Alfavita Newsroom Μέσα σε μόλις 48 ώρες, δύο νεαρές φοιτήτριες δολοφονήθηκαν με φρικτό τρόπο, ανεβάζοντας τον αριθμό των γυναικοκτονιών στην Ιταλία το 2025 στις 11. Οι θάνατοι της Σάρα Καμπανέλα και της Ιλάρια Σούλα δεν είναι "μεμονωμένα περιστατικά", αλλά τραγικά επεισόδια μιας διαρκούς και βαθιά ριζωμένης βίας κατά των γυναικών, που συνεχίζει να απλώνεται σαν σκιά σε ολόκληρη την κοινωνία.
Η 22χρονη Σάρα Καμπανέλα, φοιτήτρια βιοϊατρικής στη Μεσσήνη της Σικελίας, μαχαιρώθηκε από συμφοιτητή της, τον 27χρονο Στέφανο Αρτζεντίνο, ο οποίος την παρενοχλούσε επίμονα τα τελευταία δύο χρόνια. Λίγες ώρες μετά, το σώμα της επίσης 22χρονης Ιλάρια Σούλα, φοιτήτριας στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, βρέθηκε κομμένο και κρυμμένο σε βαλίτσα, σε δασική περιοχή. Ο πρώην σύντροφός της είναι ο βασικός ύποπτος.
Η κοινωνική οργή ξεχειλίζει. Διαδηλώσεις ξεκίνησαν ήδη σε Μεσσήνη, Ρώμη, Μπολόνια και άλλες πόλεις, με χιλιάδες πολίτες να ζητούν δικαιοσύνη και πραγματικά μέτρα κατά της έμφυλης βίας. Στις πανεπιστημιουπόλεις τηρήθηκαν λεπτά σιγής, ενώ οι πρυτανικές αρχές καταδίκασαν τις δολοφονίες ως "αποτρόπαιες" και "βαρβαρότητες" που δεν πρέπει να συνηθίσουμε.
Η Ιταλία μέτρησε 113 γυναικοκτονίες το 2024, οι 99 από τις οποίες διαπράχθηκαν από συγγενικά ή ερωτικά πρόσωπα των θυμάτων. Κι όμως, παρ' ότι η χώρα διαθέτει, όπως λένε οι πολιτικοί της, «προηγμένο νομικό πλαίσιο», η κοινωνία παραμένει στάσιμη, βουτηγμένη σε πατριαρχικές αντιλήψεις, σιωπή και ανοχή.
Η Μάρα Καρφάνια, πολιτικός του κεντροδεξιού κόμματος “Εμείς οι Μετριοπαθείς”, μίλησε για την ανάγκη «πολιτιστικής εξέγερσης», αναγνωρίζοντας ότι ο νόμος από μόνος του δεν αρκεί όταν δεν συνοδεύεται από κοινωνική και παιδευτική αλλαγή. Στην ίδια γραμμή, βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος ζητούν ουσιαστική πρόληψη από τα σχολικά χρόνια, για να σταματήσει επιτέλους αυτή η «συνεχής σφαγή γυναικών».
Το κράτος φαίνεται να προσπαθεί να απαντήσει. Τον Μάρτιο, η κυβέρνηση Μελόνι θέσπισε για πρώτη φορά νομικό ορισμό της γυναικοκτονίας στο ποινικό δίκαιο, τιμωρώντας την με ισόβια, ενώ αύξησε τις ποινές για καταδίωξη, σεξουαλική βία και revenge porn. Όμως, όταν οι δολοφονίες συνεχίζονται, ακόμα και ο πιο αυστηρός νόμος ακούγεται κενός, αν δεν συνοδεύεται από εκπαίδευση, πρόληψη και μαζική κοινωνική καταδίκη.
Δεν είναι πλέον ζήτημα μόνο δικαιοσύνης. Είναι ζήτημα επιβίωσης. Και αν η Ιταλία – και κάθε κοινωνία – δεν εξεγερθεί πολιτιστικά, θα συνεχίσει να μετρά γυναίκες σαν στατιστικές. Μέχρι να μη μείνει καμία.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ για όλους του εργαζόμενους ιδιωτικού τομέα - ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ ΕΩΣ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
