Ανακοίνωση εξέδωσε ο Σύλλογος Διδασκόντων Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ τονίζοντας πως γίνεται ακόμη ένα βήμα προς την κατάργηση της δημοκρατίας στο Πανεπιστήμιο και στη Σχολή τους.
Η ανακοίνωση τονίζει πως «ήρθε η ώρα και του διορισμού του Κοσμήτορα της Σχολής Θετικών Επιστημών. Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι καταστρατηγείται. Μια επιτροπή από εκπροσώπους των τμημάτων θα προεπιλέγει τρεις από τους υποψηφίους και θα τους απονέμει πιστοποιητικό καταλληλότητας. Άνθρωποι με τα ίδια προσόντα δεν θα έχουν δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα. Το δικαίωμα του εκλέγειν απλά καταργείται. Μεταξύ των «αποδεκτών» υποψηφίων το Συμβούλιο Διοίκησης θα επιλέγει την/τον εκλεκτή/ό του».
Η ανακοίνωση
«Αφού εφαρμόστηκε ο νόμος 4957/2022 για την επιλογή Πρυτάνεων πίσω από τις κλειστές πόρτες των Συμβουλίων Διοίκησης· αφού αποφάσισε το Υπουργείο Παιδείας να επιβληθούν ως αδιάβλητες οι εξ αποστάσεως εξετάσεις· αφού ψηφίστηκε ο νέος νόμος για τα ιδιωτικά κερδοσκοπικά πανεπιστήμια ενάντια στις αποφάσεις όλων των συλλογικών οργάνων της πανεπιστημιακής κοινότητας· ήρθε η ώρα και του διορισμού του Κοσμήτορα της Σχολής Θετικών Επιστημών. Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι καταστρατηγείται. Μια επιτροπή από εκπροσώπους των τμημάτων θα προεπιλέγει τρεις από τους υποψηφίους και θα τους απονέμει πιστοποιητικό καταλληλότητας. Άνθρωποι με τα ίδια προσόντα δεν θα έχουν δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα. Το δικαίωμα του εκλέγειν απλά καταργείται. Μεταξύ των «αποδεκτών» υποψηφίων το Συμβούλιο Διοίκησης θα επιλέγει την/τον εκλεκτή/ό του. Αυτές είναι οι εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις που μας γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω. Ποια θα είναι τα περιθώρια για τον καινούργιο Κοσμήτορα να αποστεί από τυχόν επιλογές των Πρυτανικών αρχών που αντιβαίνουν στα συμφέροντα και τις αρχές της ΣΘΕ; Για παράδειγμα, αν προχωρήσει η απίθανη από πολλές απόψεις ιστορία του παραρτήματος του ΕΚΠΑ στην Κύπρο, η ΣΘΕ θα συμμετάσχει;
Σε ανακοίνωση μας στις 6 Μαρτίου 2023 σχετικά με τις αρμοδιότητες του αθέατου Συμβουλίου Διοίκησης είχαμε γράψει: «τα μέλη ΔΕΠ αντιμετωπίζονται ως ανώριμες προσωπικότητες στις οποίες δεν μπορεί να αφήνονται οι σοβαρές αποφάσεις για το ίδρυμα το οποίο υπηρετούν.» Το Πανεπιστήμιο κατέγραψε εντυπωσιακή πρόοδο όσο διατηρούσε τον Δημόσιο και Δωρεάν χαρακτήρα του και λειτουργούσε Δημοκρατικά ώστε οι εργαζόμενοι (διδακτικό και λοιπό προσωπικό) να αισθάνονται ότι μοχθούν για κάτι που τους αφορά όλους. Πλέον περάσαμε σε μια εποχή μονοφωνίας όπου ένας στενός κύκλος ομοφρόνων προσπαθεί να ελέγξει κάθε πτυχή της ακαδημαϊκής και διοικητικής λειτουργίας. Στο χέρι μας είναι να τους χαλάσουμε τα σχέδια, δυναμώνοντας καταρχήν τα συλλογικά μας όργανα και επιμένοντας στις αρχές της διαφάνειας, της ισονομίας και της ακαδημαϊκότητας.»
