Αυτό δεν είναι ακόμα μια εκτίμηση με σκοπό να κινδυνολογήσει για τον επερχόμενο αρμαγεδώνα μέτρων που θα βυθίσει την κοινωνία ακόμα πιο βαθιά στην ύφεση. Αυτό άλλωστε μπορεί να το διαπιστώσει κανείς χωρίς μεγάλη προσπάθεια από το γεγονός ότι αυτό είναι το τρίτο κατά σειρά μνημόνιο που θα ψηφιστεί στο έδαφος της αποτίμησης ότι κανένας δείκτης της Ελληνικής οικονομίας δεν δείχνει να ανακάμπτει.
Οι καλύτερες των προβλέψεων μιλάνε για χρέος 185% του ΑΕΠ το 2016 και έλλειμμα πάνω του 3% την ίδια ώρα που μεγέθη όπως η ανεργία και η μείωση της καταναλωτικής δραστηριότητας ακόμα και σε βασικά είδη θα αυξάνονται.
Αρκεί μια ματιά για να διαπιστώσει κάποιος το πόσο έχει εκτιναχτεί το δημόσιο χρέος για τις χρονιές όπου υποτίθεται πως θα ήμασταν έτοιμοι να βγούμε στις αγορές σύμφωνα με το πρώτο μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο αλλά και το "κούρεμα" των ομολόγων.
Ο στόχος δηλαδή που είχε τεθεί να φτάσει το 120% του ΑΕΠ το 2020 έχει κάνει φτερά, παρότι μάλιστα θα καταβάλουμε για την εξυπηρέτησή του 25,16 δισ. ευρώ, όταν για αποδοχές και συντάξεις φέτος θα καταβληθούν 19,56 δισ. και το 2013 θα δοθούν 17,51 δισ. ευρώ.
Τα 25,16 δισ. ευρώ που θα δοθούν για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους αποτελούν πρόκληση αν τα αντιπαραβάλλουμε στην χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων που φέτος ανέρχεται σε 14,72 δισ. ευρώ, και το 2013 θα είναι μειωμένη κατά 4,3% φτάνοντας τα 14,08 δισ. ευρώ.
Πάμε λοιπόν να διανύσουμε άλλη μια περίοδο λανθασμένων εκτιμήσεων και παρατεταμένης ύφεσης χωρίς καμία προοπτική. Την επανάληψη της ιστορίας ίσως να τη δούμε για μια τέταρτη φορά με δήθεν κουρέματα και μέτρα που πάλι θα είναι τα τελευταία από τη στιγμή που δεν αντισταθήκαμε στο να τη δούμε για άλλες τρείς.
