Ένα ταξίδι από την Ικαρία μέχρι την Αθήνα, ένα κόκκινο γαρύφαλλο και μια βαθιά ανάγκη να μη σβήσει ποτέ η μνήμη. Με μια απλή, αλλά γεμάτη συμβολισμό κίνηση, ο πατέρας Γεώργιος βρέθηκε στην ιστορική πύλη του Πολυτεχνείου, θέλοντας να τιμήσει τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Ανάμεσα στους πολίτες που επισκέφθηκαν το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την εξέγερση του Νοεμβρίου του 1973, η παρουσία του ηλικιωμένου ιερέα ξεχώρισε. Δεν ήρθε για να παρακολουθήσει απλώς μια επετειακή εκδήλωση. Έκανε ολόκληρο ταξίδι από το νησί του, έχοντας έναν συγκεκριμένο σκοπό: να αφήσει ένα λουλούδι στη μνήμη εκείνων που στάθηκαν απέναντι στη δικτατορία.
Κρατώντας ένα κόκκινο γαρύφαλλο, πλησίασε την ιστορική πύλη και το άφησε ως ελάχιστο φόρο τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου. Μια κίνηση λιτή, χωρίς μεγάλα λόγια, που όμως κουβαλά το δικό της ξεχωριστό μήνυμα.
«Ήρθα από την Ικαρία για να τιμήσω τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου»
Ο πατέρας Γεώργιος εξήγησε πως η παρουσία του στον ιστορικό χώρο ήταν μια συνειδητή προσωπική επιλογή, καθώς αισθάνθηκε την ανάγκη να βρεθεί εκεί και να αποτίσει φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία.
«Είμαι από την Ικαρία και ήρθα να τιμήσω τους του Πολυτεχνείου για μια ακόμα φορά. Τιμή και σεβασμό σε αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους για τη δημοκρατία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Για τον ίδιο, η επέτειος δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια υπενθύμιση της θυσίας ανθρώπων που διεκδίκησαν την ελευθερία, σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο δυνατό στοιχείο της παρουσίας του: ότι επέλεξε να κάνει ένα τόσο μεγάλο ταξίδι για να αφήσει ένα και μόνο λουλούδι, αποδεικνύοντας πως η μνήμη δεν χρειάζεται εντυπωσιακές κινήσεις για να παραμείνει ζωντανή.
Η απάντησή του για την απουσία άλλων κληρικών
Η παρουσία ενός ιερέα στις εκδηλώσεις μνήμης του Πολυτεχνείου προκάλεσε και ερωτήματα σχετικά με τη συμμετοχή ανθρώπων της Εκκλησίας.
Όταν ρωτήθηκε για την περιορισμένη παρουσία άλλων κληρικών στον χώρο, ο πατέρας Γεώργιος απέφυγε να μιλήσει εκ μέρους τους, τονίζοντας πως ο καθένας διαμορφώνει τη δική του στάση.
«Ο καθένας λειτουργεί ανάλογα με τα πιστεύω του, τι θέλει και τι ερευνά», απάντησε, εξηγώντας ουσιαστικά πως η δική του παρουσία αποτελεί προσωπική επιλογή και έκφραση των πεποιθήσεών του.
Η αιχμηρή αναφορά σε όσους εκμεταλλεύτηκαν την εξέγερση
Ο ιερέας δεν παρέλειψε να εκφράσει και τη δυσαρέσκειά του για όσους, κατά την άποψή του, αξιοποίησαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου για προσωπικό όφελος.
«Για το Πολυτεχνείο θέλω να πω ότι άλλοι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι σήμερα ζουν τη ζωή τους, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου και έκαναν τους ήρωες και τώρα ζουν καλά και αδιαφορούν για το λαό», δήλωσε.
Χωρίς να κατονομάσει συγκεκριμένα πρόσωπα, ο πατέρας Γεώργιος θέλησε να επισημάνει τη διαφορά ανάμεσα σε εκείνους που θυσιάστηκαν και σε όσους, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, αξιοποίησαν αργότερα την ιστορική παρακαταθήκη της εξέγερσης.
45 χρόνια στην Ικαρία και μια πρόσκληση με χαμόγελο
Ο πατέρας Γεώργιος έχει αφιερώσει 45 χρόνια της ζωής του στην ιεροσύνη, υπηρετώντας στην Ικαρία, όπου πλέον έχει συνταξιοδοτηθεί.
Κλείνοντας τις δηλώσεις του, άφησε για λίγο πίσω τη συγκινησιακή φόρτιση της επετείου και μίλησε με ιδιαίτερη αγάπη για τον τόπο που υπηρέτησε επί δεκαετίες, προσκαλώντας τον κόσμο να τον επισκεφθεί.
«Τώρα έχω πάρει σύνταξη. Ήμουν ιερέας στην Ικαρία σαράντα πέντε χρόνια. Να 'ρθείτε εκεί πέρα να δείτε την ωραία Ικαρία με το χορό, με τα ωραία πανηγύρια και όλα τα ωραία», είπε χαμογελώντας.
Από την Ικαρία μέχρι την πύλη του Πολυτεχνείου, ο πατέρας Γεώργιος έκανε ένα ταξίδι που για τον ίδιο είχε ξεχωριστή σημασία. Άφησε ένα κόκκινο γαρύφαλλο και μαζί του ένα μήνυμα: πως υπάρχουν επέτειοι που δεν τιμώνται μόνο με λόγια, αλλά και με πράξεις. Και πως η μνήμη όσων αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία παραμένει ζωντανή όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να τη θυμούνται.