Νίκος Μακρής Ο πλούτος μιας χώρας δεν μετριέται αποκλειστικά με το εισόδημα των πολιτών της. Ένας άνθρωπος μπορεί να κερδίζει περισσότερα χρήματα από άλλους, αλλά να μην είναι πιο εύπορος ή πιο ευτυχισμένος. Το ίδιο ισχύει και όταν αξιολογούμε τις χώρες του κόσμου.
Στο ερώτημα «Ποια είναι η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο το 2025;», ο Economist δίνει μια ενδιαφέρουσα απάντηση: δεν υπάρχει μόνο μία, αλλά τρεις χώρες που διεκδικούν την κορυφή.
Τα κριτήρια του Economist για την κατάταξη των χωρών
Η ετήσια κατάταξη του Economist βασίστηκε σε τρεις διαφορετικούς τρόπους μέτρησης, καθώς οι τιμές, τα εισοδήματα και οι ώρες εργασίας διαφέρουν σημαντικά ανά τον κόσμο.
ΑΕΠ ανά κάτοικο σε συναλλαγματικές ισοτιμίες αγοράς
Είναι το πιο απλό και μετρήσιμο κριτήριο, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη τις διαφορές στο κόστος ζωής.Ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP)
Υπολογίζει τι μπορεί να αγοράσει κάποιος σε διαφορετικές χώρες με το ίδιο ποσό. Αποτελεί καλύτερο δείκτη του βιοτικού επιπέδου, αλλά αγνοεί τον ελεύθερο χρόνο.Συνδυασμός τιμών και ωρών εργασίας
Εξετάζει πόσα χρήματα κερδίζει κάποιος, τι μπορεί να αγοράσει με αυτά και πόσο χρόνο δουλεύει για να τα αποκτήσει.
Οι τρεις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο για το 2025
Με βάση την ανάλυση του Economist σε 178 χώρες:
Σε όρους εισοδήματος (ΑΕΠ ανά κάτοικο):
1η: Ελβετία (πάνω από 100.000 δολάρια το 2024)
2η: Σιγκαπούρη (90.700 δολάρια)
3η: Νορβηγία (86.800 δολάρια)
Με βάση την αγοραστική δύναμη (PPP):
1η: Σιγκαπούρη, λόγω χαμηλότερου κόστους αγαθών και υπηρεσιών.
Συνδυάζοντας όλα τα κριτήρια (εισόδημα, τιμές, ώρες εργασίας):
1η: Νορβηγία
2η: Κατάρ
3η: Δανία
Οι ΗΠΑ, παρότι έχουν τη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, κατατάσσονται 4η, 7η και 6η αντίστοιχα ανάλογα με το κριτήριο. Η Βρετανία βρίσκεται πιο χαμηλά: 19η, 27η και 25η θέση.
Ο ρόλος των κοινωνικών προτύπων στην κατάταξη
Τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά μιας χώρας επηρεάζουν την κατάταξή της.
Σε χώρες όπως η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, η χαμηλή συμμετοχή των γυναικών στην αμειβόμενη εργασία συγκεντρώνει τα κέρδη σε λιγότερα άτομα, ανεβάζοντας τα στατιστικά εισοδήματος.
Σε χώρες με υψηλό ποσοστό ηλικιωμένων (Ιταλία) ή νεανικό πληθυσμό (Νιγηρία), οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν μεγαλύτερες ομάδες μη εργαζομένων.
Το Μπουρούντι κατατάσσεται τελευταίο, με τα εισοδήματα να φτάνουν μόλις το 0,15% των ελβετικών. Ο πληθυσμός είναι κυρίως κάτω των 17 ετών και, ακόμη και αν προσαρμοστούν στο κόστος ζωής, τα ελβετικά εισοδήματα θα έπρεπε να μοιραστούν ανάμεσα σε 100 κατοίκους.
Οι χώρες που έμειναν εκτός λίστας
Από την κατάταξη του Economist εξαιρέθηκαν:
Βερμούδες (πολύ μικρή χώρα)
Ιρλανδία (παραμορφωμένα στοιχεία ΑΕΠ λόγω φορολογικού αρμπιτράζ)
Λουξεμβούργο (τα εισοδήματα ενισχύονται τεχνητά από διασυνοριακούς εργαζόμενους).
Η λίστα δεν λαμβάνει υπόψη την ανισότητα, την αξία περιουσιακών στοιχείων ή την ακρίβεια των επίσημων δεδομένων.
Καμία μέτρηση από μόνη της δεν μπορεί να δείξει πλήρως πόσο καλά ζουν οι άνθρωποι σε μια χώρα. Ωστόσο, ο συνδυασμός εισοδήματος, κόστους ζωής και ωρών εργασίας δίνει μια πιο ρεαλιστική εικόνα. Το 2025, ο τίτλος της «πλουσιότερης χώρας» μοιράζεται ανάμεσα σε Ελβετία, Σιγκαπούρη και Νορβηγία – καθεμία πρωταθλήτρια σε διαφορετικό κριτήριο.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
