Μια πρακτική που έχει γίνει συνηθισμένη σε πολλές ελληνικές γειτονιές μπαίνει στο στόχαστρο των αρμόδιων αρχών. Καρέκλες, καφάσια, κώνοι, αλυσίδες και αυτοσχέδιες πινακίδες χρησιμοποιούνται από κατοίκους ή επαγγελματίες για να «κρατήσουν» μια θέση στάθμευσης μπροστά από το σπίτι ή το κατάστημά τους.
Ωστόσο, η δημόσια οδός δεν αποτελεί ιδιωτικό χώρο και η αυθαίρετη δέσμευση μιας θέσης στάθμευσης δεν επιτρέπεται χωρίς την απαιτούμενη άδεια.
Η τοποθέτηση αντικειμένων στο οδόστρωμα με σκοπό να εμποδιστεί η στάθμευση άλλων οχημάτων μπορεί να θεωρηθεί αυθαίρετη κατάληψη κοινόχρηστου χώρου και να οδηγήσει στην επιβολή διοικητικών κυρώσεων.
Στο στόχαστρο βρίσκονται μεταξύ άλλων οι πλαστικοί κώνοι, τα καφάσια, οι καρέκλες, οι αλυσίδες, οι μπάρες και κάθε άλλο αντικείμενο που χρησιμοποιείται ως εμπόδιο.
Οι σχετικές κυρώσεις διαφοροποιούνται ανάλογα με την παράβαση και τις περιστάσεις. Σε περιπτώσεις αυθαίρετης κατάληψης κοινόχρηστου χώρου, τα πρόστιμα μπορούν να ξεκινούν από εκατοντάδες ευρώ, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η χρήση πινακίδων που παραπέμπουν σε επίσημη οδική σήμανση.
Έως και 1.500 ευρώ για «μαϊμού» σήμανση
Ακόμη αυστηρότερη αντιμετώπιση προβλέπεται όταν κάποιος τοποθετεί χωρίς άδεια πινακίδα που προσομοιάζει με επίσημη πινακίδα κυκλοφορίας, όπως μια πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης.
Η αυθαίρετη χρήση τέτοιας σήμανσης μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στους οδηγούς και να επηρεάσει την ομαλή κυκλοφορία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι κυρώσεις μπορεί να φτάσουν έως και τα 1.500 ευρώ, ανάλογα με την παράβαση που διαπιστώνεται.
Η θέση μπροστά από το σπίτι δεν «ανήκει» στον ιδιοκτήτη
Μια από τις πιο διαδεδομένες παρανοήσεις αφορά τον χώρο μπροστά από μια κατοικία ή ένα κατάστημα.
Το γεγονός ότι μια θέση βρίσκεται ακριβώς έξω από την είσοδο ενός σπιτιού ή μιας επιχείρησης δεν σημαίνει ότι αποτελεί ιδιωτικό πάρκινγκ. Εφόσον πρόκειται για δημόσιο οδόστρωμα, παραμένει κοινόχρηστος χώρος και δεν μπορεί να δεσμεύεται αυθαίρετα.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες μπορούν να παρέμβουν στο πλαίσιο ελέγχων είτε μετά από καταγγελίες, απομακρύνοντας τα παράνομα εμπόδια και επιβάλλοντας τις προβλεπόμενες κυρώσεις.
Με άλλα λόγια, ένα καφάσι, μια καρέκλα ή ένας κώνος δεν αρκούν για να μετατρέψουν μια δημόσια θέση στάθμευσης σε προσωπικό χώρο.
Τι ισχύει για γκαράζ και εισόδους
Διαφορετική είναι η περίπτωση μιας νόμιμης εισόδου σε γκαράζ, πυλωτή ή άλλο ιδιωτικό χώρο στάθμευσης.
Ο ιδιοκτήτης ή χρήστης του χώρου δικαιούται να διασφαλίζει την πρόσβαση σε αυτόν, όμως η απαγόρευση στάθμευσης δεν μπορεί να επιβάλλεται με μια αυτοσχέδια πινακίδα ή με αντικείμενα που τοποθετούνται στον δρόμο.
Για να αποκτήσει νόμιμη ισχύ η σχετική σήμανση ή διαγράμμιση απαιτείται η προβλεπόμενη διαδικασία και η έγκριση των αρμόδιων υπηρεσιών.
Έτσι, η νόμιμη προστασία μιας εισόδου δεν σημαίνει ότι ο δημόσιος δρόμος μετατρέπεται σε ιδιωτική θέση στάθμευσης.
Η λογική του «το πάρκινγκ είναι μπροστά από το σπίτι μου, άρα είναι δικό μου» δεν έχει νομική βάση όταν πρόκειται για κοινόχρηστο δρόμο. Η χρήση εμποδίων για την αυθαίρετη δέσμευση θέσεων μπορεί να οδηγήσει σε κυρώσεις, ενώ η χρήση μη εγκεκριμένης οδικής σήμανσης μπορεί να επιφέρει ακόμη αυστηρότερες συνέπειες.
