Η συζήτηση για την έμφυλη βία έχει ιστορικά, ορθώς, επικεντρωθεί στη βία κατά των γυναικών, ως συστημική έκφραση μιας πατριαρχικής κοινωνικής δομής που αναπαράγει ανισότητες και επιβάλλει ρόλους.
Ωστόσο, για να απελευθερωθεί πλήρως ο δημόσιος λόγος από τα δεσμά της απλούστευσης και του διπολισμού, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε την έμφυλη βία ως αυτό που είναι: αποτέλεσμα έμφυλων στερεοτύπων, αδικιών και ανισοτήτων που πλήττουν κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου, όταν η εξουσία εργαλειοποιείται με σκοπό τον έλεγχο, τον εξευτελισμό ή την επιβολή.
Σε κάθε κοινωνία που θεωρεί αυτονόητο ότι οι άντρες πρέπει να «αντέχουν» και οι γυναίκες να «υπομένουν», καλλιεργείται ένα εύφορο έδαφος για όλες τις μορφές βίας: σωματική, ψυχολογική, λεκτική, οικονομική. Ο έμφυλος ρόλος δεν γεννιέται, επιβάλλεται. Και όσο παραμένει ανεξέταστος, γεννά νέους θύτες και νέες σιωπές. Δεν είναι μόνο οι γυναίκες που κινδυνεύουν να γίνουν θύματα. Είναι και οι άντρες που, λόγω στερεοτύπων, δεν «επιτρέπεται» να καταγγείλουν, να νιώσουν, να τραυματιστούν.
Το περιστατικό με την Μπριζίτ Μακρόν, ανεξαρτήτως της προσωπικής ή πολιτικής ερμηνείας του, ανέδειξε έναν άλλο τύπο ταμπού: τον κοινωνικά αποδεκτό εξευτελισμό του άντρα όταν αυτός είναι δημόσιο πρόσωπο και η επιτιθέμενη γυναίκα, με μια ρητορική που αν είχε αντιστραφεί, θα είχε πυροδοτήσει κύμα καταδίκης. Η έμφυλη βία, ακόμα κι όταν εκφράζεται με χαστούκι, δεν είναι «σατιρική», ούτε «προοδευτική».
Είναι βία.
Οφείλουμε, λοιπόν, ως κοινωνία και Πολιτεία να σταθούμε με ενιαία αξιακή πυξίδα απέναντι σε κάθε μορφή κακοποίησης. Η έμφυλη βία δεν αντιμετωπίζεται με πολιτική ορθότητα, αλλά με θεσμική εγρήγορση και πρόληψη: με εκπαίδευση για τα στερεότυπα από την προσχολική ηλικία, με ενίσχυση των δομών υποστήριξης για όλα τα θύματα, με διαρκή επιμόρφωση εκπαιδευτικών, δικαστικών και αστυνομικών, και με ουσιαστική θεσμική προστασία και για τους άντρες που υφίστανται βία, χωρίς ντροπή και χωρίς στιγματισμό.
Η κοινωνία του αύριο δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε φύλα που «αντέχουν» και «υπομένουν», αλλά σε ανθρώπους που σέβονται, αναγνωρίζουν και προστατεύουν ο ένας την ανθρώπινη υπόσταση του άλλου. Το φύλο δεν είναι μοίρα και η ισότητα δεν είναι ευχή.
Είναι ευθύνη.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Πίνακες εκπαιδευτικών ΑΣΕΠ: Το «στοίχημα» για τη Μεγάλη Εβδομάδα
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
