Παραδοσιακά αυτό που χαρακτήριζε την Αριστερά ήταν ένα ολιστικό σχέδιο (όραμα) για το μέλλον. Εδώ και δεκαετίες, όμως, αυτή έχει επιδοθεί σε έναν τυφλό πρακτικισμό, ο οποίος είναι άνευ αποτελέσματος για τις κυριαρχούμενες τάξεις. Και αυτό φαίνεται περίτρανα από το ότι στάθηκε ανίκανη, όχι μόνο να νικήσει την τελευταία εκδοχή του καπιταλισμού, τον νεοφιλελευθερισμό, αλλά και να προστατέψει στοιχειωδώς τα συμφέροντα της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας.
Τι φταίει γι’ αυτό; Η απάντηση είναι απλή: η εγκατάλειψη της θεωρίας και η ενασχόληση με τη μικροπολιτική της καθημερινότητας. Και δεν μιλώ εδώ για έργα τεράστιου φιλοσοφικού βάθους, όπως αυτά που συνέγραψαν οι Μαρξ και Ένγκελς, ή κάποιοι από τους μαρξιστές επιγόνους τους, αλλά για μια ανάλυση της ιστορικής συγκυρίας και των φιλοσοφικών προϋποθέσεών της.
Η Αριστερά, είτε σοσιαλδημοκρατική, είτε «επαναστατική», παρακολουθεί σαν παθητικός θεατής τις καταστροφές που φέρνει στη φύση και στην κοινωνία ο αρπακτικός νεοφιλελευθερισμός. Και δεν θέλω να είμαι ισοπεδωτικός, καθώς η Σοσιαλδημοκρατία συνετέλεσε αποφασιστικά σε αυτές τις καταστροφές, ενώ αντίθετα η «επαναστατική» έδωσε αρκετές μάχες στον δρόμο. Όμως αποδείχτηκε το ίδιο αναποτελεσματική στο να βάλει φρένο στον καλπάζοντα καπιταλισμό.
Κατ’ αρχάς, η Αριστερά, και δεν μιλώ για το ΚΚΕ που αποτελεί το καλύτερο δεκανίκι του συστήματος, σε όλες τις εκδοχές της, αγνόησε και αγνοεί έναν βασικό game changer: αυτόν της κλιματικής αλλαγής. Όλα τα αριστερά κόμματα εντάσσουν κάποιες «πράσινες» πινελιές στο πρόγραμμά τους, απλώς για να μην κατηγορηθούν για αντι-οικολογική αντίληψη. Αυτό είναι το άλλοθι. Κανονικά, η Αριστερά θα έπρεπε να διευρύνει τα όρια των διεκδικήσεών της και να υιοθετήσει αυτό που ο Σερζ Οντιέ, δανειζόμενος τον όρο από τον Άλντο Λέοπολντ, χαρακτηρίζει ως «ηθική της Γης». Σε τι συνίσταται αυτή; «Στη διεύρυνση των συνόρων της κοινότητας, ώστε να συμπεριληφθούν σε αυτήν το έδαφος, το νερό, τα φυτά και τα ζώα, ακόμα και ολόκληρος ο πλανήτης».
Δείτε για παράδειγμα σήμερα τον ΣΥΡΙΖΑ: επιδίδεται σε έναν «πόλεμο όλων εναντίον όλων» στο εσωτερικό του, αφήνοντας την άθλια κυβέρνηση Μητσοτάκη να αλωνίζει: να ιδιωτικοποιεί την Παιδεία, την Υγεία, ακόμα και τις δημόσιες συγκοινωνίες. Λειτουργεί δε εξοφλώντας γραμμάτια προς τους φιλικούς της επιχειρηματίες, χωρίς να λογαριάζει κανέναν, αφού ξέρει ότι παίζει εν ου παικτοίς: ο ΣΥΡΙΖΑ ζει τη δική του εσωστρέφεια, το ΠΑΣΟΚ αναζητά τον επόμενο αρχηγό του και ο Μητσοτάκης κάνει τη μεγαλύτερη καταστροφή σε σχέση με όλες τις κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης.
Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει καμία προτεραιότητα για προστασία του δημόσιου συμφέροντος, αγνοούν επιδεικτικά το όποιο θεωρητικό πλαίσιο θα τους επέτρεπε να μη βαδίζουν σαν τυφλοί μέσα στο σκοτάδι και ο ανεκδιήγητος πρόεδρός του συμπεριφέρεται σαν ο τελευταίος νάρκισσος έφηβος. Πού θα καταλήξουν όλα αυτά; Δεν ξέρω. Σίγουρα όμως μπορώ να αντιληφθώ ότι δεν θα έχουν καλό τέλος και πως η επόμενη μεγάλη καταστροφή είναι επί θύραις.
Πηγή: efsyn.gr
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
