τις αφισοκολλήσεις, τα μηνύματα, τις αγκαλιές, τα "κρατά γερά", τα "ευχαριστούμε, μας στηρίζεις".
Για την απέραντη τρυφερότητα των εκδηλώσεων συμπαράστασης μέσα και έξω από τα σχολεία.
Για το πείσμα και την αποφασιστικότητα ότι αυτό δεν πρέπει να περάσει.
Γιατί όλοι και όλες καταλαβαίναμε τι δρόμος θα άνοιγε αν πέρναγε. Κι έτσι ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΔΡΟΜΟ.
Δώσαμε έναν αγώνα που είχε λαϊκά χαρακτηριστικά και για αυτό αγκαλιάστηκε πλατιά και κέρδισε. Έναν αγώνα που επέβαλε με την αντοχή και τη διάρκεια του την επιστροφή στην σχολική αίθουσα.
Και πριν από αυτό οδήγησε στις αθωωτικές αποφάσεις για τους απεργούς εκπαιδευτικούς σε Τρίπολη και Κομοτηνή.
Και πριν από αυτό εμπόδισε να τεθούν σε αργία και άλλοι εκπαιδευτικοί που διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες δουλειάς και σπουδών.
Έναν δίκαιο αγώνα που έβαλε σοβαρά προσκόμματα στην κυβερνητική πολιτική επιδίωξη να απολύει εκπαιδευτικούς για τη συνδικαλιστική τους δράση.
Θα συνεχίσουμε με καλύτερους πια όρους, με το φορτίο της πολύτιμης εμπειρίας ότι η μόνη μας ελπίδα είναι η προοπτική του ανυποχώρητου αγώνα, να παλεύουμε για το δωρεάν δημόσιο σχολείο για όλα τα παιδιά και για τη μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους και όλες, για να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό και τη δουλειά μας.
Ξεκίνησε όμορφα αυτή η χρονιά. Εμπρός όλοι/όλες στα σωματεία μας και τις συνελεύσεις
