Η υπόθεση της Κατερίνας Πανδή, εκπαιδευτικού Φυσικής Αγωγής στο Δημοτικό Σχολείο Αποστόλων Ρεθύμνου, είναι απίστευτη αλλά αληθινή. Στις 3 Φεβρουαρίου 2025, η Κατερίνα Πανδή συγκράτησε μαθητή που επιχειρούσε να χτυπήσει συμμαθητή του. Λίγες ώρες αργότερα, η μητέρα του παιδιού υπέβαλε μήνυση εναντίον της. Η εκπαιδευτικός οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα και πέρασε τη νύχτα στα κρατητήρια, ενώ δικάστηκε την επόμενη ημέρα. Το δικαστήριο αποφάσισε την οριστική παύση της ποινικής δίωξης, αναγνωρίζοντας την αθωότητά της.
Ωστόσο, παρά την αθώωσή της από τη Δικαιοσύνη, το σίριαλ της υπόθεσης δεν τελείωσε. Ο διοικητικός μηχανισμός της εκπαίδευσης κίνησε διαδικασία Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) εις βάρος της εκπαιδευτικού, αφήνοντάς την εκτεθειμένη σε περαιτέρω ταλαιπωρία. Η διαδικασία είχε ως αποτέλεσμα την παραπομπή της στο Πειθαρχικό Συμβούλιο την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025.
Στις 18 Αυγούστου 2026, ο Διευθυντής Εκπαίδευσης Ρεθύμνου γνωστοποίησε στην Κ. Πανδή την παραπομπή της στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, εξέλιξη που θέτει σε κίνδυνο την υπηρεσιακή και εργασιακή της κατάσταση.
Το κατηγορητήριο που συγκροτήθηκε περιλαμβάνει αιτιάσεις περί βιαιοπραγίας, συνοδευόμενες από καταλογισμούς που άπτονται της υπηρεσιακής επάρκειας, της συμπεριφοράς εντός και εκτός υπηρεσίας, καθώς και της άσκησης κριτικής σε πράξεις της προϊσταμένης αρχής.
Σε προσωπική της ανάρτηση, η Κατερίνα Πανδή περιέγραψε τη μακρά δοκιμασία που βιώνει:
«Η παραπομπή μου σε πειθαρχικό συνεχίζεται για το ίδιο σχολείο με παραγγελία για την…”απολογία” μου… Οκτώβρη πλέον του 2026 οδεύοντας προς το 2027… Προσπάθησα δύο χρόνια πριν σαν εκπαιδευτικός να προστατέψω μαθητές μου από ρατσιστικές συμπεριφορές και από μπούλινγκ και βρέθηκα να τα βιώνω εγώ στο πετσί μου. Ο προκάτοχός μου συνάδελφος σε εκείνο το σχολείο δεν άντεξε τον “πόλεμο”. Πέθανε! Συνυπεύθυνοι όσοι είπαν και λένε ψέματα, όσοι γύρισαν και γυρίζουν την πλάτη και όσοι δεν στηρίζουν τον αγώνα μου να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Εγώ θα ζήσω. Με αγώνα πολύ και αξιοπρέπεια. Αναμένοντας από τα τοπικά σωματεία και τη ΔΟΕ τα αυτονόητα».
Η δίωξη αυτή έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στον χώρο της εκπαίδευσης, με εκπαιδευτικά σωματεία και συλλογικότητες να συμπαραστέκονται στην εκπαιδευτικό και να ζητούν να σταματήσει κάθε δίωξή της.
Η ομόφωνη στήριξη στο Δημοτικό Σχολείο Σταυρωμένου: Μαρτυρίες γονέων και εκπαιδευτικών
Ο Σύλλογος Γονέων του σχολείου εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει τη δίωξη σε βάρος της Κ. Πανδή και κάθε εκπαιδευτικού, κάνοντας λόγο για άψογη συνεργασία:
«Με ανθρωπιά εκτελεί τα καθήκοντά της και με περίσσεια δημιουργικότητα και φαντασία. Οι μαθητές και οι μαθήτριες την αγαπούν και την εμπιστεύονται συνδημιουργώντας σε ένα ειρηνικό κλίμα αλληλοσεβασμού».
Την ίδια στάση τήρησε ομόφωνα και ο Σύλλογος Διδασκόντων του Δημοτικού Σχολείου Σταυρωμένου, εκδίδοντας επίσημο ψήφισμα στήριξης:
«Η Πανδή Αικατερίνη, η οποία υπηρετεί στο σχολείο μας, έχει δώσει δείγματα άψογης παιδαγωγικής και διδακτικής συμπεριφοράς απέναντι στους μαθητές/τριες του σχολείου, τους γονείς και τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς. Δεν έχει παρατηρηθεί καμία ανάρμοστη συμπεριφορά, αντιθέτως είναι υποστηρικτική και εμψυχώνει τους μαθητές της διδάσκοντάς τους με τον προβλεπόμενο διδακτικό και παιδαγωγικό τρόπο, οι οποίοι εκφράζονται θετικά προς το πρόσωπό της. Επίσης δεν έχει καταγραφεί κανένα σχετικό επεισόδιο στο ημερολόγιο σχολικής ζωής του σχολείου που να αφορά τη συγκεκριμένη εκπαιδευτικό».
Οι Παρεμβάσεις στο πλευρό της εκπαιδευτικού
Στο πλευρό της εκπαιδευτικού τάχθηκαν με κοινή τους ανακοίνωση οι «Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε.» και οι «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.», κάνοντας λόγο για στοχοποίηση από τον διοικητικό μηχανισμό και καταγγέλλοντας ένα γενικευμένο κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού σε βάρος των εκπαιδευτικών λειτουργών.
Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν:
«Διαδικασίες όπως η ΕΔΕ και οι πειθαρχικές διώξεις πατάνε στο γενικό κλίμα και τον κοινωνικό αυτοματισμό που έχει διαμορφωθεί εναντίον των εκπαιδευτικών από την κυβέρνηση και ΜΜΕ… Δίνεται το πράσινο φως σε γονείς, γείτονες και οποιονδήποτε μέσα ή έξω από το σχολείο θεωρεί ότι για κάθε κίνησή μας, για προσωπικές διαφορές, για ιδεολογικούς ή πολιτικούς λόγους μπορεί να επεμβαίνει στο εκπαιδευτικό έργο. Ενώ επιτελούμε τον παιδαγωγικό μας ρόλο ευσυνείδητα, είμαστε εκτεθειμένες/οι και ανοχύρωτες/οι απέναντι σε ενδεχόμενες διώξεις και γινόμαστε δέκτες καταγγελιών σε πλατφόρμες-ρουφιάνους με κάθε αφορμή».
Καταλήγοντας, καλούν τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) και την Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) να παράσχουν πλήρη νομική, οικονομική και συνδικαλιστική κάλυψη, ζητούν την άμεση παύση της πειθαρχικής δίωξης και την απόσυρση όλων των σχετικών κατηγοριών.
Πειθαρχικές διώξεις και εκπαιδευτικοί: Το ευρύτερο ζήτημα
Η δίωξη της Κατερίνας Πανδή δεν αφορά ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά θέτει στο επίκεντρο τη σχέση της κοινωνίας με το δημόσιο σχολείο και τον ρόλο του εκπαιδευτικού. Παράλληλα, αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα: τις πειθαρχικές και ποινικές διώξεις που αντιμετωπίζουν εκπαιδευτικοί για ενέργειες που σχετίζονται με τη διαχείριση της σχολικής ζωής, το έργο τους στην τάξη και όχι μόνο.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται τα παρακάτω ερωτήματα:
- Πόσο προστατευμένοι είναι οι εκπαιδευτικοί όταν καλούνται να διαχειριστούν βίαιες συμπεριφορές μαθητών;
- Γιατί, ακόμη και μετά την αθώωση από τα δικαστήρια, συνεχίζεται η δίωξη από τη διοίκηση;
- Τι μήνυμα στέλνει αυτό στους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που καθημερινά προσπαθούν να διατηρήσουν την ασφάλεια στα σχολεία;
Η δίωξη της Κατερίνας Πανδή και περίπου 2.500 εκπαιδευτικών δείχνει το κλίμα αβεβαιότητας και πίεσης μέσα στο οποίο εργάζονται οι εκπαιδευτικοί το 2025. Όπως σχολιάζουν συνδικαλιστικοί φορείς, «στην Ελλάδα οι εκπαιδευτικοί κινδυνεύουν να βρεθούν από τη σχολική αίθουσα στα κρατητήρια επειδή έκαναν το αυτονόητο».
Η κυβέρνηση, με το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο, επιδιώκει, σύμφωνα με την κριτική που ασκεί σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα —όπως και ο δημόσιος τομέας συνολικά—, να περιορίσει κάθε φωνή και κάθε συλλογική αντίδραση. Το νέο δόγμα —ότι, δηλαδή, όποιος «δημόσιος λειτουργός δε συμμορφώνεται, θα διώκεται ή θα απομακρύνεται»— αποκαλύπτεται στην πράξη ως επίθεση στον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατίας: την ελευθερία της έκφρασης, της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης και της επαγγελματικής αξιοπρέπειας. Είναι πλέον απροκάλυπτη η στοχοποίηση της αντίστασης των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών.
Απέναντι στον τρόμο και την αθλιότητα του διοικητικού μηχανισμού της εκπαίδευσης και των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους, να ορθώσουμε έναν ατίθασο πύργο αντίστασης, επιδιώκοντας να σπάσει το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας και να παύσουν οι διώξεις όσων αγωνίζονται!
