Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και προειδοποίηση για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση απηύθυνε ο Αλέξης Τσίπρας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο γαλλικό περιοδικό Marianne. Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα ισοδυναμεί με ένα «νέο μνημόνιο», το οποίο διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες και σπαταλά τις ευκαιρίες του Ταμείου Ανάκαμψης.
«Βουλγαρικοί μισθοί, γαλλικές τιμές, κινεζικές συνθήκες»
Ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε ότι η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων παραμένει στο ναδίρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στάθηκε στην απόκλιση μισθών, αναφέροντας ότι το 2019. ο μέσος ελληνικός μισθός ήταν κατά 83% υψηλότερος από τον βουλγαρικό, ενώ σήμερα η διαφορά έχει συρρικνωθεί μόλις στο 17%.
Σχετικά με την ακρίβεια, ο κ. Τσίπρας υποστήιξε πως οι τιμές στα σούπερ μάρκετ προσεγγίζουν ή και ξεπερνούν τις αντίστοιχες στη Γαλλία, εξαιτίας της δράσης των καρτέλ στην αγορά. Ακόμη, αναφέρθηκε στο ότι η χώρα κατατάσσεται τελευταία στην ΕΕ ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης, αναγκάζοντας τους πολίτες σε διπλοβάρδιες και εξαντλητικά ωράρια.
Πρόταση για φόρο στο «μεγάλο πλούτο»
Για την ανακοπή της κρίσης και την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης, ο κ. Τσίπρας πρότεινε ένα νέο εθνικό σχέδιο δίκαιης ανάπτυξης, το οποίο περιλαμβάνει:
- Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης: Εργαλείο χρηματοδότησης για την ενίσχυση της ποιοτικής αγροτικής παραγωγής, της μεταποίησης, της φαρμακοβιομηχανίας και της καινοτομίας.
- Φορολόγηση του 1%: Εισαγωγή πατριωτικού φόρου περιουσίας ύψους 1% για το πλουσιότερο 1% της χώρας, εμπνευσμένο από τις προτάσεις του οικονομολόγου Γκαμπριέλ Ζουκμάν και στελεχών της αμερικανικής Αριστεράς (Μπέρνι Σάντερς, Ρο Κάνα).
Ο κίνδυνος της Ακροδεξιάς και η ευρωπαϊκή Αριστερά
Αναφερόμενος στη διεθνή συγκυρία, ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε ότι «η Ακροδεξιά είναι η πιο συστημική δύναμη που υπάρχει», η οποία χρησιμοποιεί αντισυστημική ρητορική για να προσελκύσει τις λαϊκές τάξεις.
Τόνισε ότι οι προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη -συμπεριλαμβανομένης της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Πράσινης Οικολογίας- οφείλουν να συγκροτήσουν μέτωπο απέναντι στην Ακροδεξιά, προειδοποιώντας παράλληλα ότι τυχόν επικράτηση της ακροδεξιάς στις γαλλικές εκλογές θα αποτελούσε βαρύ πλήγμα για την ίδια τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
