Έρευνα από πανεπιστήμιο των ΗΠΑ έδειξε ότι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ενός μικρού παιδιού επεξεργάζεται την ομιλία, ιδιαίτερα σε περιβάλλον με θόρυβο, μπορεί να προβλέψει τη μελλοντική του επίδοση στην ανάγνωση. Οι επιστήμονες μελέτησαν τη νευρική δραστηριότητα παιδιών μόλις τριών ετών, εξετάζοντας πώς ανταποκρίνονται σε ήχους και λέξεις όταν υπάρχουν παρεμβολές.
Ιδιαίτερη σημασία φαίνεται να έχουν τα σύμφωνα, καθώς είναι πιο σύντομα και λιγότερο έντονα σε σχέση με τα φωνήεντα, γεγονός που τα καθιστά πιο δύσκολα στην αναγνώριση. Η ικανότητα του παιδιού να ξεχωρίζει αυτούς τους ήχους και να τους συνδέει με γράμματα αποτελεί βασικό θεμέλιο για την εκμάθηση της ανάγνωσης.
Το περιβάλλον με θόρυβο δυσκολεύει ακόμη περισσότερο αυτή τη διαδικασία, καθώς ο εγκέφαλος καλείται να φιλτράρει άσχετους ήχους και να επικεντρωθεί στην ομιλία μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Πρόκειται για μια απαιτητική λειτουργία, που αποκαλύπτει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται οι γλωσσικές δεξιότητες.
Στο πλαίσιο της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε μια ειδική μέθοδος καταγραφής της εγκεφαλικής δραστηριότητας, κατά την οποία τα παιδιά φορούσαν εξοπλισμό που κατέγραφε τις αντιδράσεις τους σε ηχητικά ερεθίσματα. Μέσα από ένα σύντομο τεστ διάρκειας περίπου μισής ώρας, οι ερευνητές κατάφεραν να εκτιμήσουν την εξέλιξη των γλωσσικών ικανοτήτων των παιδιών και τις πιθανές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν αργότερα.
Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν τη σημασία της πρώιμης διάγνωσης. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί μια πιθανή δυσκολία, τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η παρέμβαση. Με αυτόν τον τρόπο, δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους και να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
