Η ετυμολογία της βασίζεται σε δύο συνθετικά:
Σέλας: Σημαίνει τη δυνατή λάμψη, τη φεγγοβολή και το έντονο φως.
Φέρω: Δηλώνει τη μεταφορά ή την εκπομπή κάποιου πράγματος.
Από τον συνδυασμό των δύο λέξεων προκύπτει ο όρος «σελασφόρος», ο οποίος περιγράφει εκείνον που φέρει ή εκπέμπει φως.
Η σημασία του, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στην κυριολεκτική έννοια της φωτεινότητας. Χρησιμοποιείται κυρίως μεταφορικά για κάποιον που διαφωτίζει, μεταδίδει γνώση, εμπνέει και προσφέρει πνευματική καθοδήγηση.
Έτσι, σελασφόρος μπορεί να χαρακτηριστεί ένας εκπαιδευτικός που μεταδίδει τις γνώσεις του και ανοίγει νέους δρόμους σκέψης, ένας δημιουργός που εμπνέει τους άλλους ή γενικότερα ένας άνθρωπος που συμβάλλει στην πνευματική καλλιέργεια και στην εξέλιξη των γύρω του.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό που αποδίδεται σε πρόσωπα ή πράγματα που λειτουργούν ως πηγή φωτός, γνώσης και έμπνευσης, φωτίζοντας τόσο τη σκέψη όσο και την ψυχή.
