Πολλοί γνωρίζουν τη λέξη «φωνή». Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι ο Όμηρος χρησιμοποιούσε συχνά μια άλλη λέξη για να περιγράψει τον ανθρώπινο λόγο: την «αυδή».
Τι σήμαινε η «αυδή»;
Στην ομηρική γλώσσα η «αυδή» ήταν η ανθρώπινη ομιλία, η φωνή που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα ζώα. Όταν ο Όμηρος αναφέρεται στους ανθρώπους ως «μερόπων άνθρωποι», εννοεί τους ανθρώπους που διαθέτουν αρθρωμένη αυδή, δηλαδή λόγο.
Η λέξη συνδέεται με την επικοινωνία, την έκφραση και τη δυνατότητα του ανθρώπου να μεταδίδει σκέψεις και συναισθήματα.
Ποιες λέξεις προέρχονται από αυτήν;
Από την ίδια ρίζα προέρχονται:
- αύδηση (παλαιότερη μορφή)
- άναυδος (αυτός που μένει χωρίς φωνή)
- αυδάω (ομιλώ)
Η σημερινή λέξη «άναυδος» διατηρεί ακόμη ολοζώντανη την ομηρική της καταγωγή.
Μια λέξη που φανερώνει τη δύναμη του λόγου
Για τους αρχαίους Έλληνες, η ικανότητα του λόγου αποτελούσε θεμελιώδες χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Η «αυδή» δεν ήταν απλώς ήχος· ήταν πολιτισμός, επικοινωνία και σκέψη.
Γι’ αυτό και μια τόσο παλιά λέξη εξακολουθεί να επιβιώνει, έστω κρυμμένη μέσα σε νεότερες λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά.
