Πρόκειται για γεγονότα της πρώτης δεκαετίας του 19ου αιώνα, πριν από το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, όταν τα περίφημα Γλυπτά του Παρθενώνα έφτασαν να εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο.
Ο διπλωμάτης Τόμας Μπρους, ο 7ος Λόρδος του Έλγιν, όπως ήταν επίσημα ο τίτλος του, υπήρξε ο ηθικός αυτουργός και εντολέας των ανθρώπων που βανδάλισαν τον Παρθενώνα και έκλεψαν τους θησαυρούς του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, με ένα έγγραφο – παραποιημένο πιθανότατα – το οποίο δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί «επίσημη άδεια» της Υψηλής Πύλης.
