Νίκος Τσούλιας 
Πάντα θέλεις να βρίσκεις μια άκρη στα πράγματα, να αρχίσεις να τα ερμηνεύεις, για να μπορείς να κατανοήσεις την πραγματικότητα, να προσανατολίσεις τον εαυτό σου, να ανοίξεις μονοπάτια γνώσης. Πάντα σε γοητεύει η άκρη των πραγμάτων, το τέλος του γνωστού και οι απαρχές του άγνωστου ή μια συνέχεια του κάτι διαφορετικού, που μπορείς να το αναζητήσεις, να το φανταστείς, να το επινοήσεις, να το ζήσεις.
Και είναι στη γεωγραφία αυτή η αναζήτηση πάντα ο καημός των μεγάλων ταξιδευτών, των θαλασσοπόρων, των ερευνητών. “Τι είναι πέρα από εκεί”; Να ανακαλύψουμε, να βρούμε καινούργιους τόπους. Τα ακρωτήρια πάντα είχαν μία κρυφή γοητεία. Εκεί η γεωγραφία γύριζε σελίδα, το σκηνικό άλλαζε. Εκεί νιώθεις μια μικρή τελείωση του εαυτού σου, έχεις φτάσει σε έναν απόλυτα συγκεκριμένο στόχο. Σφόδρα επιθυμείς να φτάσεις μέχρι της ξηράς την άκρη, να αγναντέψεις τη θάλασσα, χωρίς να έχεις στη ματιά σου άλλη χέρσο, να χάνεσαι σε απέραντους ορίζοντες θάλασσας και ουρανού.
Έχεις μια μοναδική πρόκληση, να περάσεις της Μάνης τη δύσκολη γη. Να πραγματώσεις ένα δύσκολο ταξίδι, να γευθείς μια μικρή περιπέτεια, να μην μπορείς να φτάσεις με το αυτοκίνητο. Θα χρειαστεί να πας σε δύσκολα μονοπάτια, να ακουμπήσεις σε πέτρες που καίνε. Να περπατήσεις σε άγριο τοπίο, πέτρα και βράχια, βλάστηση μικρή μα θαρρετή, θάμνοι ταπεινοί, λιγοστά δέντρα, τα αγκάθια παντού, η απάντηση των φυτών για βαστήξουν το λιγοστό νερό, μην τους το πάρει των φύλλων η διαπνοή. Σκληρός τόπος, σκληροί και οι Μανιάτες, η ιστορία τους ξεχώρισε.
Πάντα κάποιο ύψωμα και κάποιο βαθούλωμα είναι μπροστά σου. Το αίσθημα του απρόσμενου και του φόβου σε συνοδεύει, και είναι μείγμα παράξενο, γλυκιά η προσμονή μιας όλο και πιο ξεχωριστής άγριας ομορφιάς. Κι όμως τη σκληρότητα αυτή της ξηράς έρχεται να την απαλύνει η γλυκύτητα της θάλασσας, νερά γαλάζια, βαθιά μπλε, πρασινόγαλαζα, σμαραγδένια. Μικροί κόλποι εισχωρούν μέσα στους ξερότοπους των πλαγιών, παραλίες παρθένες σε καλούν με περισσή γοητεία.
Το μαγευτικό τοπίο ξεδιπλώνεται μπροστά σου, υποσχόμενο όλο και κάτι πιο διαφορετικό. Για να φτάσεις στον όμορφο σκοπό σου πρέπει να δοκιμαστείς, η ωραιότητα κρύβεται και στη δοκιμασία του εαυτού σου. Δύσβατος ο τόπος, είσαι μόνος εσύ και η φύση. Δεν έχεις καν τη δυνατότητα του κινητού τηλεφώνου να ζητήσεις βοήθεια. Η πρόκληση γίνεται όλο και πιο μεγάλη, δεν τολμάς να γυρίσεις πίσω, να πλησιάσεις προς το ακρωτήρι, στο έσχατο σημείο.
Βγάζεις φωτογραφίες σε κάθε γωνιά που σου φαίνεται άγρια και όμορφη συνάμα. Θέλεις να ‘χεις φυλακτά της μοναδικής περιπέτειάς σου. Όχι δεν θέλεις να τις δείχνεις, απλά θέλεις να τις κοιτάς ξανά και ξανά, για να θυμάσαι αυτό το ταξίδι της δυσκολίας και, το πιο σημαντικό, να ‘χεις βιώματα από μια σκληρή δοκιμασία, να ‘χεις νιώσει μια περίεργη μοναξιά, να γευτείς των απαλών κυμάτων τους υπέροχους κυματισμούς, να απολαύσεις μια απόλυτα ξεχωριστή εμπειρία.
Να αναλογίζεσαι, το πόσο αναζητούσαν τον φάρο του Ταίναρου οι θαλασσοπόροι των παλιών δύσκολων εποχών, τη χαρά που ένιωθαν να δουν το φως του μετά απ’ ένα δύσκολο ενδεχομένως θαλασσινό ταξίδι. Να ‘χεις τη δική αντίστροφη πορεία, να στοχαστείς στις σκέψεις εκείνων των ναυτικών που αγαλλίαζαν, γιατί ένιωθαν να πλησιάζουν στο γειτονικό λιμάνι. Ακόμα και αν δεν φτάσεις μέχρι την άκρη της άκρης, αν η ικανοποίηση είναι ελλειμματική, δεν σε πειράζει. Ένιωσες το πλησίασμά της, άκουσες της θάλασσας τους ήχους, που είναι πάντα διαφορετικοί, πάντα ίδιοι.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις
Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
