Alfavita Newsroom Το απολυτήριο του δημοτικού που κρατά στα χέρια του ο Κώστας Εξερτζόγλου γράφει ημερομηνία 7 Απριλίου 1945. Τότε, ο κόσμος προσπαθούσε να σταθεί όρθιος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ογδόντα χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος περνά ξανά το κατώφλι της σχολικής αίθουσας – αυτή τη φορά ως μαθητής γυμνασίου.
Γεννημένος το 1933, απόφοιτος δημόσιου σχολείου της Καλλιθέας, στο οποίο αργότερα φοίτησαν τα παιδιά και τα εγγόνια του, ο κ. Κώστας ανήκει πλέον στους μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές της χώρας. Στα 92 του αποφάσισε να εγγραφεί στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας στο Περιστέρι, αποδεικνύοντας πως η μάθηση δεν υπακούει σε χρονοδιαγράμματα.
Η ζωή του ήταν γεμάτη διαδρομές. Εργάστηκε ως μηχανικός στο εμπορικό ναυτικό, ταξίδεψε σε λιμάνια και θάλασσες σε όλο τον κόσμο, έχτισε οικογένεια και καριέρα. Κι όμως, όπως λέει, κάτι έμενε πάντα ανολοκλήρωτο. Η ανάγκη για γνώση, για όσα δεν πρόλαβε να μάθει μικρός. Με παρότρυνση της κόρης του, πήρε την απόφαση να επιστρέψει στα θρανία – όχι χωρίς δυσκολίες. Η πρώτη προσπάθεια το 2019 δεν ευδοκίμησε, όμως η επιμονή του νίκησε. Σήμερα, δηλώνει με χαμόγελο «τελειόφοιτος».
Για τον ίδιο, το σχολείο είναι αντίδοτο στην αδράνεια. «Ο καναπές δεν είναι για μένα», λέει με χιούμορ, εξηγώντας ότι η καθημερινή παρουσία στην τάξη του δίνει ρυθμό, στόχο και κοινωνική ζωή. Μέσα στο σχολείο δεν βρήκε μόνο βιβλία, αλλά και ανθρώπους. Φιλίες, συνομιλίες, ιστορίες. Δεν είναι άλλωστε ο μόνος παππούς στο σχολείο.
Στις αίθουσες του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας στο Περιστέρι συναντιούνται διαφορετικές γενιές και διαδρομές ζωής. Γιαγιά και εγγονή φοιτούν μαζί. Μετανάστες που έμαθαν ελληνικά ως ενήλικες, άνθρωποι που εργάστηκαν από μικροί και δεν πήγαν ποτέ σχολείο, γονείς που άφησαν όνειρα στη μέση και τώρα τα διεκδικούν ξανά. Ο καθένας κουβαλά τη δική του ιστορία – συχνά δύσκολη, συχνά σιωπηλή.
Όπως εξηγεί ο διευθυντής του σχολείου, Δημήτρης Μποϊντάς στην Καθημερινή, το περιβάλλον είναι φτιαγμένο για να στηρίζει και όχι να αποκλείει. Οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί, οι ανάγκες πολλές, η ποικιλομορφία δεδομένη. «Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι μπορούν να διαβάσουν, να κατανοήσουν, να προχωρήσουν, τότε τίποτα δεν τους κρατά πίσω», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Φέτος στο γυμνάσιο του σχολείου φοιτούν περίπου 80 μαθητές. Ο στόχος είναι ένας: να φτάσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι μέχρι το τέλος. Παρά τις ελλείψεις σε υποδομές και πόρους – όπως η απουσία διαδραστικών πινάκων σε όλες τις τάξεις – το σχολείο συνεχίζει να λειτουργεί χάρη στο μεράκι των εκπαιδευτικών και την αποφασιστικότητα των μαθητών.
Και ανάμεσά τους, ο 93χρονος Κώστας Εξερτζόγλου. Ένας μαθητής που δεν επέστρεψε στο σχολείο για ένα χαρτί, αλλά για να αποδείξει πως η γνώση δεν τελειώνει ποτέ – αρκεί να σηκωθείς από τον καναπέ.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Μήπως έχετε κλήσεις που αγνοείτε; Πώς να τις ελέγξετε online
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
