Η αναγνώριση πλασματικών ετών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα «εργαλεία» για τους δημοσίους υπαλλήλους που σχεδιάζουν τη συνταξιοδότησή τους, καθώς μπορεί να συμβάλει τόσο στη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και στη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου ασφάλισης.
Στο Δημόσιο, ο συνολικός πλασματικός χρόνος που μπορεί να αναγνωριστεί κυμαίνεται από 4 έως 7 έτη, ενώ μπορεί να προστεθούν ακόμη έως 5 έτη λόγω τέκνων, ανεβάζοντας το ανώτατο όριο στα 12 έτη, ανάλογα με την περίπτωση του ασφαλισμένου.
Καθοριστικό ρόλο στην αναγνώριση των πλασματικών ετών παίζει η συμπλήρωση της 25ετίας έως το 2012, καθώς από αυτή εξαρτάται η θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και, σε αρκετές περιπτώσεις, το όριο ηλικίας εξόδου στη σύνταξη.
Για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, αναγνωρίζονται συγκεκριμένες κατηγορίες χρόνου αποκλειστικά για τη συμπλήρωση της 25ετίας.
Από την 1η Ιανουαρίου 2011 και μετά, οι πλασματικοί χρόνοι μπορούν να αξιοποιηθούν τόσο για τη θεμελίωση της 25ετίας όσο και για τη συμπλήρωση του συνολικού χρόνου ασφάλισης.
Ποιοι πλασματικοί χρόνοι αναγνωρίζονται
Οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να αναγνωρίσουν τις ακόλουθες κατηγορίες πλασματικού χρόνου:
- Ολόκληρη τη στρατιωτική θητεία.
- Χρόνο σπουδών, ίσο με τα προβλεπόμενα έτη φοίτησης για την απόκτηση του πτυχίου.
- Εκπαιδευτική άδεια, έως δύο έτη.
- Χρόνο λόγω τέκνων, που μπορεί να φτάσει συνολικά έως πέντε έτη (1 έτος για το πρώτο παιδί, 2 για το δεύτερο και 2 για το τρίτο).
- Χρόνο άδειας άνευ αποδοχών για ανατροφή παιδιών ηλικίας έως έξι ετών.
Η αξιοποίηση των πλασματικών ετών μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική για όσους επιδιώκουν να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης και να διαμορφώσουν ευνοϊκότερες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης.
