Σοβαρές καταγγελίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας ενόψει της επίσημης έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, διαψεύδοντας την κυβερνητική εικόνα περί ομαλότητας και αναδεικνύοντας την κατάρρευση των σχολικών υποδομών κυρίως στα αστικά κέντρα. Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για δήθεν απρόσκοπτη προετοιμασία συγκρούονται με την ωμή πραγματικότητα, καθώς ελάχιστες αποσπασματικές παρεμβάσεις δεν μπορούν να κρύψουν τα χρόνια προβλήματα στη σχολική στέγη, αφήνοντας γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς αντιμέτωπους με επικίνδυνες καταστάσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κατάσταση στο 54ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, όπου –σύμφωνα με φωτογραφικό υλικό που έδωσε στη δημοσιότητα ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων– οι αίθουσες παρουσιάζουν υγρασίες σε τοίχους και ταβάνια, πεσμένους σοβάδες, εκτεθειμένα καλώδια και σπασμένα τζάμια. Οι γονείς ζητούν την άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών του δήμου, προκειμένου οι μαθητές να επιστρέψουν σε ένα περιβάλλον που να πληροί τους βασικούς κανόνες ασφάλειας και υγιεινής.
Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης φέρνει στο προσκήνιο εξίσου σοβαρά ζητήματα υπερπληθυσμού και ανοιχτών εργoταξίων, καταγγέλλοντας ότι στο Ειδικό Σχολείο του Αγίου Αθανασίου –το οποίο κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει 45 μαθητές– είναι εγγεγραμμένοι 110 μαθητές, καθιστώντας την καθημερινότητα αφόρητη. Παράλληλα, το σχολικό συγκρότημα του «Ευκλείδη», παρότι ενταγμένο στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», παραμένει ακόμα εργοτάξιο που πλημμύρισε στις πρόσφατες νεροποντές, με αποτέλεσμα να τίθεται εν αμφιβόλω η λειτουργία του στις 11 Σεπτεμβρίου.
Τις τραγικές ελλείψεις επιβεβαιώνει και η Ένωση Γονέων Γ' Δημοτικού Διαμερίσματος Θεσσαλονίκης, υπογραμμίζοντας ότι παρόμοιες εικόνες εγκατάλειψης συναντώνται σε πλήθος σχολείων. Οι οικογένειες βρίσκονται εκ νέου αντιμέτωπες με ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ακατάλληλα κτίρια, αυθαίρετες συγχωνεύσεις τμημάτων και την αυξανόμενη οικονομική επιβάρυνση για τα απολύτως αυτονόητα, αποδεικνύοντας ότι η δημόσια εκπαίδευση αντιμετωπίζεται με όρους κόστους.
Μέσα από το κύμα των αντιδράσεων, η εκπαιδευτική κοινότητα διαμηνύει ότι «η μόρφωση των παιδιών δεν είναι κόστος αλλά δικαίωμα», προβάλλοντας διεκδικήσεις αιχμής για άμεση κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικούς, εξασφάλιση ασφαλών κτιρίων με επαρκή χρηματοδότηση, προσεισμικούς ελέγχους, μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη και δωρεάν, ασφαλή μεταφορά για όλους τους μαθητές.
