Με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, μια ιδιαίτερα φορτισμένη και αποκαλυπτική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήρθε στο φως της δημοσιότητας από τον Ανδρέα Σουβαλιώτη, ανιψιό του διαβόητου χουντικού πραξικοπηματία Νίκου Ντερτιλή, ο οποίος ζει και εργάζεται στο Τορόντο του Καναδά.
Στην εξομολόγησή του, ο κ. Σουβαλιώτης περιγράφει με ωμότητα το πορτραίτο του θείου του, υπενθυμίζοντας ότι επρόκειτο για έναν «βάναυσο δικτάτορα και δολοφόνο», ο οποίος υπήρξε βασικός πρωταγωνιστής της χούντας και υπεύθυνος για την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης των φοιτητών τον Νοέμβριο του 1973.
Ο ίδιος αναφέρεται στις δραματικές στιγμές εκείνης της νύχτας, σημειώνοντας πως ο Νικόλαος Ντερτιλής οδήγησε τάγμα αρμάτων μάχης στο Πολυτεχνείο, έσπασε τις πύλες περνώντας μέσα από αυτές και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως εναντίον των διαδηλωτών, καυχώμενος μάλιστα προς τον οδηγό του για τη σκοπευτική του ικανότητα.
Αυτή η σκοτεινή ιστορική πραγματικότητα, ωστόσο, συγκρούεται βίαια με τις παιδικές αναμνήσεις του συγγραφέα, ο οποίος γνώρισε τον Ντερτιλή ως έναν «στοργικό και αγαπημένο θείο» που τον αγαπούσε πραγματικά, δημιουργώντας μια βαθιά και οδυνηρή προσωπική αντίθεση.
Όπως εξομολογείται, όταν ο πραξικοπηματίας οδηγήθηκε στη φυλακή, ο ίδιος ήταν ακόμη μικρό παιδί και δεν μπορούσε να κατανοήσει τους λόγους της φυλάκισης, συνεχίζοντας να τον επισκέπτεται και να λαμβάνει ατελείωτα γράμματα γεμάτα ζεστά λόγια, φροντίδα και ενθάρρυνση.
Η συνειδητοποίηση ήρθε με το πέρασμα των χρόνων και την ενηλικίωση, οδηγώντας τον σε μια διαρκή εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην οικογενειακή αγάπη και την ιστορική αλήθεια, με αποτέλεσμα κάθε φορά που επισκέπτεται την Αθήνα να στέκεται μπροστά στη συνθλιμμένη πύλη του Πολυτεχνείου, προσπαθώντας να συμβιβάσει την εικόνα του δικού του ανθρώπου με εκείνη του αδίστακτου δολοφόνου.