Η Δανή ιστορικός Σεσίλια Μπρόενς, επιμελήτρια στη Γλυπτοθήκη της Κοπεγχάγης, μέσα από τη μελέτη αρχαίων πηγών, ανακάλυψε ότι τα αγάλματα των θεών συχνά αρωματίζονταν και στολίζονταν με λουλουδένια στεφάνια και γιρλάντες. Τα ευρήματά της δημοσιεύτηκαν στο έγκυρο αρχαιολογικό περιοδικό Oxford Journal of Archaeology.
Θεότητες περιτριγυρισμένες από αρώματα και άνθη
Σύμφωνα με την Μπρόενς, στην αρχαιότητα δεν ήταν μόνο οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν αρώματα η ίδια πρακτική εφαρμοζόταν και στους θεούς τους. Οι πιστοί αρωμάτιζαν τα αγάλματα με ειδικά παρασκευάσματα που βασίζονταν κυρίως σε λάδι ή λίπος, έτσι ώστε να απλώνονται εύκολα πάνω στην επιφάνεια του μαρμάρου. Τριαντάφυλλο, μύρο και άλλα άνθη της μεσογείου χρησιμοποιούνταν συχνά, χαρίζοντας στα ιερά μια αίσθηση θεϊκής ευωδίας.
Η τελετουργική κόσμησις των αγαλμάτων
Ο στολισμός των αγαλμάτων, γνωστός και ως κόσμησις, περιλάμβανε την τοποθέτηση υφασμάτων, κοσμημάτων, λουλουδιών, ακόμη και την επάλειψή τους με έλαια ή μελισσοκέρι. Αυτή η πρακτική όχι μόνο προσέφερε λάμψη στις μορφές, αλλά και λειτουργούσε προστατευτικά για το χρώμα τους καθώς πολλά αγάλματα στην αρχαιότητα ήταν ζωγραφισμένα.
Αν και τα ίδια τα αρώματα δεν διατηρούνται μέχρι σήμερα, υπάρχουν εικαστικές αποδείξεις για τη χρήση τους: μεταλλικά, πήλινα ή χρυσά αντίγραφα στεφανιών έχουν βρεθεί σε ανασκαφές και μαρτυρούν την αξία που είχε η αισθητική και η όσφρηση στη λατρεία των θεών.
Μια εμπειρία πέρα από την όραση
Η ιστορικός υπογραμμίζει ότι αυτός ο στολισμός προσέδιδε στα αγάλματα έναν χαρακτήρα εμπειρικό, προσφέροντας στους πιστούς μια πολυαισθητηριακή εμπειρία λατρείας: όχι μόνο έβλεπαν την παρουσία του θεού, αλλά τη μύριζαν και την ένιωθαν μέσω των τελετουργιών. Η αρωματική αυτή φροντίδα, σε συνδυασμό με τη χρήση πολύχρωμων υφασμάτων και στολιδιών, μετέτρεπε τα ιερά σε χώρους πλήρους αισθητηριακής επίδρασης.
