Τις τελευταίες δύο ημέρες, τα ελληνικά ΜΜΕ μάς έδειξαν ξανά ποιο είναι το πραγματικό τους πρόσωπο. Ένα τροχαίο ατύχημα, χωρίς θύματα, μετατράπηκε σε πρωτοσέλιδο δράμα, μόνο και μόνο επειδή στο τιμόνι βρισκόταν ο Βασίλης Μπισμπίκης.
Η είδηση έγινε κουτσομπολιό. Αντί να ενημερώσουν με ψυχραιμία για τα δεδομένα, τα κανάλια και οι ιστοσελίδες έστησαν τηλεοπτικό σίριαλ: «Έφυγε ή δεν έφυγε από το σημείο;», «Του έγινε αλκοτέστ ή όχι;», «Ποιον ειδοποίησε;». Το κοινό σε ρόλο τηλεθεατή, οι δημοσιογράφοι σε ρόλο σεναριογράφου. Ποιά Γάζα; Ποιά Τέμπη και ποιός Ρούτσι; Ποιό 13ωρο και ποια Κοβέσι; Το θέμα ήταν τι είπε στους δημοσιογράφους η θεία του Βασίλη Μπισμπίκη. Δε λέω ήταν είδηση το ατύχημα που τον οδήγησε σιδηροδέσμιο στα δικαστήρια της Ευελπίδων αλλά ως εκεί.
Η εμμονή με τα «επώνυμα τροχαία» είναι προσβολή στη νοημοσύνη του κοινού και κυρίως προσβολή σε χιλιάδες ανώνυμους που σκοτώνονται ή μένουν ανάπηροι κάθε χρόνο στους δρόμους χωρίς κανένα δελτίο ειδήσεων να ασχοληθεί σοβαρά μαζί τους.
Αν δεν είχε το όνομα Μπισμπίκης, το συγκεκριμένο συμβάν δεν θα έπαιρνε ούτε μονόστηλο. Κι αυτό λέει πολλά για το πού έχουμε καταντήσει: η «ενημέρωση» δεν υπηρετεί την κοινωνία, αλλά το θέαμα και τη φτηνή συγκίνηση. Και ας είμαστε ειλικρινείς: αν στο ατύχημα είχε τραυματιστεί ή σκοτωθεί άνθρωπος, η ίδια βιομηχανία θα λειτουργούσε με ακόμη πιο χυδαίο τρόπο. Θα βλέπαμε πλάνα από νοσοκομεία, συγγενείς σε απόγνωση, «ειδικούς» να παριστάνουν τους ντετέκτιβ. Όχι για να αποδοθούν ευθύνες, αλλά για να φουσκώσουν τα νούμερα τηλεθέασης και τα κλικ.
Η δημοσιογραφία που αξίζει να σέβεσαι, δεν μετριέται σε κλικ και τηλεθέαση. Κι αν τα ΜΜΕ δεν το καταλάβουν, θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως εργοστάσια κουτσομπολιού αντί για θεσμός δημοκρατίας.
Πηγή: rosa.gr
