Χρήστος Κάτσικας
Στο μήνυμά του, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης -ανάμεσα σε άλλα- τόνισε:
Ποτέ ξανά, ήταν το μήνυμα που δονούσε σύσσωμη την ανθρωπότητα μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ποτέ ξανά στις επεκτατικές βλέψεις και τις αχαλίνωτες κερδοσκοπικές επιδιώξεις των ισχυρών του κόσμου, σε βάρος της ζωής και της ευημερίας εκατομμυρίων πολιτών. Ποτέ ξανά στην παραφροσύνη του φασισμού και του ρατσισμού. [...] Ποτέ ξανά στην καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Το «ποτέ ξανά» του κ. υπουργού της Παιδείας θα μπορούσε, βεβαίως, στις σημερινές συνθήκες να προκαλέσει πικρό γέλιο, μιας και -ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια- η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού ζει ακριβώς τη βίαιη επιστροφή όλων αυτών που ξορκίζονται με ένα «ποτέ ξανά».
Ωστόσο, θα μπορούσε κάποιος να απευθύνει και μια εύλογη ερώτηση στον υπουργό της Παιδείας.
Ωραία, «ποτέ ξανά», αλλά σε τι ακριβώς;
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ
