Νέα σημαντική δικαστική απόφαση υπέρ εκπαιδευτικού για τη χορήγηση άδειας άνευ αποδοχών ανατροφής τέκνου έρχεται να ενισχύσει τη νομολογία που διαμορφώνεται τους τελευταίους μήνες και αμφισβητεί ευθέως τη διοικητική πρακτική που ακολουθούσαν αρκετές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης.
Μετά τις αποφάσεις των Διοικητικών Εφετείων Θεσσαλονίκης και Πειραιά, ακόμη μία απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά επιβεβαιώνει ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν το δικαίωμα να λάβουν άδεια άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου για το χρονικό διάστημα που οι ίδιοι αιτούνται και όχι για εκείνο που μονομερώς επιλέγει η Διοίκηση.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δημιουργεί πλέον μια σταθερή νομολογιακή γραμμή που ενισχύει τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών – γονέων και ασκεί πίεση για την αλλαγή της διοικητικής πρακτικής που εφαρμόζεται σε αρκετές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης.
Η νέα απόφαση
Σύμφωνα με ανακοίνωση του δικηγόρου Ιωάννη Σουκιούρογλου, το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, με την υπ' αριθμ. ΠΔΝ2323/24-07-2026 απόφαση του Ακυρωτικού Τμήματος, έκανε δεκτή την αίτηση εκπαιδευτικού που υπηρετεί σε σχολική μονάδα της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας.
Ο εκπαιδευτικός είχε ζητήσει άδεια άνευ αποδοχών ανατροφής τέκνου από 1 Σεπτεμβρίου 2026 έως 30 Απριλίου 2027.
Ωστόσο, η Διοίκηση είχε εγκρίνει την άδεια έως τις 31 Αυγούστου 2027, επεκτείνοντας μονομερώς τη διάρκειά της μέχρι το τέλος του σχολικού έτους.
Το Δικαστήριο δικαίωσε τον εκπαιδευτικό, κρίνοντας ότι η άδεια πρέπει να χορηγηθεί για το χρονικό διάστημα που ο ίδιος αιτήθηκε.
Η αρχή έγινε με τις αποφάσεις του 2026
Η νέα απόφαση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό.
Είχαν προηγηθεί οι υπ' αριθμ. 16/2026 και 17/2026 αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, οι οποίες ακύρωσαν αντίστοιχες διοικητικές πράξεις που δεν είχαν κάνει δεκτά αιτήματα εκπαιδευτικών για τρίμηνη άδεια άνευ αποδοχών ανατροφής τέκνου.
Ακολούθησε η ιδιαίτερα σημαντική 44/2026 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η οποία έκρινε ότι στους εκπαιδευτικούς εφαρμόζεται το άρθρο 53 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007) και ότι δεν υπάρχει νομική βάση για την υποχρεωτική παράταση της άδειας μέχρι τη λήξη του σχολικού έτους, όταν ο εκπαιδευτικός ζητά μικρότερη διάρκειά της.
Στη συνέχεια εκδόθηκαν και οι προσωρινές διαταγές ΠΔΝ2289/2026 και ΠΔΝ2290/2026, οι οποίες κινήθηκαν στην ίδια κατεύθυνση.
Η πρόσφατη απόφαση ΠΔΝ2323/2026 έρχεται πλέον να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη νομολογία.
Τι έκριναν τα δικαστήρια
Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις μέχρι σήμερα δικαστικές αποφάσεις είναι ότι η Διοίκηση δεν μπορεί να τροποποιεί μονομερώς τη διάρκεια της άδειας που ζητά ο εκπαιδευτικός.
Οι δικαστικές αποφάσεις επισημαίνουν ότι:
- το άρθρο 53 του Υπαλληλικού Κώδικα εφαρμόζεται και στους εκπαιδευτικούς,
- η διάρκεια της άδειας καθορίζεται από το αίτημα του υπαλλήλου και όχι από διοικητικές σκοπιμότητες,
- δεν προβλέπεται από τον νόμο υποχρεωτική επέκταση της άδειας μέχρι το τέλος του σχολικού έτους,
- η επιστροφή του εκπαιδευτικού στην υπηρεσία δεν μπορεί να καθυστερεί αυθαίρετα.
Γιατί το θέμα αφορά χιλιάδες εκπαιδευτικούς
Η πρακτική που ακολουθούσαν αρκετές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης είχε ως αποτέλεσμα πολλοί εκπαιδευτικοί να παραμένουν εκτός υπηρεσίας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από εκείνο που οι ίδιοι είχαν επιλέξει.
Αυτό επηρέαζε τον οικογενειακό τους προγραμματισμό, την επαγγελματική τους πορεία αλλά και το δικαίωμά τους να επιστρέψουν στην εργασία τους όταν το επιθυμούσαν.
Οι πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις αποκαθιστούν, σύμφωνα με τους νομικούς που χειρίζονται τις συγκεκριμένες υποθέσεις, μια εσφαλμένη διοικητική πρακτική που είχε παγιωθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Αναμένεται πλέον η στάση του Υπουργείου
Η διαδοχική έκδοση αποφάσεων με το ίδιο σκεπτικό δημιουργεί πλέον ένα ισχυρό νομολογιακό πλαίσιο, γεγονός που αυξάνει τις πιέσεις προς το Υπουργείο Παιδείας να εκδώσει σαφείς οδηγίες προς όλες τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, ώστε να εφαρμόζεται ενιαία ο νόμος σε ολόκληρη τη χώρα.
Εκπαιδευτικοί και συνδικαλιστικοί φορείς εκτιμούν ότι η συνέχιση διαφορετικών πρακτικών ανά Διεύθυνση Εκπαίδευσης δεν μπορεί πλέον να δικαιολογηθεί, όταν τα Διοικητικά Εφετεία επανειλημμένα δικαιώνουν τους εκπαιδευτικούς.
Η νέα δικαστική δικαίωση ενισχύει την άποψη ότι το δικαίωμα των γονέων εκπαιδευτικών να καθορίζουν τη διάρκεια της άδειας άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Υπαλληλικού Κώδικα, πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα από τη Διοίκηση, χωρίς αυθαίρετες αποκλίσεις και χωρίς να απαιτείται κάθε φορά η προσφυγή στη Δικαιοσύνη.
