Νίκος Τσούλιας 
Όταν το κόμμα μας, το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, αξιοποιεί τα ίδια πολιτικά πρόσωπα που αξιοποιεί και ο Μητσοτάκης και η Ν.Δ. και μάλιστα στο ίδιο διάστημα, τι ακριβώς μηνύματα στέλνονται στην κοινωνία, σε μια περίοδο μάλιστα που η κυβέρνηση βρίσκεται σε αποδρομή; Άραγε υπάρχουν πρόσωπα υπερκομματικά και απόλυτα εθνικά, που μπορούν να υπηρετούν δύο αντιπαρατιθέμενες πολιτικές προτάσεις;
Όταν ο κ. Μητσοτάκης έσπασε μια πολιτική πρακτική δεκαετιών για συναίνεση στον κατ’ εξοχήν θεσμό της εθνικής συνεννόησης, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εμείς βρίσκουμε συναινέσεις σε επίπεδο προσώπων στο πεδίο της κομματικής και πολιτικής αντιπαράθεσης;
Όταν βασικά κομματικά μας πρόσωπα αναφέρονται στον κ. Πιερρακάκη ότι “είναι μια πολύ καλή συνέχεια για τα δεδομένα της κυβέρνησης της Ν.Δ.” μιλώντας για τη νέα θέση του στο Υπουργείο Οικονομικών, τα στελέχη, τα μέλη, οι φίλοι μας τι ακριβώς αποκομίζουν όσον αφορά τον ρόλο μας ως κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης; Μήπως έχει γίνει και κάποια ανάλογη αποτίμηση στο έργο του κ. Πιερρακάκη ως Υπουργού Παιδείας με τις εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, με την ανάδειξη των κολεγίων
Όταν θεωρούμε την υπόθεση των Ωνάσειων σχολείων ως υπόθεση δωρεάς, ενώ δεν πρόκειται καθόλου περί αυτού – δωρεές και πολύ σημαντικές μάλιστα γίνονταν και γίνονται χωρίς να γίνεται παρέμβαση στους εκπαιδευτικούς θεσμούς – και δεν εμβαθύνουμε α) ότι πρόκειται για δημιουργία συστάδας ιδιωτικών σχολείων και μάλιστα με κορφολόγηση καλών μαθητών, β) ότι για πρώτη φορά έχουμε παρέμβαση με προνομιακούς μάλιστα όρους στο εκπαιδευτικό περιεχόμενο από εξω-εκπαιδευτικούς φορείς, αφού ο έλεγχος είναι στο Ίδρυμα – κάτι που δεν γίνεται ούτε καν στα αμιγή ιδιωτικά σχολεία -, γ) ότι είναι ιδιωτικά σχολεία αλλά με το μεγάλο μέρος της χρηματοδότησής τους να είναι κρατικό (!) και δ) ότι είναι ένα εγχείρημα ενίσχυσης των ανισοτήτων, τι μήνυμα δίνουμε στην κοινωνία για τη δημόσια εκπαίδευση; Και αν αύριο ζητήσουν κάτι ανάλογο όσοι κάνουν ήδη μεγάλες δωρεές εδώ και δεκαετίες;
Όταν η κυβέρνηση της Ν.Δ. υιοθετεί “λοβοτομημένες” δικές μας πολιτικές προτάσεις ή ακόμα και όταν χρησιμοποιεί απλώς τους δικούς μας τίτλους σε επιμέρους θέματα, δεν θα πρέπει να δίνουμε σκληρή μάχη τόσο στην ουσία όσο και στη σχετική προπαγάνδα μας για την ωμή δημαγωγία και για την απόπειρα χειραγώγησής μας; Θεωρώ ότι θεσμική και προγραμματική αντιπολίτευση δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει μετωπική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση της Ν.Δ. – ακριβώς το αντίθετο!
Όταν η πολιτική της Ν.Δ. έχει οδηγήσει τη χώρα σε αδιέξοδο, με τις πολλαπλές ανισότητες, με την ακρίβεια και την εμπορευματοποίηση του κοινωνικού κράτους.
Όταν δεν στηρίζουμε και δεν στηριζόμαστε στα κομματικά όργανα, στις παρατάξεις μας στους κοινωνικούς χώρους και στους θεσμικούς συλλογικούς φορείς των εργαζομένων, πώς θα διαμορφωθούν και πώς θα αποκτήσουν δυναμική η πολιτική μας και η ιδεολογία μας – όταν μάλιστα τα ΜΜΕ υπηρετούν πιστά και προκλητικά το αφήγημα της Ν.Δ.;
Όταν οι καιροί έχουν αλλάξει τόσο δραματικά, όταν μετασχηματίζεται ακόμα και το ίδιο το πολιτιστικό και πολιτικό μόρφωμα της Δύσης, εμείς θα υμνούμε μόνο το παρελθόν μας και θα αναδεικνύουμε πρόσωπα πολύ περασμένων εποχών, δεν θα ανιχνεύουμε τις αναζητήσεις των νέων, δεν θα ακούμε τις βοές του παρόντος, δεν θα εκφράζουμε τα σημάδια του μέλλοντος;
Δεν αρκεί να δηλώνουμε ότι δεν θα συγκυβερνήσουμε (πάλι) με τη Ν.Δ., γιατί σ’ αυτή την περίπτωση το πρόβλημά μας θα είναι υπαρξιακό, και μάλλον θα πρέπει να της δώσουμε και τα κλειδιά της Χαριλάου Τρικούπη… Οφείλουμε να κινούμαστε, έτσι ώστε όλες οι πράξεις μας να μην αφήνουν περιθώρια ερμηνείας για το αντίθετο.
Μπορούμε να αφήσουμε το “φαίνεσθαι” να θολώνει και να αλλοιώνει το “είναι”;
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις
Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
