Νίκος Μακρής Σε κατάσταση ελεύθερης πτώσης βρίσκεται το πολιτικό εγχείρημα του Στέφανου Κασσελάκη, καθώς δεκάδες στελέχη και μέλη ανακοίνωσαν τη μαζική αποχώρησή τους, εξαπολύοντας «καταιγισμό» πυρών.
Η «βόμβα» έσκασε με τη δημοσιοποίηση ενός κειμένου-καταπέλτη, το οποίο περιγράφει τη μετάλλαξη του Κινήματος Δημοκρατίας (που πρόσφατα μετονομάστηκε σε «Δημοκράτες») σε ένα αυταρχικό, προσωποπαγές μόρφωμα που θυμίζει επικίνδυνα τις πρακτικές του Ντόναλντ Τραμπ.
Οι αποχωρούντες κατηγορούν ευθέως τον Στέφανο Κασσελάκη για πλήρη ιδεολογική αλλοίωση, υποστηρίζοντας ότι ενώ ξεκίνησε ως ηγέτης της Αριστεράς, πλέον διολισθαίνει προς ένα υβριδικό «προοδευτικό Κέντρο», κλείνοντας παράλληλα το μάτι στη «καλή Δεξιά» και σε παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για την πολιτική του επιβίωση.
«Η υπόσχεση προδόθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο»
Το κείμενο της παραίτησης των μελών δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, περιγράφοντας μια ζοφερή πραγματικότητα στο εσωτερικό του κόμματος.
Τα μέλη τονίζουν ότι ο Στέφανος Κασσελάκης εγκατέλειψε τις αρχές της διαφάνειας και της ψηφιακής δημοκρατίας για να εγκαθιδρύσει ένα μοντέλο «Ηγέτη-Μεσσία».
Το κείμενο της δήλωσης αποχώρησης
«Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς καλύτερες πολιτικές· χρειάζεται μια ριζική αλλαγή πολιτικής κουλτούρας με έμφαση στον άνθρωπο. Αυτή η ανάγκη για αλλαγή αποτέλεσε τον πυρήνα της Ιδρυτικής Διακήρυξης του Κινήματος Δημοκρατίας. Ένα κείμενο που μίλησε με καθαρά λόγια για τις προκλήσεις της εποχής, που έθεσε το πολιτικό διακύβευμα και κάλεσε τους πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και καλύτερου μέλλοντος.
Η Διακήρυξη υποσχέθηκε μια νέα μορφή πολιτικής: συμμετοχική, διαφανή, δημοκρατική, με σεβασμό στη βάση και με έμφαση στην ψηφιακή δημοκρατία. Υποσχέθηκε ένα κόμμα της σύγχρονης Κεντροαριστεράς, πιστό στις αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συλλογικής ευθύνης. Ωστόσο, αυτή η υπόσχεση προδόθηκε από εκείνον που έπρεπε να τη φυλάει ως κόρη οφθαλμού, τον ίδιο τον Πρόεδρο του Κινήματος. Εκφράζουμε τη βαθιά μας απογοήτευση απέναντι σε έναν Ιδρυτή που απομακρύνθηκε σταδιακά –και τελικά πλήρως– από τις αρχές που ο ίδιος πρώτος συνυπέγραψε. Που σε 2,5 χρόνια παρουσίας στην πολιτική σκηνή μετατοπίζεται διαρκώς, αλλάζοντας το πολιτικό ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται. Ξεκίνησε ως διάδοχος στο κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στη συνέχεια μίλησε για Κεντροαριστερά, τώρα διατρανώνει τον όρο “προοδευτικό Κέντρο”, φλερτάροντας παράλληλα πολιτικά με την “καλή” Δεξιά και υιοθετώντας ρητορικές και πρακτικές που θυμίζουν επικίνδυνα τον Trumpισμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προτροπή του στους Ευρωπαίους ηγέτες να βομβαρδίσουν ξένη χώρα κατά παράβαση των κανόνων διεθνούς δικαίου. Η συνέπεια λόγων και έργων, θεμέλιο της πολιτικής αξιοπιστίας, κατέρρευσε. Η εσωκομματική δημοκρατία, που παρουσιαζόταν ως ακρογωνιαίος λόθος του εγχειρήματος, υπονομεύτηκε συστηματικά. Δημιουργήθηκε μια νέα κομματική νομενκλατούρα, όπου συγκεκριμένοι βουλευτές, ήταν “πιο ίσοι” από τα απλά μέλη, διορισμένοι από τον Ιδρυτή να έχουν προνομιακή πρόσβαση στην οργανωτική δομή του κόμματος, χωρίς λογοδοσία στη βάση. Διαφάνεια υπήρχε μόνο όταν τα αποτελέσματα εξυπηρετούσαν τον Ιδρυτή και ένα μικρό αριθμό στελεχών γύρω του. Όταν η βάση διαφώνησε, η βούλησή της αγνοήθηκε. Θεσμοί παραγκωνίστηκαν, εκλεγμένα όργανα αποδυναμώθηκαν ή καταργήθηκαν de facto, η πολιτική συζήτηση φιμώθηκε. Όταν ο εκλεγμένος γραμματέας του κόμματος αρνήθηκε να συναινέσει στη φίμωση αυτή, ζητήθηκε η παραίτησή του. Όταν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου εγκάλεσαν τον Ιδρυτή για αυτή του την απόφαση, μεθοδεύτηκε η κατάργηση του ανώτατου συλλογικού Οργάνου.
Σταδιακά, το κόμμα μετατράπηκε σε ένα απολύτως προεδροκεντρικό σχήμα. Οι ψηφιακές λειτουργίες υπονομεύθηκαν, νέα στελέχη δεν αναδείχθηκαν και η πολιτική ταυτίστηκε με ένα πρόσωπο και τον στενό του κύκλο. Η κορύφωση αυτής της εκτροπής ήρθε με ένα αντι-καταστατικό Συνέδριο-παρωδία, που διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από συλλογικότητα και δημοκρατική νομιμοποίηση, εγκαθιδρύοντας ένα μοντέλο σχέσης Ηγέτη/Μεσσία–Εκλεκτών/Αποστόλων–Μελών/Ποιμνίου. Δυστυχώς η διαπίστωσή μας είναι σκληρή, μα όχι άδικη. Είναι φανερό ότι το μόρφωμα στο οποίο εξελίχθηκε το Κίνημα Δημοκρατίας, και με νέο όνομα πλέον, δεν μπορεί να υπηρετήσει την Ιδρυτική του Διακήρυξη και για το λόγο αυτό δεν μπορούμε κι εμείς να παραμένουμε μέλη του.
Διαχωρίζουμε τη θέση μας και την πορεία μας. Απορρίπτουμε τον μεσσιανισμό και παραμένουμε πιστοί στην Ιδρυτική Διακήρυξη, όχι ως τυπικό κείμενο, αλλά ως ηθική και πολιτική δέσμευση για μια κοινωνία ενεργών πολιτών, για μια χώρα με ισχυρό κράτος δικαίου, για μια υγιή δημοκρατία. Προτάσσουμε το συλλογικό σχέδιο απέναντι σε αυτόκλητους σωτήρες, υπηρετούμε ισχυρούς θεσμούς απέναντι σε φαινόμενα προσωπολατρίας. Η αποχώρησή μας δεν είναι ήττα. Είναι ανάληψη της ευθύνης, είναι επανένωση με την ελπίδα».
Η επόμενη μέρα για τον Στέφανο Κασσελάκη
Η μαζική έξοδος των 112 στελεχών και μελών αφήνει τον Στέφανο Κασσελάκη πολιτικά απομονωμένο, την ώρα που ο ίδιος επιχειρεί να πλασαριστεί ως η μοναδική «προοδευτική» εναλλακτική.
Οι καταγγελίες για «συνέδριο-παρωδία» και η αποκάλυψη για το μοντέλο «Ηγέτη-Μεσσία/Ποιμνίου» πλήττουν καίρια το αφήγημα του κόμματος περί συμμετοχικής δράσης.
Πλέον, το ενδιαφέρον στρέφεται στο αν αυτή η κίνηση θα αποτελέσει την απαρχή ενός νέου πολιτικού φορέα από τους διαφωνούντες ή αν θα προκαλέσει περαιτέρω τριγμούς στην κοινοβουλευτική παρουσία του κόμματος.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
