Το δράμα ενός 28χρονου χωρίς χαρτιά και ελπίδα

Προορίζεται να απελαθεί στην Αρμενία, έπειτα από 20 χρόνια στην Ελλάδα

 

Ηρθε στην Ελλάδα με τους γονείς του πριν από περίπου 20 χρόνια. Η μόνη του «ταυτότητα» ήταν το ονοματεπώνυμό του στο διαβατήριο του Αρμένιου πατέρα του. Με αυτό πορεύτηκε στα ελληνικά σχολεία έως τα 18 του. Και μετά έγινε... ο «κανείς».

Από τον Ιούλιο ο 28χρονος Τ.Χ. βρίσκεται έγκλειστος στα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος στον Πειραιά, έτοιμος για απέλαση σε μια χώρα την οποία θυμάται μόνο ως μακρινή παιδική ανάμνηση. Εδώ και 12 μέρες έχει ξεκινήσει απεργία πείνας μέσα στο κελί του, με αίτημα την άρση της κράτησής του. Είναι ακόμη μία ιστορία παιδιού που ήρθε στην Ελλάδα σε πολύ μικρή ηλικία, τελείωσε το σχολείο στη χώρα μας, αλλά εξακολουθεί να θεωρείται «λαθρομετανάστης».

Εδώ και χρόνια κυβερνητικοί παράγοντες έχουν υποσχεθεί ένα καθεστώς προστασίας για τη δεύτερη γενιά μεταναστών, ωστόσο μεγάλο μέρος των νέων αυτών ζει ακόμα «χωρίς χαρτιά». Πίσω όμως από κάθε τέτοια υπόθεση υπάρχει μια συγκλονιστική ιστορία αδικίας. Ο 28χρονος Τ.Χ. σήμερα δεν διαθέτει διαβατήριο και αιτείται ασύλου, παρόλο που έχει μεγαλώσει σαν Ελληνόπουλο.

Ο Τ. ήλθε στην Ελλάδα παιδί δημοτικού κι φοίτησε σε ελληνικό δημόσιο λύκειο. Από 18 ετών οι διαφορές με τους συμμαθητές του άρχισαν να γίνονται εμφανείς: δεν μπορούσε να δώσει εξετάσεις για να μπει στο πανεπιστήμιο, να πάρει δίπλωμα οδήγησης, να δουλέψει? Με γονείς ανέργους και αδερφό με αναπηρία η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Αποτέλεσμα, οι τάσεις φυγής από την πραγματικότητα, ο εθισμός του νεαρού και η συνακόλουθη μικροπαραβατικότητα.

«Οταν πρωτοσυνάντησα τον Τ., ήταν στα κρατητήρια Δραπετσώνας, στο πλαίσιο μιας προσφυγής που ετοιμάζω για τις συνθήκες κράτησης. Αν και παιδί 2ης γενιάς μεταναστών και ''τεχνικά'' ανιθαγενής, ο Τ. κρατείται προς απέλαση, σε συνθήκες εξευτελιστικές, οι οποίες παραβιάζουν το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ και τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων», λέει η δικηγόρος Ηλέκτρα-Λήδα Κούτρα.

 

Πηγή: ΕΘΝΟΣ