Η κυβέρνηση προχωρά σε νέες συγχωνεύσεις σχολείων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες σε Ξάνθη και Καβάλα. Οι αποφάσεις αυτές σωστά ερμηνεύονται από γονείς, εκπαιδευτικούς και φορείς ως υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, καθώς αντιμετωπίζουν τις ανάγκες των μαθητών μέσα από το πρίσμα του κόστους.
Κατάργηση του 10ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας
Στην Καβάλα, σχεδιάζεται η κατάργηση του 10ου Δημοτικού Σχολείου και η συγχώνευσή του με το 12ο Δημοτικό Σχολείο. Η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις από την Ένωση Γονέων, τον Σύλλογο Γονέων, τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΕ) Καβάλας, καθώς και από την τοπική κοινωνία.
Συγχώνευση του 9ου και του 18ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης
Στην Ξάνθη, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης προτείνει τη συγχώνευση του 18ου Δημοτικού Σχολείου με το 9ο, τα οποία ήδη συστεγάζονται. Τα δύο σχολεία εξυπηρετούν περίπου 370 μαθητές, αλλά οι συνθήκες στέγασης είναι εξαιρετικά δύσκολες:
- Οι αίθουσες διδασκαλίας έχουν έκταση μόλις 20 τ.μ., με τμήματα 20-23 μαθητών.
- Οι αίθουσες είναι αποτέλεσμα πρόχειρων διαρρυθμίσεων, ενώ λείπουν βασικές υποδομές, όπως γυμναστήριο και αίθουσα εκδηλώσεων.
Το Δημοτικό Συμβούλιο Ξάνθης έχει ταχθεί ομόφωνα κατά της συγχώνευσης, ενώ έντονη είναι η αντίθεση από τα εκπαιδευτικά σωματεία και τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων. Δράσεις διαμαρτυρίας και κινητοποιήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη.
Κοινοβουλευτική Παρέμβαση
Το ζήτημα έφτασε στη Βουλή μέσω ερώτησης των βουλευτών του ΚΚΕ, Γιάννη Δελή και Λεωνίδα Στολτίδη. Οι βουλευτές ρωτούν τους υπουργούς Παιδείας και Εσωτερικών:
- Τι μέτρα σκοπεύει να λάβει η κυβέρνηση για να ακυρώσει τη συγχώνευση του 9ου και του 18ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης;
- Πότε θα ξεκινήσει η ανέγερση ενός σύγχρονου, ασφαλούς και πλήρως εξοπλισμένου κτιρίου για το 18ο Δημοτικό Σχολείο Ξάνθης;
Ανάλυση: Εκπαίδευση ή Οικονομία;
Οι συγχωνεύσεις σχολείων εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιορισμού των δημόσιων δαπανών, με κεντρικό στόχο, υποτίθεται, τη «βελτιστοποίηση πόρων». Ωστόσο, η πρακτική αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα:
- Ποιο είναι το πραγματικό κόστος; Οι υπερπλήρεις αίθουσες και η έλλειψη κατάλληλων υποδομών δεν συμβάλλουν στη μαθησιακή διαδικασία, ενώ η πίεση στο διδακτικό προσωπικό αυξάνεται.
- Μακροπρόθεσμες συνέπειες: Η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης μπορεί να ενισχύσει τις ανισότητες, οδηγώντας περισσότερες οικογένειες στην αναζήτηση ιδιωτικών λύσεων.
Πρόταση για Βιώσιμη Λύση
Είναι σαφές ότι χρειάζεται μια στρατηγική με επίκεντρο τον μαθητή:
- Άμεσες επενδύσεις σε σχολικές υποδομές.
- Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, σύμφωνα με διεθνή πρότυπα.
- Συμβουλευτικός διάλογος με τις τοπικές κοινωνίες πριν από τη λήψη αποφάσεων.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα θα καθορίσουν την ποιότητα της εκπαίδευσης των επόμενων γενιών. Ως εκ τούτου, απαιτείται η χάραξη πολιτικών που αντιμετωπίζουν τη μόρφωση ως επένδυση, όχι ως δαπάνη.
