 Γρηγοριάδης Κώστας |
Η πρόθεση της τρικομματικής συγκυβέρνησης να δημιουργήσει ένα «ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον» στη χώρα μας σημαίνει πέρα από κάθε υπερβολή ολοένα και πιο προκλητικές παροχές για τους μονοπωλιακούς ομίλους σε κάθε κλάδο της εθνικής οικονομίας που επιθυμούν να τοποθετήσουν τα όποια κεφάλαιά τους. Για την περίπτωση του «Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών» («ΔΑΑ») η πολιτική αυτή συνδέεται άμεσα με την επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του «Ελ. Βενιζέλος» με την - υπό τον έλεγχο ισπανικών κεφαλαίων πια - «Hochtief». Οπως έχει εδώ και καιρό δημοσιευθεί στο διεθνή οικονομικό Τύπο ο δεύτερος μεγάλος μέτοχος του «ΔΑΑ» σκοπεύει να πουλήσει τις συμμετοχές του σε διεθνή αεροδρόμια ανά τον κόσμο, εκτός του αεροδρομίου της Αθήνας, εξαιτίας της ραγδαίας πτώσης των αξιών που έχει επιφέρει στη χώρα μας η παρατεταμένη ύφεση. Την ίδια στιγμή ωστόσο είναι γνωστή η βούληση του ντόπιου πολιτικού προσωπικού να εκποιήσει το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, μεταξύ αυτών και των κρατικών αεροδρομίων και της συμμετοχής του στη μετοχική σύνθεση του «ΔΑΑ». Υπενθυμίζουμε ότι το ελληνικό Δημόσιο κατείχε το 55% των μετοχών του, το 40% ανήκε σε δύο διαφορετικά εταιρικά σχήματα της «Hochtief» και το υπόλοιπο 5% διαμοιράζονταν ανάμεσα σε μέλη της οικογένειας Κοπελούζου.
Πριν λίγο καιρό το 30% των μετοχών του Δημοσίου πέρασε στο χαρτοφυλάκιο του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) με σκοπό την άμεση πώλησή του. Το τελευταίο διάστημα εκπρόσωποι κινέζικων επενδυτικών σχημάτων σε συναντήσεις τους με τους αρμόδιους υπουργούς εκφράζουν ενδιαφέρον για την αγορά του «ΔΑΑ» ωστόσο ζητούν τον απόλυτο έλεγχο επί του αεροδρομίου. Θέλουν με απλά λόγια και το ποσοστό της «Hochtief», που η ίδια όμως λέει ότι δεν το πουλάει, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Η καλή κυβέρνηση λοιπόν, που ως γνωστόν δε χαλάει χατίρια σε επενδυτές, θα επεκτείνει τη σύμβαση παραχώρησης του «ΔΑΑ» στην «Hochtief» - η οποία λήγει σε 12 χρόνια, το 2025 - κατά το πρότυπο που θέτει το νέο νομοθετικό πλαίσιο παραχώρησης αεροδρομίων σε ιδιώτες, δηλαδή κατά 35 χρόνια τουλάχιστον με προοπτική επιπλέον ανανέωσης. Λύνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα «πτώσης των εσωτερικών αξιών» που προαναφέραμε, αφού αυτομάτως θα εκτοξευθεί η αξία των μετοχών της «Hochtief» (και της οικογένειας Κοπελούζου φυσικά), οπότε και θα αρθεί η άρνησή της να πουλήσει τη συμμετοχή της αυτήν την περίοδο. Οφείλουμε πάντως να ομολογήσουμε ότι τα «τζιμάνια» του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης επιλύουν τα «ζητήματα» με... ταχυδακτυλουργική μαεστρία.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 25/4/2013
