Το ζήτημα της ασφάλειας στους πανεπιστημιακούς χώρους επανέρχεται στο προσκήνιο, με νέες δηλώσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, που άναψαν φωτιές στη δημόσια συζήτηση. Στο επίκεντρο βρίσκεται το αν το πανεπιστήμιο αποτελεί δημόσιο και ανοιχτό χώρο ή εάν πρέπει να μετατραπεί σε χώρο αυστηρής εποπτείας και ελεγχόμενης πρόσβασης.
Για δεκαετίες, τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα λειτούργησαν ως χώροι πνευματικής καλλιέργειας, διαλόγου και κοινωνικής αφύπνισης. Ερευνητές, φοιτητές και καθηγητές θεωρούν το πανεπιστημιακό περιβάλλον ως έναν ζωντανό ιστό ιδεών και ελευθερίας, όπου η επιστημονική πρόοδος συμπορεύεται με τον κοινωνικό προβληματισμό.
Η ανοιχτότητα αυτών των χώρων έχει συνδεθεί ιστορικά με τη δημοκρατία, την ελεύθερη έκφραση και την κριτική σκέψη.
Ωστόσο, σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Χρυσοχοΐδη, η κυβέρνηση θεωρεί πως η ελεύθερη πρόσβαση στους πανεπιστημιακούς χώρους ενέχει κινδύνους. Ο υπουργός χαρακτήρισε το πανεπιστήμιο όχι ως έναν δημόσιο χώρο ανοιχτό σε όλους, αλλά ως έναν χώρο που χρειάζεται έλεγχο εισόδου και παρακολούθηση.
Η πρόταση περιλαμβάνει τη χρήση τεχνολογικών μέσων για την ταυτοποίηση όσων εισέρχονται στους χώρους των ΑΕΙ, μια προσέγγιση που παραπέμπει σε πρακτικές υψηλής επιτήρησης.
Σε ερώτηση σχετικά με το ποιος θα είναι υπεύθυνος για την εποπτεία των χώρων, ο υπουργός απάντησε πως ο ρόλος αυτός ανήκει τόσο σε εντεταλμένα άτομα του πανεπιστημίου όσο και στην Ελληνική Αστυνομία.
Ο ίδιος σημείωσε ότι η αστυνομία έχει θεσμική αρμοδιότητα να διασφαλίζει την τάξη, να αποτρέπει παραβατικές συμπεριφορές και να επεμβαίνει σε περιπτώσεις εγκληματικών πράξεων, ενισχύοντας το πλαίσιο παρέμβασης στα campus.
