Αρχαίος κορσές
Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε ο κορσές όπως τον γνωρίζουμε σήμερα, αλλά ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι οι αμαζόνες και οι πολεμίστριες φορούσαν δερμάτινα στηθόδεσμους για να συγκρατούν το στήθος τους και να προστατεύονται κατά τη μάχη. Ωστόσο, δεν υπήρχε το αυστηρό πρότυπο ομορφιάς που εμφανίστηκε αργότερα στη Μεσαιωνική και Αναγεννησιακή εποχή.
Ελισαβετιανός και 19ος αιώνας
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, της Αναγέννησης, αλλά κυρίως στην ελισαβετιανή εποχή και τον 19ο αιώνα, το ιδανικό πρότυπο ομορφιάς απαιτούσε λεπτή μέση, στήριξη της πλάτης και ανασηκωμένο στήθος. Οι κορσέδες ήταν απαραίτητα εσώρουχα για τις γυναίκες της αριστοκρατίας και φοριούνταν με εξαιρετικά σφιχτό τρόπο, συχνά από υπηρέτριες. Η έντονη πίεση δημιουργούσε στυλ και σιλουέτα σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής, αλλά προκαλούσε σοβαρή δυσφορία, πόνο και ακόμα και λιποθυμίες. Σε ακραίες περιπτώσεις, η υπερβολική πίεση μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμό ή θάνατο λόγω σπασμένων πλευρών και τραυματισμένων εσωτερικών οργάνων.
Σύγχρονος κορσές
Με την έλευση του σουτιέν στις αρχές του 20ου αιώνα, ο κορσές έχασε την κυριαρχία του ως καθημερινό εσώρουχο. Σήμερα, έχει επιστρέψει στη μόδα με πολύ διαφορετική χρήση: κατασκευάζεται από μαλακά, άνετα υλικά που δεν πιέζουν τη μέση και την πλάτη και λειτουργεί κυρίως ως υποστήριξη του στήθους μέσω τιραντών. Ο σύγχρονος κορσές είναι αισθησιακό εσώρουχο, συχνά με ζαρτιέρες, ενώ υπάρχουν και σχέδια που φοριούνται ως μπλούζες ή βραδινά ρούχα, συνδυάζοντας άνεση και στυλ.
