Ως «μεγάλης συμβολικής σημασίας» προβλήθηκε, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα του Ριζοσπάστη, η επίσκεψη του νέου προέδρου της Κομισιόν στην Αθήνα, λίγες βδομάδες πριν από την έναρξη των φθινοπωρινών παζαριών μεταξύ της κυβέρνησης και της τρόικας, με τα οποία μπαίνουν στην τελική ευθεία οι κρίσιμες για το εγχώριο κεφάλαιο συζητήσεις για τους τρόπους «ελάφρυνσης» του κρατικού χρέους.
Το γεγονός ότι «από εδώ ξεκίνησε η παρουσίαση της ατζέντας Γιούνκερ για την Κομισιόν» προβλήθηκε ως «ισχυρό μήνυμα στήριξης στην Ελλάδα», αντίστοιχο της «στήριξης Γιούνκερ στην παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, όταν πύκνωναν οι φωνές για την απομάκρυνσή της».
Στην πραγματικότητα, βέβαια, η στήριξη του νέου προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην κυβέρνηση είναι στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής της, για την κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, την ίδια ώρα που ο λαός χρεοκοπεί καθημερινά.
Οι εξαγγελίες Γιούνκερ ότι «απόλυτη προτεραιότητα για την Κομισιόν για τα επόμενα χρόνια είναι οι πολιτικές για την ανάπτυξη» και η αναγγελία του σχετικού προγράμματος των 300 δισ. ευρώ σχετίζονται με τις ανάγκες των ευρωενωσιακών μονοπωλίων στην παρούσα φάση για αλλαγές στο μείγμα της αντιλαϊκής πολιτικής, για ενίσχυση της «ρευστότητάς» τους. Για να «πιαστούν» όμως οι στόχοι αυτοί του κεφαλαίου, το «μενού» για το λαό προϋποθέτει «δημοσιονομική πειθαρχία», προϋποθέτει αντιλαϊκά «μνημόνια διαρκείας» και εδώ και σε όλες τις χώρες της ΕΕ.
Πολύς λόγος έγινε και στις χτεσινές δηλώσεις Σαμαρά - Γιούνκερ για τη συμβολή του νέου προέδρου της Κομισιόν στην παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, αλλά και το πώς το γεγονός αυτό συνετέλεσε για «να μη γίνει Αργεντινή η Ελλάδα, πριν την Αργεντινή».
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το δημοσίευμα του Ριζοσπάστη, η συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, όπως και η ενεργός συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και στους σχεδιασμούς αυτών των ιμπεριαλιστικών ενώσεων είναι στρατηγική επιλογή της εγχώριας αστικής τάξης για την υπηρέτηση των συμφερόντων της, άρα μόνο αυτή έχει λόγο να πανηγυρίζει για την παραμονή σε αυτές.
