Ναι, αξιολόγηση ναι. Ακόμα κι αν γίνει «αλά ελληνικά», εντάξει. Ας ξεκολλήσομε όμως από τα εμφυλιοπολεμικά δίπολα, κι ας φανταστούμε έναν καλό εκπαιδευτικό. Υπάρχει; Ναι. Και δεν είναι ένας, είναι αρκετοί, έτσι λέω.
Σκεφτήκατε ποτέ να τον ρωτήσετε, «ρε φίλε, τι γίνεται, όλα καλά; Θέλεις κάτι; Υπάρχει κάτι που εμείς σαν διοίκηση-υπουργείο μπορούμε να κάνουμε για σένα;»
Αλήθεια, τον ρωτήσατε ποτέ; Πάντως εμένα, 20 χρόνια στην τάξη, δεν με ρωτήσατε. Ίσως βέβαια να είμαι από τους «κακούς» εκπαιδευτικούς… Όμως ας υποθέσουμε ότι είμαι κι εγώ ένας από τους καλούς, χάριν των 10 «γιατί» που ακολουθούν.
Γιατί…
Δεν με ξέρετε; Με την «αξιολόγηση» θα με μάθετε; Το πιστεύετε;
Με έχετε παρατημένο 20 χρόνια σε κάποιες άκρες της Ελλάδας;
Είμαι κάθε 1η Σεπτεμβρίου σε σχολείο με πολλά κενά γνωστά παλαιόθεν;
Δεν σας ενδιαφέρει κάτω από ποιες συνθήκες κάνω μάθημα;
Αν καταλάβετε ότι είμαι «καλός», θα με ανταμείψετε με «θέση ευθύνης»; Λυπάμαι, δεν την θέλω, εγώ θέλω να κάνω καλό μάθημα με τα παιδιά.
Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ή προσχέδιο για ένα σχολικό κτήριο που να είναι οικονομικό, πράσινο και «αρθρωτό»; (modular)
Ποτέ δεν με ρωτήσατε με ποιο τρόπο (χωρίς ντε και καλά λεφτά) θα μπορούσα να προσφέρω καλύτερο μάθημα;
Δεν μπορώ να σας μιλήσω απ’ ευθείας και πρέπει να παρεμβάλλονται «Διευθύνσεις» και λοιπές «Ιεραρχίες»;
Δεν με ρωτάτε όσα θα με ρωτούσατε αν τα παιδιά σας ήταν μαθητές μου;
Κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε; Τότε θα σας το πω απλά: «Κανένα παιδί αιρετού σε ιδιωτικά, από προνήπιο έως μεταπτυχιακά».
Αντέχετε;
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Ανατροπές στις αναθέσεις μαθημάτων: Τι αλλάζει για χιλιάδες εκπαιδευτικούς
Οι 20 βασικοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα - Τα ονόματα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
