Η τηλεκπαίδευση αποτελεί χρήσιμο εργαλείο, με ταβάνι περιορισμένων δυνατοτήτων φυσικά, μόνο στα χέρια έντιμων ανθρώπων. Ανθρώπων που στόχο έχουν την καλύτερη δυνατή λειτουργία και τη μεγαλύτερη δυνατή βοήθεια του Δημοσίου σχολείου και όχι το επικοινωνιακό Θεαθήναι και την κουτοπόνηρη προβολή μιας δήθεν κανονικότητας.
Η συμβολή της τεχνολογίας στο μετριασμό των συνεπειών του κλεισίματος των σχολείων είναι θετική, αν όμως στο όνομα της διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα και η Πολιτεία προσποιείται εκπαιδευτική ομαλότητα, τότε δυστυχώς γίνεται μπούμερανγκ. Η χρήση της τότε γίνεται εργαλείο αποδοχής αυτής της ψευτοεκπαίδευσης, ως ισοδύναμο της κανονικής εκπαίδευσης. Τότε από χρήσιμο επικουρικό εργαλείο σε περιόδους κρίσης, γίνεται όχημα παραπλάνησης και αποδοχής του καταχρηστικού συχνά κλεισίματος των σχολείων. Η δε υποκρισία των δημιουργών του ταξικού, αναποτελεσματικού σχολείου, οι οποίοι "νοιάζονται" ώστε να γίνει άμεσα τηλεκπαίδευση, είναι έκδηλη.
Δεν είναι κακό να γίνεται τηλεκπαίδευση, κυρίως σε περιστάσεις όπως στον Covid, όταν υπάρχει διάρκεια πραγματικής αδυναμίας λειτουργίας και πάντα με επίγνωση ότι είναι μια βοήθεια καλύτερη από το τίποτα, που δεν υποκαθιστά, ούτε προσεγγίζει τη δια ζώσης εκπαίδευση. Το πρόβλημα δεν είναι ο προσωπικός εξοπλισμός, ο προσωπικός χώρος και άλλα ξεπερασμένα συνδικαλιστικά κλισέ. Όλα αυτά θα βρίσκονταν και η μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών θα το έκανε με την ψυχή της, αρκεί να μην ένιωθε ότι δίνει σε ανάλγητους καιροσκόπους κυβερνώντες την ευκαιρία να κανονικοποιούν τη μη κανονικότητα και να καμώνονται ότι ενδιαφέρονται για την ύλη που θα χαθεί μια μέρα! Και κυρίως αρκεί να ήξεραν ότι αυτό που κάνουν αναγνωρίζεται ως μια επικουρική βοήθεια έκτακτης ανάγκης και όχι ως μια πλασματική συνέχιση της δήθεν κανονικής κάλυψης της ύλης.
