Πελοποννησιακός πόλεμος, ήτοι Αθήνα εναντίον Σπάρτης και τανάπαλιν. Ως εικός, μία σύρραξη δεν επηρεάζει μόνο τις ηγέτιδες δυνάμεις αλλά και τους συμμάχους των. Ένας χορός διπλωματικών επαφών που άλλοτε καταλήγει σε συμφωνία και άλλοτε οι χορευτές κείτονται στο έδαφος μη δυνάμενοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του χορού ή μη δεχόμενοι το συν-χορεύειν.
Ο “φάκελος” τούτου του “εμφύλιου” (με διάθεση νεωτερικής ερμηνείας) πολέμου, φέρει τη σφραγίδα “έπεσθαι”. Οι ηττημένοι Αθηναίοι οφείλουν να ακολουθούν τους Λακεδαιμόνιους όπου εκείνοι τούς οδηγούν, και στην ξηρά και στη θάλασσα (Ξενοφών, Ελληνικά). Ένδειξη, λοιπόν, αφοσίωσης, πιστότητος, συν-φιλίωσης αποτελεί το “ακολουθείν” παντού και υπό όλες τις συνθήκες. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση, το αυτόβουλο και αυτοπροαίρετο είναι στην ουσία επιβεβλημένο και κατ΄ ανάγκην συμφωνημένο. Ο νικητής, εξάλλου, επιβάλλει τους όρους του παιχνιδιού...
Αργότερα, ένας κατά κόσμον νικημένος αλλά κατ΄ ουσίαν νικητής, ο Ιησούς Χριστός, καλεί όσους ΘΕΛΟΥΝ να ζήσουν έναν βίο που θα οδηγήσει στη θέωση, να τον ακολουθήσουν: “Όστις θέλει … ακολουθείτω μοι”, “Ειπε δε πρός έτερον… ακολούθει μοι” (Κατά Ματθαίον).
Στη σύγχρονη εποχή, το αρχαιοελληνικόν ιδεώδες της “υστερο-φημίας” κατακτάται εν ζωή μέσω της αθανατο-ποίησης με εργαλείο τις “νεφέλες” του διαδικτύου. Τα δε μέσα κοινωνικής δικτύωσης δύνανται να εξασφαλίσουν την απο-θέωση του ατόμου, την ειδωλοποίησή του, την κατάταξή του στο βάθρο των σημερινών “ηρώων” με απόλυτα “επιστημονικά” κριτήρια, αφού, σύμφωνα με τη γνωστή ρήση “ό,τι δεν είναι μετρήσιμο, δεν είναι και αξιολογήσιμο”. Εν προκειμένω, τα πάντα μετρώνται με κριτήριο των αριθμό των followers. Όσοι περισσότεροι οι ακόλουθοι, αντιστοίχως αυξανόμενη και η δημοφιλία. Εν τοιαύτη περιπτώσει, ανώδυνα εξασφαλίζεται το “ακολουθείν”, δίχως σπονδές ή ρήτρες σε περίπτωση αποχώρησης, εξ΄ου και ο εμμονικός καταιγισμός αναρτήσεων προς διατήρηση του ενδιαφέροντος.
Το “έπεσθαι παντί τρόπω και παντί τόπω” ως ένδειξη αφοσίωσης επιβεβαιώθηκε (και) στη φετινή Eurovision. Από τη στάση των συμμετεχόντων καθ΄ όλη την προετοιμασία μέχρι την τελική συνέντευξη Τύπου, την εμφάνιση των χωρών και τη βαθμολόγηση, ο άγραφος -και συχνά γραμμένος μέσω των διεθνών συνθηκών ή συμφερόντων- νόμος της στήριξης του “συμμάχου” τηρήθηκε κατά γράμμα. Στην περίπτωση των λιγοστών παρεκκλίσεων, η “μήνις των Θεών” εκφράστηκε μέσω κυβερνητικών δηλώσεων ή τηλεοπτικών σχολιασμών.
Υπήρξα αυτήκοος μάρτυς ηλικιωμένων να συμβουλεύουν νεότερους με τις φράσεις “καλύτερα τελευταίος στην πόλη παρά πρώτος στο χωριό” ή “ζήσε και μη φαίνεσαι”. Πόσο αν-εδαφικές ακούγονται σε ένα χρονικό σημείο (είναι όντως σημείο ή διάστημα) στο οποίο επιστέγασμα πετυχημένης πορείας θεωρείται ο αριθμός των ακόλουθων! Πόσες υπό/προσ-χωρήσεις μπορούν να γίνουν για την επίτευξη αυτού του στόχου;
Λίγη προσοχή δε βλάπτει! Φοβού τους Δαναούς και followers φέροντας.
Μαρία Καμά
Κλασική Φιλόλογος – Διδακτολόγος MSc
Καθηγήτρια 2ου ΓΕΛ Νεάπολης Θεσσαλονίκης
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Ιδιωτικά σχολεία: Γείτονας, Ιόνιος και Εράσμειος σε επαφές με μεγάλα funds
Έρχονται πρόστιμα μέχρι και 1.000 ευρώ σε χιλιάδες κατόχους οχημάτων
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
