Τους τελευταίους μήνες όλα τα μέλη ΔΕΠ του ΕΚΠΑ βρεθήκαμε μπροστά σε πρωτόγνωρες για την ιστορία του Ιδρύματός μας συνθήκες. Η πορεία προς τις επικείμενες εκλογές για την επιλογή των μελών του Συμβουλίου Διοίκησης του Πανεπιστημίου μας εξελίχθηκε σε μια «προεκλογική» κούρσα χωρίς προηγούμενο. Γιατί αυτό που πραγματικά δεν συζητήθηκε ήταν η κατάσταση του ΕΚΠΑ - και ευρύτερα του δημόσιου Πανεπιστήμιου – ούτε τα ζητήματα που θα έπρεπε να μας απασχολούν στην προοπτική της ουσιαστικής ανάπτυξης και αναβάθμισής του. Σαν να υποταχθήκαμε στις πολιτικές επιταγές ενός νόμου, ο οποίος μετέθετε την εστίαση από την πορεία και την ανάπτυξη του δημόσιου Πανεπιστημίου στα πρόσωπα που θα στελεχώσουν συγκεκριμένες θέσεις.
Έτσι στις περισσότερες των περιπτώσεων το διακύβευμα δεν αφορούσε συγκεκριμένες αξίες και αρχές ή κάποιο όραμα για την προοπτική αναβάθμισης του Πανεπιστημίου σε μια δύσκολη συγκυρία. Αυτό που φαινόταν κυρίως να απασχολεί τα «επιτελεία» αρκετών υποψηφίων, στο πλαίσιο μιας τόσο προβληματικά σχεδιασμένης εκλογικής διαδικασίας, ήταν οι ομαδοποιήσεις, συγκυριακές και αυτές, και οι στρατηγικές που θα ακολουθήσει κάθε ομάδα, ώστε να εξασφαλίσει την πλειονότητα των μελών του Συμβουλίου. Κεντρικό θέμα επίσης στις προεκλογικές συναντήσεις και συνάξεις αποτέλεσε σε πολλές περιπτώσεις ο επικείμενος με βάση τον νέο νόμο διορισμός Αντιπρυτάνεων ή Κοσμητόρων των Σχολών από τον νέο Συμβούλιο Διοίκησης. Δεσμεύσεις, υποσχέσεις και συναλλαγές προς άγραν ψήφων με την άδεια - αν όχι την παρότρυνση - της Πολιτείας.
Ήταν αναμφίβολα μια δύσκολη περίοδος για όλους και όλες. Η ευθύνη ωστόσο δεν βαραίνει μόνο την Πολιτεία. Ας μην αποποιηθούμε την ευθύνη που αναλογεί στην καθεμιά και στον καθένα μας, που συμμετείχαμε σε αντίστοιχες δράσεις ή έστω δεν αντιδράσαμε. Παρακολουθούσαμε αδρανείς και ανεχτήκαμε ένα κλίμα που δεν συνάδει ούτε με το ακαδημαϊκό ούτε με το πολιτικό ήθος που οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε.
Σε αυτή ωστόσο τη συγκυρία η ευθύνη βαραίνει περισσότερο όλους/ες όσους/ες εκλέξαμε έστω και με αυτούς τους όρους. Γιατί εάν εμμείνουν στη λογική των ομαδοποιήσεων με συγκυριακούς κυρίως όρους ή των συναλλαγών, των στείρων αντιπαραθέσεων και των προσωπικών φιλοδοξιών κινδυνεύουμε ως ακαδημαϊκή πλέον κοινότητα να φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων. Το διακύβευμα είναι συλλογικό και στη βάση του πολιτικό. Όχι μόνο η διοίκηση αλλά και η προοπτική του δημόσιου Πανεπιστήμιου προϋποθέτουν περισυλλογή, σύμπραξη αλλά και υπερβάσεις και συναινετικές συνθέσεις που θα προκύψουν από σοβαρή διαβούλευση. Και όλοι/ες όσοι/ες εκλέξαμε οφείλουν να τις τολμήσουν.
* Βασίλης Τσάφος, Καθηγητής Πρόεδρος Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία Του ΕΚΠΑ
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
