Στου Βασίλη την ταβέρνα έπεσε μια ντουφεκιά. Στην Κηφισιά, όχι όπου-όπου. Κι από τον Σαμαρά αυτοπροσώπως, όχι όποιον-όποιον. Αν βγάλουμε τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο θα απογειωθούμε, είπε σε καμιά εικοσαριά βουλευτές και πέντε - έξι υπουργούς και υφυπουργούς που μάζεψε για μάσα και πιοτί κι ένα υπνάκι - πολιτικό, εννοείται. Κι εκείνοι, σύμφωνα με τις διαρροές του Μαξίμου και των συνδαιτυμόνων, αφού κλάφτηκαν όσο έπρεπε και γκρίνιαξαν όπως έπρεπε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία, έφυγαν χορτάτοι και στομαχικώς και πνευματικώς. Στομαχικώς διότι τα τίμησαν τα μεζεδάκια τους. Και πνευματικώς διότι ο πρωθυπουργός τους διαβεβαίωσε ότι έχει σχέδιο - στα στιβαρά του χέρια δεν βαδίζει κουτουρού η χώρα.

 

Διαβάζεις τα σχετικά ρεπορτάζ με τη μυρουδιά του καρμπόν και αναρωτιέσαι: Ρε πάτε καλά; Είστε τόσο χαζοί ώστε πιστεύετε ότι θα μασήσει ο κόσμος τέτοιες μπούρδες; Ή τόσο απελπισμένοι και λίγα-ψίχουλα-αγάπης-σου-γυρεύω, ώστε να μετατρέπετε τη φιγούρα σε πολιτική και την πολιτική σε φιγούρα; Τι είναι, κύριε πρωθυπουργέ, η αισιοδοξία - σπεσιαλιτέ του Βασίλη; Και ο μεν Βασίλης βάζει τα ανάλογα συστατικά για να βγάλει τη νοστιμιά του. Εσύ τι συστατικά βάζεις για να βγάλεις το νόστιμον ήμαρ της ανάπτυξης και της απογείωσης; Τα έσοδα που πάνε κατά διαόλου; Την ανεργία που θερίζει κόσμο και κοσμάκη; Τα μαγαζιά που κλείνουν; Τους εξερευνητές των κάδων που πλημμύρισαν όλες τις γειτονιές; Ή την ύφεση που δεν λέει να πειθαρχήσει στις ευχές και στις προσευχές σου;

 

Θέλετε το ωραιότερο; Ο Σαμαράς και οι αυλικοί του έτρωγαν, έπιναν και την Άρτα φοβέριζαν το βράδυ της μεγάλης απεργίας. Χαμπάρι - χαμπαράκι, που έλεγαν οι γιαγιάδες παλιά - ο κόσμος τηγανίζεται στα Μνημόνια και αυτοί στου Βασίλη την ταβέρνα, κέρνα, Σαμαρά μας, κέρνα. Έτσι που βάζουν σε σκέψεις τον αθώο: Καλά, δεν καταλαβαίνουν ντιπ από όσα διαδραματίζονται εδώ κάτω. Αλλά δεν καταλαβαίνουν ούτε ότι με τα ψέματα, τις ιστορίες για αγρίους του Κατάρ, τα παραμύθια για τον θείο από τη Γαλλία και τα βουμ-βουμ της απογείωσης κάνουν τρισχειρότερα τα πράγματα; Διότι θα έρθει ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος και τότε να δούμε πώς ξυρίζουν τον γαμπρό.

 

Τι να πεις. Καλή τους όρεξη των ανθρώπων. Αλλά στη χώνεψη έτσι όπως πάνε θα έχουν μεγάλο πρόβλημα...

 

Πηγή: Η ΑΥΓΗ