Νίκος Τσούλιας Να έρθει ο χειμώνας, καλοδεχούμενος και να φέρει όλα τα καλά του: βροχές, κρύα, χιόνια, βαριά σύννεφα. Χωρίς χειμώνα πραγματικό δεν υπάρχουν οι άλλες εποχές. Δεν υπάρχει αισιοδοξία για τους ανθρώπους και για την ίδια τη ζωή. Το μέλλον είναι δυσοίωνο – ίσως και δυστοπικό και εφιαλτικό.
Χειμώνας σημαίνει πολλά αγαθά. Δεν κουβαλάει μόνο νερό. Μας στρέφει προς την εστία. Φέρνοντας το κρύο μας προτείνει να βρούμε τη ζέστη, στα σώματα και στην ψυχή μας. Μας καλεί να μαζευτούμε γύρω από τη φωτιά, το τζάκι να γίνει της οικογένειας τόπος συνάντησης, να φύγουμε από τα δωμάτια, από το ίντερνετ, από την τηλεόραση. Να συζητήσουμε τόσα και τόσα όμορφα πράγματα, που κουβαλάει κάθε οικογένεια.
Χειμώνας σημαίνει και στροφή στον εαυτό μας, στα σχέδιά μας και στα όνειρά μας, στον προβληματισμό και στον στοχασμό. Μπορεί να ρεμβάζουμε και να νιώθουμε όμορφα στο ηλιοβασίλεμα ή στο στραφτάλισμα της θάλασσας υπό το φως του ολόγιομου φεγγαριού.
Μα έχουμε αναρωτηθεί πόσο μακριά μας πηγαίνει η σκέψη μας στης βροχής τα παιχνιδίσματα με τα φύλλα των φυτών και με το αβέβαιο ζύγισμα των σταγόνων πάνω τους ή με τα αναρριπίσματα της μπόρας στου εδάφους το χώμα ή στο αντάριασμα της καταιγίδας και με το φως και με τη βοή να έχουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο σε ένα ξεχωριστό πανηγύρι των αισθήσεων;
Αλλά μπορεί να γίνει στοχασμός χωρίς τη βαθιά γνώση που κουβαλάνε τα καλά βιβλία; Να έρθουν κοντά στο τζάκι, στην εστία. Μια μικρή στήλη συγγραφέων απανθίσματα, ποικίλα αναγνώσματα, με ταξιδεμένους προορισμούς, για να τους συναντήσουν η φαντασία μας και η ονειροπόλησή μας. Να βρει το φως της φωτιάς, το φως της Γνώσης. Να ξανασμίξει η ύλη και το πνεύμα, που κάποιοι θέλουν να τα ξεχωρίζουν. Να βιώνεις τη ζωή μέσα από πλούσιους χυμούς της…
Και ακόμα, μπορεί να λείπει η ποίηση από την ξεχωριστή ομορφιά του χειμώνα;
Τάκης Βαρβιτσιώτης,
«Ο χειμώνας περίλαμπρος»
Ο χειμώνας περίλαμπρος
Απλώνεται εδώ χάμου
Σαν ένα σώμα που ξεχειλίζει από άστρα
Σα μια λάμπα που φωτίζει
Ολοσκότεινους δρόμους όπου γυαλίζουν
Αποτυπώματα παγωμένα
Όλα κρυστάλλινα λαμποκοπούν
Όλα περίτρομα φτερουγίζουν
Κι απομένει πάνω στους ώμους μας
Ένας μανδύας από χιόνι
Κι απομένει πάνω στα χείλη μας
Μια λάμψη φιλντισένια.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
