Η αρχική του προέλευση
Ο όρος προέρχεται από τη Σίβυλλα, την μυθική ιέρεια των αρχαίων μαντείων, γνωστότερη εκείνη των Δελφών, στον ναό του Απόλλωνα. Οι Σίβυλλες φημίζονταν για τις προφητείες τους, τις οποίες έδιναν σε στιγμές εκστατικής έμπνευσης. Τα λόγια τους, ωστόσο, δεν ήταν ποτέ σαφή: χρειάζονταν ερμηνεία και συχνά κρύβονταν πίσω από μεταφορές και διφορούμενες φράσεις.
Έτσι, η αρχική σημασία της λέξης "σιβυλλικός" ήταν το προφητικό, το χρησμοδοτικό.
Η σημερινή χρήση
Με το πέρασμα των αιώνων, η λέξη πήρε μια πιο μεταφορική διάσταση. Σήμερα, "σιβυλλικός" χαρακτηρίζεται:
κάτι που είναι ακατανόητο με την πρώτη ματιά
λόγος υπαινικτικός, σκοτεινός, γεμάτος μυστήριο
μια δήλωση που μοιάζει να προβλέπει ή να προειδοποιεί
Για παράδειγμα:
"Η απάντησή του ήταν σιβυλλική", δηλαδή μια απάντηση που κρύβει περισσότερα από όσα αποκαλύπτει.
