Σε δημόσια αντιπαράθεση εξελίσσεται η κόντρα μεταξύ του Έλον Μασκ και του διευθύνοντος συμβούλου της Ryanair, Μάικλ Ο’Λίρι, με αφορμή την απόφαση της αεροπορικής εταιρείας να μην εγκαταστήσει το δορυφορικό Wi-Fi Starlink στον στόλο της.
Γιατί η Ryanair λέει «όχι» στο Starlink
Η αντιπαράθεση ξεκίνησε όταν ο Ο’Λίρι δήλωσε ότι η Ryanair δεν σκοπεύει να εξοπλίσει κανένα από τα περισσότερα από 600 αεροσκάφη της με το σύστημα Starlink. Όπως υποστήριξε, η κεραία του συστήματος αυξάνει την αεροδυναμική αντίσταση, οδηγώντας σε υψηλότερη κατανάλωση καυσίμων.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η επιλογή του Starlink θα μπορούσε να κοστίσει στη Ryanair έως και 250 εκατ. δολάρια ετησίως, πλήττοντας το μοντέλο χαμηλού κόστους της εταιρείας.
Η απάντηση Μασκ και η κλιμάκωση
Ο Μασκ αντέδρασε μέσω της πλατφόρμας X, χαρακτηρίζοντας τον Ο’Λίρι «παραπληροφορημένο» και υποστηρίζοντας ότι η Ryanair δεν μετρά σωστά την επίδραση του εξοπλισμού Starlink στην κατανάλωση καυσίμων.
Η κόντρα κλιμακώθηκε όταν ο Ο’Λίρι, μιλώντας στον ιρλανδικό ραδιοφωνικό σταθμό Newstalk, δήλωσε ότι ο Μασκ «δεν ξέρει τίποτα» για την αεροπορία και την αεροδυναμική, αποκαλώντας τον «ηλίθιο» και χαρακτηρίζοντας την πλατφόρμα X «βόθρο».
Ο Μασκ επανήλθε με ιδιαίτερα σκληρή φρασεολογία, γράφοντας: «Ο CEO της Ryanair είναι εντελώς ηλίθιος. Απολύστε τον». Όταν χρήστης σχολίασε ότι θα μπορούσε να αγοράσει τη Ryanair και να απολύσει ο ίδιος τον Ο’Λίρι, απάντησε: «Καλή ιδέα».
Το διακύβευμα του Starlink στην αεροπορία
Το επεισόδιο αναδεικνύει τη στρατηγική σημασία της αεροπορικής αγοράς για το Starlink, το δορυφορικό δίκτυο χαμηλής τροχιάς της SpaceX. Στόχος του συστήματος είναι η παροχή ταχύτερου και πιο αξιόπιστου Wi-Fi εν πτήσει, σε σχέση με τις υπάρχουσες τεχνολογίες.
Ήδη, περισσότερες από δύο δωδεκάδες αεροπορικές εταιρείες έχουν ξεκινήσει ή ανακοινώσει την εγκατάσταση Starlink στους στόλους τους, μεταξύ των οποίων η United Airlines, η Qatar Airways και η Lufthansa.
Αναλυτές σημειώνουν ότι, παρά την απουσία δημοσιοποιημένων οικονομικών όρων, το Starlink θεωρείται premium λύση, που ταιριάζει κυρίως σε αεροπορικές εταιρείες μεγάλων αποστάσεων και πλήρους εξυπηρέτησης, και λιγότερο σε μοντέλα χαμηλού κόστους όπως αυτό της Ryanair.
