Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη των σπουδών τους, οι πρωτοετείς φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έχουν ήδη σχηματίσει σαφή εικόνα για το τι θέλουν από το Πανεπιστήμιο και γιατί επέλεξαν το τμήμα τους. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Στράτου Στρατηγάκη στην Ναυτεμπορική πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η πλειοψηφία των νέων (63%) επέλεξε το αντικείμενο σπουδών κυρίως επειδή τους ενδιαφέρει προσωπικά, ενώ μόνο 22% καθορίστηκε από τις επαγγελματικές προοπτικές.
Λιγότεροι επέλεξαν το τμήμα λόγω βαθμολογίας στο μηχανογραφικό (7%), οικογενειακής παράδοσης (1%) ή τυχαίας επιλογής (1%). Το στοιχείο αυτό υπογραμμίζει μια σημαντική τάση: οι φοιτητές δίνουν προτεραιότητα στο ενδιαφέρον τους για το αντικείμενο, παρά στην αστάθεια της αγοράς εργασίας, η οποία αλλάζει ταχύτατα και μπορεί να επηρεάσει ακόμα και περιζήτητους επαγγελματικούς κλάδους, όπως οι προγραμματιστές.
Εντυπωσιακό είναι ότι ήδη το 52% έχει αποφασίσει ότι θα συνεχίσει με μεταπτυχιακές σπουδές, ενώ το 42% δεν έχει ακόμη κατασταλάξει. Αυτό δείχνει πως οι μεταπτυχιακές σπουδές θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της ακαδημαϊκής πορείας, γεγονός που εξηγεί και την αύξηση των αντίστοιχων προγραμμάτων στα ελληνικά πανεπιστήμια.
Όσον αφορά τη φοιτητική διαμονή, το 44% ζει μόνο του, ενώ μόλις 12% συγκατοικεί, με τους γονείς να προτιμούν να επωμίζονται υψηλότερο κόστος για την ανεξαρτησία των παιδιών τους. Η γεωγραφική κατανομή των φοιτητών δείχνει ότι το 35% είναι από τη Θεσσαλονίκη, ενώ από την Αττική μόλις 9%, γεγονός που φανερώνει προτίμηση των Αθηναίων σε άλλες πόλεις για σπουδές.
Όσον αφορά τις προσδοκίες τους από το Πανεπιστήμιο, οι νέοι φοιτητές θέτουν πρώτο στόχο την ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων (52%) και την εμπειρία εργαστηρίου (40%). Θεωρητικές γνώσεις θέλουν 41%, ενώ την επαγγελματική αποκατάσταση αναφέρουν το 39%. Η φοιτητική ζωή και οι διεθνείς εμπειρίες απασχολούν αντίστοιχα το 36% και το 25%, δείχνοντας πως οι φοιτητές οραματίζονται μια πλούσια και ποικιλόμορφη ακαδημαϊκή εμπειρία.
Η «φωτογραφία» αυτής της πρώτης περιόδου των σπουδών δείχνει καθαρά τις φιλοδοξίες των φοιτητών και αναδεικνύει περιοχές όπου τα Πανεπιστήμια μπορούν να βελτιωθούν, ειδικά στην ενίσχυση των πρακτικών δεξιοτήτων και της σύνδεσης της θεωρίας με την πράξη. Μια μελλοντική έρευνα στο τέλος των σπουδών θα μπορούσε να αποτυπώσει αν οι προσδοκίες των φοιτητών επιβεβαιώθηκαν και πώς τα Πανεπιστήμια μπορούν να ενισχύσουν την εκπαιδευτική τους προσφορά.
