Την έντονη αντίθεσή του στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» εκφράζει ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας, με αφορμή καταγγελίες για φθορές στο Δημοτικό Σχολείο Κοντοκαλίου, μόλις έναν χρόνο μετά την ανακαίνισή του.
Ο Σύλλογος θέτει ερωτήματα για την ποιότητα των εργασιών και την ασφάλεια των μαθητών, ζητώντας άμεσους ελέγχους, απόδοση ευθυνών και σταθερή κρατική χρηματοδότηση για σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτίρια, αντί της εξάρτησης από ιδιωτικές χορηγίες.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Το Δημοτικό Σχολείο Κοντοκαλίου αποκαλύπτει την πραγματικότητα πίσω από το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου»
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στους σκοπούς, στον τρόπο χρηματοδότησης, στην επιλογή των σχολείων και στην υλοποίηση του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» για την «αναβάθμιση» των σχολικών υποδομών, καθώς διαμορφώνει ένα ιδιωτικοποιούμενο σχολείο των χορηγών και της βιτρίνας, αντί να αντιμετωπίζει με ολοκληρωμένο τρόπο τις πραγματικές ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης.
Οι καταγγελίες για το Δημοτικό Σχολείο Κοντοκαλίου, μόλις έναν χρόνο μετά την ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισης, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα των σοβαρών προβλημάτων που αναδεικνύονται. Σύμφωνα με τις καταγγελίες του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου έχουν ήδη παρουσιαστεί φθορές στους σοβάδες, ενώ νιπτήρας έσπασε και έπεσε, δημιουργώντας κίνδυνο τραυματισμού μαθητών. Την ίδια στιγμή, μπάζα από τις εργασίες φέρεται να παραμένουν σε γειτονικό οικόπεδο.
Τα γεγονότα αυτά γεννούν κρίσιμα ερωτήματα: Ποιος καθόρισε τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν; Ποιος είχε την ευθύνη της επίβλεψης και ποιος παρέλαβε το έργο; Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις, όταν σοβαρά προβλήματα του σχολείου, όπως η πλημμύρα της αυλής με την πρώτη βροχή, παραμένουν άλυτα;
Η απάντηση του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας, σύμφωνα με την οποία οι εργασίες δεν προτάθηκαν από τον Δήμο, δεν επιβλέφθηκαν από την Τεχνική Υπηρεσία του και δεν συμμετείχε στην παραλαβή τους, αποκαλύπτει ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα: την απουσία ουσιαστικής εμπλοκής των αρμόδιων δημοτικών υπηρεσιών στον σχεδιασμό, στην επίβλεψη και στην παραλαβή παρεμβάσεων σε σχολικά κτίρια. Ο Δήμος αναφέρει, μάλιστα, ότι η παραλαβή των δημοτικών έργων πραγματοποιείται, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, 15 μήνες μετά την ολοκλήρωσή τους και ότι ο ανάδοχος οφείλει να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες αποκατάστασης των βλαβών που θα παρουσιαστούν.
Ωστόσο, οι διοικητικές διαδικασίες και η επίκληση των αρμοδιοτήτων δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι για την καθυστέρηση αντιμετώπισης προβλημάτων που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα μαθητών και εκπαιδευτικών. Η ασφάλεια της σχολικής κοινότητας απαιτεί άμεσους ελέγχους, σαφή απόδοση ευθυνών και ουσιαστικές παρεμβάσεις, χωρίς αναμονή μέχρι να συμβεί κάποιο ατύχημα.
Το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση οφείλουν να δώσουν απαντήσεις. Δεν μπορεί να παρουσιάζουν τις εργασίες ως μεγάλη επιτυχία της εκπαιδευτικής πολιτικής, να πραγματοποιούνται επισκέψεις και φωτογραφίσεις κυβερνητικών και τοπικών παραγόντων και, έναν χρόνο αργότερα, να καταγγέλλονται προβλήματα που αφορούν την ασφάλεια των παιδιών. Τα σχολεία δεν είναι σκηνικό για κυβερνητικές δημόσιες σχέσεις. Είναι χώροι μόρφωσης, δημιουργίας και καθημερινής παρουσίας χιλιάδων μαθητών και εκπαιδευτικών, των οποίων η ασφάλεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον ζήτημα.
Ένα πρόγραμμα βιτρίνας αντί για ουσιαστική κρατική ευθύνη!
Το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» χρηματοδοτείται από την Ελληνική Ένωση Τραπεζών, ως εντολοδόχο των μεγάλων συστημικών τραπεζών (Εθνική, Πειραιώς, Eurobank και Alpha Bank), και τις «Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.», με συνολικό ποσό που ανέρχεται στα 100 εκατομμύρια ευρώ.
Αντί η κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη για τη σχολική στέγη με γενναίες και σταθερές δαπάνες από τον κρατικό προϋπολογισμό και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, επιλέγει να προβάλει ένα πρόγραμμα στο οποίο πρωταγωνιστούν οι ιδιωτικές χορηγίες και η επικοινωνιακή αξιοποίηση των παρεμβάσεων.
Οι τράπεζες, που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα του ελληνικού λαού και απολαμβάνουν φορολογικά οφέλη για τις δωρεές τους, εμφανίζονται ως ευεργέτες της δημόσιας εκπαίδευσης. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αποφεύγει να αναλάβει στο ακέραιο την ευθύνη της για τη διαχρονική εγκατάλειψη των σχολικών υποδομών.
Με τον τρόπο αυτό:
- Η κυβέρνηση αποποιείται τις ευθύνες της για τη σχολική στέγη. Τα 100 εκατομμύρια ευρώ αποτελούν ανεπαρκή πόρο απέναντι στις τεράστιες ανάγκες των σχολείων σε ολόκληρη τη χώρα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο και σταθερά χρηματοδοτούμενο σχέδιο για τη συντήρηση και την αναβάθμισή τους. Την ίδια στιγμή, διατίθενται τεράστια ποσά δημόσιου χρήματος σε επιχειρηματικούς ομίλους, εργολάβους και πολεμικούς εξοπλισμούς.
- Οι παρεμβάσεις παραμένουν αποσπασματικές και ανεπαρκείς. Βαψίματα, ανακαινίσεις τουαλετών, ράμπες και αθλητικοί χώροι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αναγκαίους ελέγχους στατικής επάρκειας, τις αντισεισμικές και αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις, την ασφάλεια των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, την πυρασφάλεια και την ενεργειακή αναβάθμιση των σχολικών κτιρίων.
- Μόλις ένα μικρό ποσοστό των σχολείων εντάσσεται στο πρόγραμμα. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη του Συλλόγου, αφορά περίπου το 3% των σχολικών μονάδων, αφήνοντας εκτός σχολεία με σοβαρές και διαχρονικές ανάγκες. Η επιλογή των σχολείων χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των εκπαιδευτικών φορέων και των σχολικών κοινοτήτων εντείνει τα ερωτήματα για τη διαφάνεια και τα κριτήρια κατανομής των παρεμβάσεων.
- Ενισχύεται η λογική της ιδιωτικοποίησης και της σχολικής αυτονομίας. Σε συνθήκες χρόνιας υποχρηματοδότησης και μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών, η κυβέρνηση διαμορφώνει ένα περιβάλλον στο οποίο τα σχολεία καλούνται να αναζητούν πόρους από χορηγούς και επιχειρήσεις, αντί να καλύπτονται οι ανάγκες τους από το κράτος. Έτσι, η δημόσια εκπαίδευση κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο επιχειρηματικής προβολής και ανταγωνισμού για την εξασφάλιση χρηματοδότησης.
Η περίπτωση του Δημοτικού Σχολείου Κοντοκαλίου αναδεικνύει με τον πιο ανησυχητικό τρόπο ότι η επικοινωνιακή προβολή μιας ανακαίνισης δεν αποτελεί εγγύηση για την ποιότητα των εργασιών, ούτε υποκαθιστά την ανάγκη ουσιαστικού ελέγχου, διαφάνειας και λογοδοσίας. Οι καταγγελίες πρέπει να διερευνηθούν άμεσα και οι αρμόδιοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Διεκδικούμε:
- Άμεσο και ουσιαστικό έλεγχο στο Δημοτικό Σχολείο Κοντοκαλίου, από τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες, αποκατάσταση όλων των προβλημάτων και δημοσιοποίηση των στοιχείων για την επίβλεψη και την παραλαβή του έργου.
- Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία από τον κρατικό προϋπολογισμό και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, έκτακτη επιχορήγηση των σχολείων και επαναφορά των Σχολικών Επιτροπών.
- Σύγχρονα, ασφαλή και ποιοτικά σχολικά κτίρια, με ελέγχους στατικής επάρκειας, αντισεισμική και αντιπλημμυρική θωράκιση, πυρασφάλεια, ασφαλή ηλεκτρολογικά δίκτυα και ενεργειακή αναβάθμιση.
- Ανέγερση νέων σχολικών κτιρίων και συστηματική ανακαίνιση όλων των σχολικών μονάδων, με αποκλειστική ευθύνη και δημόσια χρηματοδότηση, βάσει διαφανών και αντικειμενικών κριτηρίων.
- Όχι στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και στην εξάρτηση των σχολείων από ιδιώτες χορηγούς και επιχειρηματικά συμφέροντα.
- Μόνιμο και επαρκές προσωπικό καθαριότητας για όλα τα σχολεία.
- Ουσιαστική συμμετοχή των εκπαιδευτικών, των συλλόγων διδασκόντων, των γονέων και των εκπροσώπων της σχολικής κοινότητας στον σχεδιασμό, στην ιεράρχηση των αναγκών και στην υλοποίηση των παρεμβάσεων.
Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας στηρίζει τις διεκδικήσεις του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Κοντοκαλίου. Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας, τις αρμόδιες υπηρεσίες, τον ανάδοχο και τους εμπλεκόμενους φορείς να δώσουν άμεσα σαφείς απαντήσεις και να προχωρήσουν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για την ασφάλεια της σχολικής κοινότητας.
Η Παιδεία δεν είναι κόστος, ούτε πεδίο επιχειρηματικής προβολής. Είναι καθολικό κοινωνικό δικαίωμα!
Η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια μαθητών και εκπαιδευτικών είναι αδιαπραγμάτευτες!
Δημόσιο και δωρεάν σχολείο, σύγχρονο, ασφαλές και ισότιμο για όλα τα παιδιά — με αποκλειστική ευθύνη του κράτους και χωρίς χορηγούς και σχολεία-βιτρίνες!
