Alfavita Newsroom Θα ήθελα να μοιραστώ ένα πρόσφατο γεγονός που με ταρακούνησε και ως εκπαιδευτικό και ως γονέα. Η κόρη μου φέτος είναι στην ΣΤ΄ τάξη και τα Χριστούγεννα πήρε δώρο το πρώτο της κινητό μετά από δύο χρόνια αντίσταση. Ήταν βέβαια η τελευταία στην τάξη της που δεν είχε κινητό...
Χτες πήγε εκδρομή στα Μετέωρα με την τάξη της. Όταν τη ρώτησα αν θα πάρει μαζί της το κινητό, μου απάντησε κατηγορηματικά όχι, αφού απαγορεύεται(παρόλο που ξέρει ότι όλοι οι συμμαθητές της το έχουν μαζί τους σε κάθε εκδρομή). Συγκεκριμένα μου είπε ότι δεν πρόκειται να πάει κόντρα στους νόμους των δασκάλων! Ήμουν πολύ περήφανη για τη ωριμότητά της.
Όταν επέστρεψε τη ρώτησα πως τα πέρασε και με θλιμμένο ύφος μου απάντησε: "Καλά, αλλά στο λεωφορείο δεν μου μιλούσε κανένας, γιατί όλα τα παιδιά έπαιζαν με το κινητό τους!"
Έκανα εικόνα τα λόγια της και τρόμαξα... Δεν ήξερα τι να της απαντήσω. Πώς να δικαιολογήσω γιατί τα άλλα παιδιά μπορούσαν να έχουν το κινητό μαζί τους; Πώς να της εξηγήσω γιατί ενώ έκανε το σωστό, αισθανόταν μοναξιά και απογοήτευση;Τι να τη συμβουλέψω; Την επόμενη φορά να πάρει μαζί της και αυτή το κινητό;
Πολλά θα μπορούσα να γράψω, αλλά προτιμώ το εν λόγω περιστατικό να αποτελέσει τροφή για σκέψη παρά κατεβατό περί κοινωνικών προτύπων, τήρησης κανόνων και μαθημάτων ζωής.
Ο καθένας είναι υπεύθυνος για το ρόλο που κουβαλάει... Είτε πρόκειται για γονιό είτε για εκπαιδευτικό...
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Τέλος τα παλιά διπλώματα: Τι αλλάζει για όλους τους οδηγούς
Διορισμοί εκπαιδευτικών 2026: Το ΦΕΚ με τα νέα πτυχία που «ξεκλειδώνουν» 10.000 μόνιμες θέσεις
