Πυρήνας μαθητών Change the world: Ένας ομοφυλόφιλος μαθητής μιλά για τη ζωή του, το σχολείο, το bullying
Πυρήνας μαθητών Change the world: Ο Α… σήμερα προετοιμάζεται για τις πανελλήνιες, ζει σε μια μικρή πόλη και είναι άριστος μαθητής. Αγωνίζεται για μια καλύτερη κοινωνία και προσπαθεί να αποδείξει την αξία του διαφορετικού σε όσους χρησιμοποιούν τις λέξεις «χοντρός, Αλβανός, γκέι και αυτιστικός» με υποτιμητικό τρόπο

Στο πλαίσιο της έκφρασης των νέων, ο πυρήνας αρθρογραφίας μαθητών απ’ όλη τη χώρα «Change the world», έχει ως στόχο μεταξύ άλλων, να αναδείξει τα φαινόμενα παιδιών που λόγω της διαφορετικότητας τους και των στερεοτύπων που υπάρχουν στα μυαλά του κόσμου, έχουν ζήσει δύσκολες στιγμές.

Για αυτό ο Γιώργος Τριανταφύλλου, υπεύθυνος του πυρήνα νέων «change the world» ανέλαβε να συζητήσει με έναν πολύ καλό φίλο 18 χρόνων, που ζει σε μια επαρχιακή πόλη, για τα όσα έχει βιώσει, ως ομοφυλόφιλος, ο οποίος ζήτησε να κρατήσουμε την ανωνυμία του, για ευνόητους λόγους.

Άραγε ζούμε σε μια αγγελικά πλασμένη κοινωνία; Μήπως η ζωή μας είναι πολύ σύντομη για να κρίνουμε τους γύρω μας για αυτό που κάνουνε, χωρίς να επηρεάζουν αρνητικά τους συνανθρώπους τους;

Πώς ανακάλυψες ότι είσαι γκει;

Από το νηπιαγωγείο θυμάμαι πως ήθελα να τραβάω τη προσοχή από κάποια αγόρια, ήθελα πάντα να μου μιλάνε και να ασχολούνται μαζί μου! Ένιωθα μια άλλη τρυφερότητα με αυτούς και καθώς ήμουν παιδί και δεν είχα κάποια άλλη ανάγκη, ένιωθα πως ήταν οι σουπερ ήρωες πρωταγωνιστές στο παραμύθι που ζούσα! Ξέρετε πώς συμβάλλουν τα πρότυπα της TV, στο πώς βλέπουν τα πιτσιρίκια τα πράγματα γύρω τους. Στη συνέχεια, επειδή ήμουν δύσκολο παιδί και όλοι με διώχνανε, γιατί είχα διαφορετικά «μυαλά», πήγαινα στο σχολείο με κοστούμι και ονειρευόμουν να γίνω πρόεδρος των USA. Ήμουν στόχος και ένας συμμαθητής που είχα γνωρίσει τότε, ήταν πιο ανοιχτός και δεν είχε αυτή τη προκατάληψη που είχαν όλοι απέναντι μου. Νοιαζόταν για μένα παρά το ότι, μεταξύ άλλων, είχα αναπτυξιακές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες. Οι υπόλοιποι συμμαθητές μου με λυπόντουσαν, αυτός όμως με θεωρούσε φίλο του! Έτσι εγώ τον ερωτεύτηκα με κάποιο τρόπο στις δύο τελευταίες τάξεις του δημοτικού και μολονότι στη συνέχεια ασχολούνταν με πράγματα που εγώ δεν σκάμπαζα, όπως ποδόσφαιρο κ.λ.π, τα οποία ακολούθησα αναγκαστικά, καθώς ήθελα να είμαι κοντά σε αυτόν και στα υπόλοιπα παιδιά. Εννοείται ότι δεν του το αποκάλυψα ούτε σήμερα μετά από 5 χρόνια, αλλά του πήγαινα τρομερή κόντρα.

Τι θα γινόταν αν θα το μάθαινε;

Δεν θα μου ξαναμιλούσε, όλη η πόλη θα συζητούσε για μένα και οι συμμαθητές μου θα με έκραζαν. Άλλωστε την ίδια χρονιά (2015), όταν ήμουν 13, θυμάμαι ότι τα αποκάλυψα όλα στους γονείς μου και η μάνα μου πάντα μου έλεγε «Κόψε τις βλακείες και μην τα λες αυτά, κανένας γονιός δε θα αφήνει το παιδί του να σου κάνει παρέα για να μη το χαλάσεις!». Έτσι, λειτουργούσα με βάση αυτό, δεν έκανα παρέα ποτέ με αγόρια, φοβόμουν! Ένιωθα πιο άνετα με τα κορίτσια…

Γιατί φοβόσουν τα αγόρια;

Επειδή οι γύρω μου και όλα όσα άκουγα με κάνανε να νιώθω κορίτσι, έβλεπα τη διαφορετικότητα μου και ένιωθα πως δεν είμαι αγόρι. Εφόσον ο κόσμος το λέει έχει δίκιο, είμαι ανώμαλος, είμαι κορίτσι! Θυμάμαι το 2014 μόλις ανακάλυψα τις προτιμήσεις μου, έλεγα στον εαυτό μου πως πρέπει να το ξεχάσω και ότι είμαι «φυσιολογικός». Έτσι και έγινε στις αρχές του γυμνασίου 2015-2016… Την «έπεφτα» συνεχώς σε κορίτσια, χωρίς να νιώθω κάτι, ένιωθα μόνο την ευχαρίστηση των γύρω μου, που είχα μια κοπέλα και με έκανε να είμαι ευτυχισμένος και να νιώθω str8, όχι πραγματικά όμως! Μετά το παραμύθι άρχισε να φθίνει, είχα θεοποιήσει πολλά άτομα και έδινα σημασία στα λεγόμενα “famous” παιδιά, με τα πολλά likes, με αποτέλεσμα να επηρεάζομαι από κάθε τι που λένε, κάτι που καθόρισε τη προσωπικότητα μου. Μέχρι που έγινε το μοιραίο…

Ποιο μοιραίο;

Μια μέρα γνώρισα μια κοπέλα, η οποία στη τάξη της είχε ένα αγόρι που μ’άρεσε πολύ, τον Γιάννη! Της το είπα. Τότε μόνο 2 άτομα ξέρανε τι συμβαίνει με την «ανωμαλία» μου , το ένοχο μου μυστικό. Αυτό που έπρεπε τόσο καλά να κρύψω, γιατί θα γινόμουν «καμένο χαρτί» όπως έλεγε και ο πατέρας μου, της το είπα και έτσι το έμαθε όλο το γυμνάσιο. Εκεί που έβγαινα έξω και όλοι με χαιρετούσαν θέλοντας την παρέα μου, λίγες μέρες αργότερα με βλέπαν και γελούσαν πονηρά, ύπουλα και με κακία. Όταν τους πλησίαζα, μου έλεγαν «είμαι γκέι, έλα να τη βρούμε» «πάρε μου μια ….» κ.ο.κ. Ένιωθα ένα περίεργο σφίξιμο και τόσο περιττός για αυτό το κόσμο! Προσπαθούσα με νύχια και με δόντια να δείξω ότι είμαι φυσιολογικός, δηλαδή str8 κι’ έλεγα ότι μ’αρέσουν κοπέλες, άλλα όσο έβλεπα ότι δεν το έχαφταν τόσο έπεφτα… Στο μέλλον όμως το «μοιραίο» αποδείχτηκε σημαντικό όπλο καθώς δεν θα είχα ανάγκη να φωνάξω δυνατά τι είμαι και να ζήσω με αυτό.

Ο Γιάννης έμαθε ότι σου άρεσε; Πώς αντέδρασε για αυτό;

Έπεφτε και αυτός θύμα της «ανωμαλίας» μου, όμως ήταν κύριος! θυμάμαι το παγερό βλέμμα της μάνας του μόλις με είδε μια μέρα και το κορόιδεμα που έτρωγε στο χωριό. Δεν θα ξεχάσω έναν άλλο που μόλις έμαθε ότι τον ήθελα, ήρθε και με έβριζε, με έλεγε «π….» και με σάπισε με τη παρέα του στο ξύλο, με αποτέλεσμα να πάω στο σπίτι και να επιχειρήσω να αυτοκτονήσω κόβοντας τις φλέβες μου, με έσωσε όμως ο πατέρας μου, χωρίς να το καταλάβει. Αυτός ο «βλάκας», που μου πήγαινε όλο κόντρα, άλλα όχι επειδή με μισούσε, αλλά επειδή φοβόταν το τι θα με κάνει η κοινωνία. Φοβόμουν να βγω απ’ το σπίτι μου για να μη ντροπιάζω τη φήμη της οικογένειάς μου, δεν ήθελα ο πατέρας μου να έχει «λουλού» γιό! Πάντα του ζητούσα χατίρια και μου έλεγε ότι θα μου τα κάνει μόλις γίνω άνθρωπος…

Σε έσπασαν στο ξύλο; Τι εννοείς;

Αυτό που εννοώ! Μια άλλη μέρα θυμάμαι που είχα μπει στο λεωφορείο για να πάω στο χωριό μιας φίλης, ένα άλλο αγόρι που είχε μάθει όσα ένιωθα για αυτόν, για μισή ώρα ήταν με άλλα 10 άτομα και φωνάζαν πως θα τους κολλήσω λέπρα, με βρίζανε και ζητούσαν απ’ τον οδηγό να με κατεβάσει, λέγοντας ο ένας στον άλλον κάτσε του! Μόνο μια κοπέλα με αντιμετώπισε σαν να είμαι άνθρωπος.  Μετά γιατί να μην νιώσω απόβρασμα; η ζωή μου είχε τελειώσει!

 Στο σχολείο ήθελα να συμμετέχω σε ένα πρόγραμμα εκπαιδευτικό, όπου οργανώθηκε ένα ταξίδι με 35 μαθητές, οι καθηγητές με δέχτηκαν. Στη συνέχεια ενώ ήθελα να νιώσω πιο δυνατός,  έκανα «άλλες» παρέες με «μάγκες» που έπιναν χόρτο, αλκοόλ κ.λ.π και εξαιτίας του ότι είχα διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις, συμμαθητές μου βγάζανε αισχρές φήμες για μένα. Οι καθηγητές τελικά διστάσανε να με πάρουν στην εκδρομή, επειδή τα παράπονα των παιδιών και γονιών έπεφταν βροχή και κανένας δεν ήθελε να είναι στο ίδιο δωμάτιο μαζί μου! Όλοι με κοιτούσαν σαν μίασμα, εμένα και τη μάνα μου! Μια μέρα, μια καθηγήτρια η οποία με υπερασπίστηκε, είπε πως ξέρει ότι κατά βάθος είμαι φιλότιμος και μου έσωσε τη ζωή, καθώς παρά τις άπειρες προσπάθειες αυτοκτονίας, κατάφερα να πάω στην εκδρομή! Είδα την αποδοχή των παιδιών και μετά επέστρεψα ανατρέποντας την «κοιλιά» που είχα κάνει, ξεκινώντας μια νέα αρχή…

Είχες δηλαδή μπλέξει και μέσω του προγράμματος αλλάξανε όλα;

Ναι, βρήκα την κλίση μου, άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά με κάποια δημιουργικά πράγματα και σήμερα οι περισσότεροι λένε ότι διαπρέπω σε αυτά! Από τότε που με κοιτούσαν σαν «σκουπίδι» πλέον μου μιλάνε με εκτίμηση, αν εξαιρέσω το ότι στο λύκειο κάνω παρέα με ένα αγόρι που βλέπω εντελώς φιλικά και ακούει κάθε μέρα απ’ τους φίλους του τα εξής: «Μη βγεις μαζί του  γιατί θα σε βιάσει, θα χαλάσει τη φήμη σου, είναι γκέι!» αγνοώντας τα όμως, καθώς ο ίδιος έχει την αυτοπεποίθηση και αντίληψη που αυτοί δεν έχουν. Νομίζουν πως οπωσδήποτε όποιος είναι γκέι ή διαφορετικός είναι ανήθικος, βιαστής, κακός και τοξικός! Μέχρι σήμερα ποτέ δεν είχα τα κότσια να πω τι είμαι και έβλεπα καχύποπτα τους πάντες, όποια προαίρεση και να είχαν. Σήμερα όμως τα έχω και το υποστηρίζω, επειδή ξέρω ποιος είμαι, βοηθώντας έτσι και τα υπόλοιπα άτομα να νιώσουν άνετα για αυτό, κατανοώντας ότι το φυσιολογικό είναι αυτό που υποστηρίζει ο ανθρώπινος εγκέφαλος και όχι τα καλούπια που δημιούργησαν οι άνθρωποι, για να δικαιολογήσουν όσα δε μπορούν, ζώντας άνετα την ατάραχη και κοινότοπη τους ζωή! Οι γονείς μου τουλάχιστον αργά η γρήγορα, μπήκαν στη διαδικασία να αλλάξουν τις απαρχαιωμένες αντιλήψεις τους και με τη βοήθεια των ψυχολόγων και της συζήτησης προχωρήσαμε μαζί. Φοβάμαι όμως πως δεν έχουν όλα τα παιδιά την ίδια τύχη…

Ο Α… σήμερα προετοιμάζεται για τις πανελλήνιες, ζει σε μια μικρή πόλη και είναι άριστος μαθητής. Το μέλλον για αυτόν φαίνεται λαμπρό, ενώ τη δικαίωση τους έχουν λάβει αυτός και η οικογένεια του, μέσω των πράξεων τους. Αγωνίζεται για μια καλύτερη κοινωνία και προσπαθεί να αποδείξει την αξία του διαφορετικού σε όσους συνανθρώπους μας χρησιμοποιούν τις λέξεις «χοντρός, Αλβανός, γκέι και αυτιστικός» με υποτιμητικό τρόπο.

Γιώργος Τριανταφύλλου, υπεύθυνος του πυρήνα νέων «change the world»

σχετικά άρθρα

«Χτύπημα στο δικαίωμα στη μητρότητα η απόφαση του Συμβούλιου Επιλογής Συντονιστών Νηπιαγωγών»
«Χτύπημα στο δικαίωμα στη μητρότητα η απόφαση του Συμβούλιου Επιλογής Συντονιστών Νηπιαγωγών»
«Ανοίγει επικίνδυνους δρόμους», τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς - Ιθάκης
«Χτύπημα στο δικαίωμα στη μητρότητα η απόφαση του Συμβούλιου Επιλογής Συντονιστών Νηπιαγωγών»
Γιατροί και εργαζόμενοι στο νοσοκομείο Ρεθύμνου γύρισαν… την πλάτη στον Κικίλια (Εικόνες)
Γιατροί και εργαζόμενοι στο νοσοκομείο Ρεθύμνου γύρισαν… την πλάτη στον Κικίλια (Εικόνες)
Τα προβλήματα του νοσοκομείου είναι συσσωρευμένα το τελευταίο διάστημα με το προσωπικό να κάνει λόγο για έναν καθημερινό αγώνα διαρκείας για να...
Γιατροί και εργαζόμενοι στο νοσοκομείο Ρεθύμνου γύρισαν… την πλάτη στον Κικίλια (Εικόνες)