Alfavita Newsroom 
Déjà vu : Ψηφίζοντας το ασφαλιστικό, όπως το ενιαίο μισθολόγιο
Ποιος θυμάται την απεργία του Φλεβάρη του 2011 για το ενιαίο μισθολόγιο; Ύστερα από έναν ορυμαγδό παραπληροφόρησης και σύγχυσης που διέχεε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πέρι αυξομειώσεων (σε κατώτερα και ανώτερα μισθολόγια αντίστοιχα) με στόχο τη … « σύγκλιση » των απολαβών, οι εργαζόμενοι του δημοσίου ξύπνησαν με τις αποδοχές τους μειωμένες κατά το 1/3. Και, όμως, η συμμετοχή στην τότε πανελλαδική απεργία δεν ξεπέρασε το 25%! Οι περισσότεροι δεν ήθελαν να πιστέψουν ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει… Όταν η πραγματικότητα είναι τόσο δυσάρεστη, μπορούμε να κάνουμε πως δεν την βλέπουμε. Αλλά η πραγματικότητα θα παραμένει εκεί και αργά ή γρήγορα θα την αντιμετωπίσουμε. Τώρα, όπως και τότε…Ας μην κάνουμε το ίδιο λάθος.
Βοήθησε, βέβαια, τότε εκτός της σύγχυσης και η μεροληπτική αντιμετώπιση των παλαιότερων συναδέλφων, οι οποίοι «εξαιρέθηκαν» από το μισθολογικό ακρωτηριασμό, γεγονός που λειτούργησε διασπαστικά. Τι θα κάνουν τώρα οι παλαιότεροι συνάδελφοι, οι οποίοι πρώτοι θα πληγούν από το ασφαλιστικό; Όσοι εφησυχασμένοι στις αυταπάτες περίμεναν να συντοξιοδοτηθούν το καλοκαίρι αλλά η πραγματικότητα του ασφαλιστικού θα τους προσγειώσει σε άλλη μια πενταετία τουλάχιστον εργασίας και με συνταξιοδοτικές απολαβές συρρικνωμένες περίπου κατά το ήμισυ;
« Ναι, αλλά μήπως πέσει η κυβέρνηση από την απεργία…. »
Το ερώτημα φαίνεται να απασχολεί όσους έχουν συγκεκριμένους λόγους και ωφελούνται από τους πελατειακούς κυβερνητικούς μηχανισμούς (μετακλητοί, διευθυντικά στελέχη, κομματικοί παράγοντες, συνδικαλιστές κ.λπ.). Και είναι σίγουρο ότι αρκετοί οι οποίοι στο παρελθόν αλώνιζαν με τους Σαμαροβενιζέλους, τώρα αισθάνονται παραγκωνισμένοι και ονειρεύονται την επιστροφή. Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν κανένα λόγο να ενδιαφέρονται ούτε για τους πρώτους, ούτε για τους δεύτερους. Δεδομένης της πολιτικής κατάστασης και του εκφυλισμού του πολιτικού συστήματος η ΜΟΝΗ ΚΑΛΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Αυτή δηλαδή που δεν μπορεί να εφαρμόσει τις μνημονιακές συμφωνίες (« Είναι η εφαρμογή, ανόητε! »). Μια μαζική απεργία και παράλυση της χώρας αποδυναμώνει αυτή τη δυνατότητα οποιασδήποτε κυβέρνησης. Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν κανένα λόγο να αγωνιούν για το μέλλον μιας κυβέρνησης που υλοποιεί, όσα προηγουμένως κατήγγειλε και ενός πολιτικού προσωπικού που όλο και περισσότερο μοιάζει με τους προηγούμενους και έχει δεσμευτεί να υλοποιήσει, όσα οι προηγούμενοι δε θα μπορούσαν (αν και ήθελαν). Με λίγα λόγια:
ΠΕΣΕΙ -ΔΕΝ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ!
Για ένα απεργιακό σοκ
Μπορεί να φέρει αποτέλεσμα μια 24ωρη; Θεωρητικά είναι πολύ δύσκολο, αλλά όχι ανέφικτο. Εξαρτάται από τη συμμετοχή και την ένταση της κοινωνικής αντίδρασης. Μια απεργία με πρωτόγνωρα για τα δεδομένα ποσοστά και μαζικότατες συγκεντρώσεις, με ακτιβιστικού χαρακτήρα παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους, με αποκλεισμένους δρόμους και λιμάνια, κατειλημμένα Υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες, παραλυμένη χώρα και οικονομία, ΝΑΙ ! Μια τέτοια κοινωνική αντίδραση μπορεί να ασκήσει πολιτικές πιέσεις, να δρομολογήσει πολιτικά ρήγματα και να αποδομήσει το μνημονιακό μπλοκ Κυβέρνησης - Αντιπολίτευσης. Το σοκ του ασφαλιστικού μπορεί να ηττηθεί μόνο από το απεργιακό σοκ! Οι προϋποθέσεις - για πρώτη φορά - υπάρχουν, καθώς συγκροτείται ένα συντονισμένο μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων, που ποτέ έως τώρα στα πέντε μνημονιακά χρόνια δεν υπήρξε: εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αγρότες, επισφαλώς εργαζόμενοι, νέοι επιστήμονες, επαγγελματίες. Ποτέ έως τώρα τα τελευταία χρόνια δεν κινήθηκαν από κοινού τόσες κοινωνικές ομάδες με έναν στόχο.
Όποιος θέλει, ψάχνει τρόπους. Όποιος δε θέλει, ψάχνει λόγους.
Μητσέλος Σπύρος
Γραμ. ΕΛΜΕ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
ΠΡΩΗΝ μέλος των ΣΥΝ.Ε.Κ.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
