Η δημοσιοποίηση των πινάκων του ΑΣΕΠ έχει προκαλέσει, για μια ακόμη φορά, επιθέσεις σε διάφορες ομάδες στα κοινωνικά δίκτυα εναντίον των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Πολλοί γράφουν καλοπροαίρετα, κάποιοι δυστυχώς υβριστικά. Όμως πρέπει να δούμε την μεγάλη εικόνα και να αντιληφθούμε τον στόχο. Για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, είτε ιδιωτικοί, είτε αναπληρωτές, είτε μόνιμοι εκπαιδευτικοί.
Τελείως ψύχραιμα και αντικειμενικά, λοιπόν:
Η αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ίσχυε ΠΑΝΤΟΤΕ. Η διαφορά με τους προηγούμενους πίνακες είναι πως, λόγω πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ που ανάγκασε την πολιτεία σε νομοθέτηση, επιτρέπεται η αναγνώριση προϋπηρεσίας ακόμη και χωρίς απόλυση. Αυτό θεραπεύει πολλά θέματα διαφάνειας, καθώς πολλοί συνάδελφοι - κάκιστα κατά τη δική μου άποψη - παρακαλούσαν ιδιοκτήτες να απολυθούν για να μπουν σε πίνακα. Έτσι λοιπόν έχουμε πολλούς ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς στον πίνακα και μάλιστα με υψηλή μοριοδότηση, λόγω μεγάλης προϋπηρεσίας.
Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί είναι υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν τουλάχιστον τρία χρόνια (ο νόμος λέει δύο, αλλά είναι πρακτικά αδύνατον να συμπληρώσεις 20 μόρια ως αναπληρωτής/ωρομίσθιος σε δύο χρόνια...) ως αναπληρωτές-ωρομίσθιοι, ώστε να μπορούν να διεκδικήσουν μόνιμο διορισμό.
(Για να μην υπάρχει αυτός ο πανικός). Περίπου 4.500 - 5.000 ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί έχουν μπει στον Πίνακα. Από αυτούς υπολογίζω πως λιγότεροι από τους μισούς (σίγουρα κάτω από 2.000) θα αφήσουν τα σχολεία τους για να διοριστούν ως αναπληρωτές. Είναι λίγοι αυτοί οι εκπαιδευτικοί, η πλειονότητα των οποίων νέοι συνάδελφοι, δάσκαλοι ή εκπαιδευτικοί σε σχολεία με τραγικές εργασιακές σχέσεις, που θα αφήσουν τη θέση τους για ένα ταξίδι στο άγνωστο. Αυτό είναι κανόνας, κυρίως για τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους. Σε σύνολο 35.000 αναπληρωτών, οι 1.500-2.000 εκπαιδευτικοί είναι πολύ μικρό νούμερο και δεν αλλάζει τις ισορροπίες.
Αντί να τρώμε τις σάρκες μας με επιθέσεις ο ένας εναντίον του άλλου, ας καταλάβουμε ότι ο εχθρός δεν είναι ο συνάδελφος. Είναι αυτός που επέτρεψε τις ελεύθερες απολύσεις και την μονομερή μείωση ωραρίου στην ιδιωτική εκπαίδευση και έκανε τη ζωή των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία κόλαση. Είναι αυτός που θεωρεί πως ο εκπαιδευτικός μπορεί να ζήσει με 800 ευρώ το μήνα. Είναι αυτός που διορίζει οχταπλάσιους αναπληρωτές από μόνιμους, καθιστώντας τη χώρα μας τον εκπαιδευτικό περίγελο της Ευρώπης. Άρα η λύση είναι μία: αγωνιζόμαστε όλοι μαζί: για μαζικούς διορισμούς που θα καλύψουν τα τεράστια οργανικά κενά. Για αύξηση μισθών, ώστε να μπορούμε να ζήσουμε τις οικογένειές μας. Για αλλαγή του άθλιου νόμου για την ιδιωτική εκπαίδευση που υποχρεώνει τους συναδέλφους μας να ψάχνουν αλλού για δουλειά με αξιοπρέπεια.
Γιώργος Χριστόπουλος - Πρόεδρος ΟΙΕΛΕ
Αυτή είναι η μόνη λύση, αγαπημένοι φίλοι και συνάδελφοι.
