Alfavita Newsroom Όποτε βρεθείς στης φύσης τους τόπους, αφαιρούνται μονομιάς κτιρίων εμπειρίες, πόλεων μαρτυρίες, πρωτόλεια συναισθήματα θα γεννηθούν, σκέψεις και ονειροπολήσεις αλλότριες θα σε επισκεφτούν, πρωτόγονη αισθητική αποφλοιώνουσα του πολιτισμού τα φτιασιδώματα χωρίς τη θέλησή σου θα αναδυθεί, πρωτόγνωρο κάλλος πλημμυρισμένο με καλέσματα από των δέντρων τα θροΐσματα θα σε συναντήσει, ήχοι πρωτόγνωροι στην ακοή σου θα καταφτάσουν, την πηγή τους θα προσπαθείς να αναγνωρίσεις…
Περπατώντας σε ένα βαθύσκιωτο δάσος στην κάψα του καλοκαιριού, το σώμα σου νιώθεις να συνεγείρεται απ’ τη δροσιά την εισβάλλουσα μέσα του τόσο αυθεντικά, καθισμένος στις άκρες μιας μικρής λίμνης με το βλέμμα σου την αγκαλιάζεις, στοχάζεσαι στους απλούς κυματισμούς της, να κατανοήσεις τους ψιθυρισμούς της προσπαθείς, να συνομιλήσεις μαζί της, να δώσεις δικές σου λέξεις και έννοιες στων ανάλαφρων παφλασμών της τα μιλήματα…
Βλέποντας το ολόγυμνο μοναχικό δέντρο στη μέση του χωραφιού νιώθεις τη γύμνια του μέσα από την ελπίδα των επερχόμενων ανοιξιάτικων ημερών που κρυμμένους χυμούς θα απελευθερώσουν, μάτια θα ανοίξουν, φυλλαράκια θα τολμήσουν, ξερά κλαδιά πρασινωπές αποχρώσεις θα γεμίσουν… Αγναντεύοντας αγριολούλουδων ανθοφορίες σε λοφοπλαγιές απάτητες, σε χρωμάτων πανηγύρια ηθελημένα θα χαθείς, οι αισθήσεις σου θα πλημμυρίσουν, τη σκέψη σου άκρη θα την κάνουν…
Βαδίζοντας σε έναν μοναχικό μονοπάτι πάντα θα αναλογίζεσαι τι θα συναντήσεις στην στροφή που μπροστά αναγγέλλεται, ποιοι αγρότες το άνοιξαν θα αναρωτιέσαι, ποια ζώα τους ακολουθούσαν, θα ξαφνιάζεσαι από τα τρομαγμένα πετάγματα των κοκκινολαίμηδων μέσα από τις λόχμες, θα νιώθεις άσχημα που τα τρόμαξες, δεν είχες καμιά τέτοια πρόθεση, θα κάνεις τους βηματισμούς σου όσο πιο ανάλαφρους μπορείς…
Και αν ήχοι νερού παράξενοι απροσδιόριστα καταφτάσουν, αλαφιασμένες οι σκέψεις σου την αιτία θα αναζητήσουν, τα βήματά σου μόνα τους θα σε οδηγήσουν, το μονοπάτι θα ξεχάσεις σαν ακούσεις το ζωηρό κελάρυσμα του μικρού λαγκαδιού που ηχηρά πέφτει στης κοίτης το βαθούλωμα, ξέρεις, το νερό δρόμο δικό του έχει ανοίξει, τον απόλυτα καθολικό, τον συμπαντικό νόμο της ύλης ακολουθεί, η συνέπειά του το ανταμείβει, νερό πιο πολύ θα συναντήσει, μαζί θα πορευτούν μέχρι σε ύδατα καταλαγιασμένα να χυθούν, το ταξίδεμά τους να ολοκληρώσουν.
Σε ξέφωτο μικρό σα βρεθείς, ανάσες θα πάρεις, πρωτόγνωρες σκέψεις σου να τακτοποιήσεις, απολογισμούς πρόχειρους να σχηματίσεις. Και αν ορίζοντας μπροστά σου ανοιχτός ξαφνικά προβάλλει, στις μακρινές του άκρες το βλέμμα σου θα σε πάει, βουνά θα αναζητήσει, τη σιωπή τους θα γευθεί, ακίνητα αιώνες και αιώνες, βαθιά μέσα του, πώς αυτά ο χρόνος δεν τα αγγίζει θα αναρωτηθεί, ακόμα και ο ουρανός αλλάζει νύχτα και ημέρα, σύννεφα και βροχές, καταιγίδες και αστραπές φιλοξενεί, αυτά της Γης τα αρχαία των αρχαίων δημιουργήματά της πώς στέκουν αγέρωχα και περήφανα, πώς τα πάντα εποπτεύουν, με ποιους θεούς συζητάνε;
“Είναι ανυπέρβλητα αυτά τα βουνά. Πρωτότοκα. Από άλλον κόσμο. Μυθολογικά…Εδώ πάνω ακόμα και ο χρόνος έχει άλλη σύσταση. Είναι σαν να μην παίρνουν το ίδιο οι ώρες. Σαν να μη διαρκούν το ίδιο ημέρες, σαν να μην έχουν το ίδιο χρώμα ούτε την ίδια γεύση. Εδώ ο χρόνος είναι από άλλη πάστα, έχει άλλη αξία” (Ι. Sola, Τραγουδάω εγώ και το βουνό χορεύει).
Όταν στης φύσης την αγκαλιά βρεθείς, ο κόσμος σου αλλάζει, ο εαυτός σου αλλάζει, τις σταθερές του μετασχηματίζει, προσπαθείς να τον κατανοήσεις, ψυχανεμίζεσαι, άλλη αισθητική φανερώνεται, διαφορετικό το κάλλος, ωραίο δεν είναι μόνο το ωραίο που ξέρεις, πεσμένα φύλλα φθινοπώρου έχουν ομορφιά ας πορεύονται στο οριστικό τέλος τους, το παγωμένο σπουργίτι της ψυχής μας τη ζεστασιά συναντάει, η δοκιμασία του μας εξευγενίζει, τα λασπωμένα παπούτσια μας την παλαιόθεν πραγματικότητα γνωρίζουν, η ψύχρα και η βροχή μας γυμνώνουν, το σώμα μας από τις τόσες και τόσες προστασίες ελευθερώνουν…
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
